Ἅγιος Παΐσιος Ἁγιορείτης: Ἡ Παλαιά Διαθήκη τό λέει ξεκάθαρα: «Δέν ἐπιτρέπεται ὁ ἄνδρας νά φοράη γυναικεία στολή καί ἡ γυναίκα ἀνδρική»

– Γέροντα, πώς ν΄ αντιμετωπίσουμε τις γυναίκες που έρχονται στο Μοναστήρι με παντελόνι; Συχνά λένε ότι είναι πιο πρακτικό αλλά και πιο σεμνό από τα κοντά.

– Σήμερα θα φορούν ή κοντά ή παντελόνια! Άντε τώρα! Αφού ξεκάθαρα το λέει η Παλαιά Διαθήκη, και βλέπεις και με τί λεπτομέρειες! «Δεν επιτρέπεται ο άνδρας να φοράη γυναικεία στολή και η γυναίκα ανδρική».Είναι νόμος και είναι και άπρεπο. Άνδρες που φορούν φουστάνια είναι ελάχιστοι, πολύ ελάχιστοι.

– Αυτές όμως που δουλεύουν στα χωράφια, λένε ότι δεν μπορούν να κινηθούν άνετα στην δουλειά, αν δεν φορούν παντελόνι.

– Αυτά είναι δικαιολογίες.

– Γέροντα, και για τα κοριτσάκια λένε οι μητέρες ότι τα φορούν παντελόνι, για να μην κρυώνουν.

– Άλλη λύση δεν υπάρχει; Δεν υπάρχουν κάλτσες μέχρι πάνω; Έ, ας φορέσουν κάλτσες μέχρι πάνω, για να μην κρυώνουν. Άμα θέλει κανείς, για όλα βρίσκει λύσεις.

– Και όταν, Γέροντα, έρχωνται επίσημοι και έχουν μαζί τους και μία που φοράει παντελόνι;

– Να τους κάνετε μία εξήγηση: «Θέλετε να κάνουμε μία οικονομία και να χαλάσουμε μία τάξη και να γίνη μία αταξία στο Μοναστήρι;».

– Μία φορά, Γέροντα, ήρθαν τριάντα καθηγήτριες με παντελόνι και τις αφήσαμε να περάσουν.

– Κακώς, δεν ταιριάζει! Να τις λέγατε: «Μάς συγχωρήτε, είναι αρχή του Μοναστηριού να μην επιτρέπουμε να μπαίνη γυναίκα που φοράει παντελόνι». Αυτές θα πάνε και σε άλλα Μοναστήρια και θα πούν: «Στο τάδε Μοναστήρι μας άφησαν να περάσουμε με παντελόνι». Τις οικονομήσατε εσείς, για να μην τις προσβάλετε, και εκείνες θα προσβάλουν μετά εσάς. Βάλτε στην πύλη πινακίδα με το σχετικό χωρίο από την Παλαιά Διαθήκη. Φτιάξτε και πενήντα φούστες και να τις δίνετε με καλό τρόπο σ΄ αυτές που έρχονται με παντελόνι πρώτη φορά και δεν ξέρουν ή σ΄ αυτές που φορούν κοντά.

– Γέροντα, όταν έρθη ένα Λύκειο και όλα τα κορίτσια φορούν παντελόνια;

– Να τους κεράσετε έξω από την πύλη. Αυτό τους προβληματίζει. Ή, αν ειδοποιήσουν ότι θα έρθουν για προσκύνημα, πέστε από το τηλέφωνο: «Σάς παρακαλούμε να μη φορούν οι καθηγήτριες και οι μαθήτριες παντελόνι». Έτσι θα καταλάβουν ότι χρειάζεται να σεβασθούν τον χώρο. Εδώ δεν είναι ενορία. Στην ενορία οφείλει ο ιερέας να διαφωτίση τις γυναίκες, για να καταλάβουν γιατί δεν πρέπει να φορούν παντελόνια, και να συμμορφωθούν. Αν καμμιά φορά πάνε στην Εκκλησία του γυναίκες από άλλη ενορία και φορούν παντελόνι, να φροντίση να βολέψη τα πράγματα. Η Εκκλησία είναι μητέρα· δεν είναι μητρυιά. ΓΕΡΟΝΤΟΣ  ΠΑΪΣΙΟΥ  ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ
ΛΟΓΟΙ Α’
ΜΕ ΠΟΝΟ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΑΝΘΡΩΠΟ

https://paraklisi.blogspot.gr/2016/10/blog-post_356.html#more

http://hristospanagia3.blogspot.gr/2016/10/blog-post_697.html#more

"Ο Θεός επιζητεί αποκλειστικά την καρδιά σας, αλλά κι η καρδιά χωρίς Θεό πεινά και διαρκώς πληγώνεται από τον εχθρό"

Θυμάμαι που μου γράφατε κάποτε ότι από την πολλή προσοχή (στην προσευχή για τη συγκέντρωση του νου στην καρδιά) είχατε πονοκέφαλο. Ναι, αφού εργάζεσθε μόνο με τον εγκέφαλο θα συμβαίνει αυτό. 

Εάν όμως κατεβείτε στην καρδιά σας δεν θα συμβαίνει αυτό εφόσον εργάζεστε εκεί, διότι το κεφάλι απαλλάσσεται από τον κόπο και οι λογισμοί παύουν. Διότι οι λογισμοί μέσα στον εγκέφαλο διαδέχονται επί τροχάδην ο ένας τον άλλον και δεν υπάρχει άλλος τρόπος να τους κατευνάσει κανείς πέρα από αυτόν που αναφέραμε.

Αν όμως ανακαλύψετε την καρδιά σας και κατορθώσετε να εδραιωθείτε μέσα σε αυτήν (σ.σ. με την καθοδήγηση πάντα του πνευματικού σας πατέρα και οδηγού στην προσευχή) τότε μόλις ενοχληθείτε από αυτούς τους λογισμούς αυτοί θα τραπούν αμέσως σε φυγή.

Στην καρδιά σας θα βρείτε μία στοργική θέση, ένα ασφαλές καταφύγιο. Μην αμελήσετε να κατέβετε σε αυτή. 

Στην καρδιά είναι η ζωή γι΄αυτό μέσα σε αυτή πρέπει να ζει κανείς. Μην νομίζετε ότι η εργασία αυτή αρμόζει μόνο στους τέλειους. Όχι! η εργασία αυτή ανήκει σε όλους προς κάθαρση και επίτευξη της κατά Χριστόν ζωής.

156. Πώς να εννοήσει/καταλάβει κανείς την έκφραση: «Συγκέντρωση του νου εντός της καρδιάς»; Ο νους βρίσκεται εκεί που είναι και η προσοχή μας. 

Συγκέντρωση του νου  στην καρδιά σημαίνει να εδραιώσετε την προσοχή στην καρδιά και νοερώς να βλέπετε μπροστά σας τον αοράτως παρόντα Θεό απευθυνόμενοι προς αυτόν με δοξολογίες, ευχαριστίες και δεήσεις και προσέχοντας να μην εισέλθει κάτι ξένο στην καρδιά σας δια των λογισμών ή της φαντασίας.

Ακριβώς εδώ έγκειται (βρίσκεται) το μυστικό της πνευματικής ζωής. Ο μεγαλύτερος άθλος συνίσταται στη διαφύλαξη της καρδιάς από τα ολέθρια φλογερά πάθη και του νου από τους λογισμούς και τις φαντασίες.

Πρέπει να προφυλάξετε την καρδιά σας από κάθε απρεπές και να το εκδιώκετε από εκεί. Αν τα εφαρμόζετε όλα αυτά η πείρα θα σας οδηγήσει με ασφάλεια στο σωτήριο αυτό έργο.

Επιβάλλεται αυτό διότι από την αρχή ο Θεός επιζητεί αποκλειστικά την καρδιά σας αλλά κι η καρδιά πρέπει να θέλει τον Θεό, διότι χωρίς Θεό η καρδιά πεινά και διαρκώς πλήττεται υπό του εχθρού κι έχει ανάγκη την κηδεμονία του Θεού. Εξετάστε λοιπόν καλά το θέμα από αυτή τη σκοπιά. Τη λύση θα την βρείτε στο κατοικητήριο/ενδιαίτημα του Θεού δηλαδή στην καρδιά.

ΤΟ  ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ

 

---------------------------------------------------------------------------------------------------

ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ (Ε-ΒΟΟΚ)
Η ΝΟΕΡΑ ΑΘΛΗΣΙΣ
Κεφ. Δ΄: ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΝΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΝΕΙΣ ΤΟΝ ΝΟΥΝ ΕΝ ΤΗ ΚΑΡΔΙΑ
Κείμενο γλωσσικά προσαρμοσμένο στην καθομιλουμένη.
Ηλεκτρονική πηγη: https://greekdownloads2.files.wordpress.com/2013/11/h-noera-a8lhsis.pdf

Τα ανεκτίμητα δώρα που προσφέρουν ΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ σε όσους τιμούν το όνομα του Ιησού Χριστού

Για το ότι, εκείνο τον άνθρωπο, του οποίου η καρδιά μελετά αδιάκοπα την ευχή, τον ευλαβούνται οι θείοι άγγελοι και τον φυλάνε άτρωτο από κάθε αμαρτία, γιατί αγαπήθηκε από τον Θεό, όπως κι αυτός αγάπησε τον Θεό με όλη του την καρδιά.

ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΣ ΤΙΤΛΟΣ

Επιμελήσου, όσο μπορείς, να γραφτεί και να τυπωθεί μέσα στην καρδιά σου το χαριτωμένο και παρηγορητικό όνομα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. 

Γιατί με αυτό τον τρόπο θα κάνεις τους αγίους αγγέλους να σε ευλαβούνται και να σε αγαπούν. Διότι, καθώς οι άγγελοι ευλαβούνται και τιμούν το όνομα του Ιησού Χριστού, τιμούν τον τόπο στον οποίο είναι γραμμένο αυτό.

Έτσι, αφού γράψεις στην καρδιά σου την ευχή, που είναι το όνομα του Χριστού, όχι μόνο θα σε έχουν οι άγγελοι σε ευλάβεια και τιμή αλλά θα σου γίνουν και φίλοι αχώριστοι σε όλη σου τη ζωή. 

• Στους δρόμους και στις στράτες θα σε συνοδεύουν αοράτως τη νύχτα θα σε φυλάνε από φόβο νυχτερινό και την ημέρα θα σε σκεπάζουν από βέλους πετομένου ημέρας. 
• Στις υπηρεσίες (ασχολίες, διακονήματα) θα σε βοηθήσουν και θα σε ενδυναμώσουν θαυμάσια. 
• Στις ερωτήσεις θα σε βοηθήσουν να μιλάς συνετά και χωρίς να κομπιάζεις.
• Στην προσευχή θα στέκονται κι αυτοί μαζί σου συμπροσευχόμενοι, ικετεύοντας πασίχαροι τον Ύψιστο για σένα.
• Στους κινδύνους θα γίνονται παρηγοριά κι ανέλπιστη σωτηρία. 

Τους αγγέλους δεν τους βλέπεις φανερά αλλά καταλαβαίνεις τη βοήθειά τους αισθητά. Μερικές φορές τους βλέπεις και φανερά ανάλογα με την ψυχική σου δύναμη και την καθαρότητα της καρδιάς σου.

Χαρά λοιπόν είναι για την ψυχή σου να αποκτήσεις τέτοιους φίλους χαριτωμένους και τέτοιους δυνατούς φύλακες, τους αγγέλους οι οποίοι είναι διορισμένοι από τον Θεό να φυλάνε την ψυχή σου μέχρι να την παρουσιάσουν ενώπιον του Νυμφίου της Ιησού ως νύμφη άμόλυντη και καθαρή.

Διότι όπως εσύ αγαπητέ απέρριψες κάθε σαρκικό θέλημα και μάταιη φροντίδα και δόθηκες ολοκληρωτικά στη μελέτη της ευχής και στην ενθύμηση του Θεού, έτσι και ο Θεός σε θυμάται πάντα και σε θεωρεί δικό Του άνθρωπο γράφοντας το όνομά σου στο ανεξίτηλο βιβλίο Του.

Γι΄αυτό χαίρε και ευφραίνου, αγαπητέ, καθώς λέγει ο Κύριος: "Χαίρετε ότι τα ονόματα ημών εγράφη εν τοις ουρανοίς".

----------------------------------

Από το βιβλίο

ΝΗΠΤΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ

Αν θέλεις να ριζώσει στην καρδιά σου η προσευχή, νήστευε, άπεχε από παχιά φαγητά, γίνε νηφάλιος, συχώρα όσους σε πειράζουν και.....

"Ο προφήτης Δαβίδ γνωρίζοντας από Πνεύμα Άγιο, ότι δηλαδή αν καθαριστεί η καρδιά του ανθρώπου μπορεί να δει νοερά μέσα στην καρδιά του τον ίδιο τον Θεό, όπως λέει και ο Χριστός «Μακάριοι οι καθαροί τη καρδία ότι αυτοί τον Θεόν όψονται» έλεγε  "καρδιά καθαρή κτίσε μέσα μου Κύριε".

Και πάλι ως προφήτης που ήταν ήξερε πως, αν ερχόταν να κατοικήσει μέσα στην καρδιά του το Πνεύμα το Άγιο, θα αισθανόταν στην καρδιά του μια άρρητη χαρά και θα θερμαινόταν εσωτερικά στο κέντρο του σώματός του, δηλαδή στα έγκατά του, θα αισθανόταν μια ακατανόητη και πνευματική θεία θέρμη, ανάμεικτη με πολλή πνευματική και θεία γλυκύτητα. Γι΄ αυτό και έλεγε «Και Πνεύμα ευθές εγκαίνισον εν τοις εγκάτοις μου”.

….Όταν εργάζεσαι τη νοερά προσευχή και την μελετάς με ευλάβεια και όπως ταιριάζει σε αυτήν - και γι΄αυτό δέχεται η ψυχή σου την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος - τότε το όνομα του Χριστού που εσύ νοερά μελετάς φαίνεται τόσο παρηγορητικό και γλυκύτατο στη διάνοιά σου και στην ψυχή σου, ώστε δεν χορταίνεις ποτέ να το μελετάς.

Όταν επίσης εργάζεσαι την καρδιακή προσευχή (σε περίπτωση που την έχει επιτύχει η καρδιά σου) και η Χάρις του Θεού αγγίξει την καρδιά σου, από την οποία Χάρι η καρδιά σου συλλαμβάνει την κατάνυξη, όπως συνέλαβε η Κυρία Θεοτόκος τον Λόγο του Θεού εκ Πνεύματος Αγίου τότε, λέω, φαίνεται στην καρδιά σου το όνομα του Ιησού και Θεού και όλη η Αγία Γραφή ως ένας άρρητος γλυκασμός. Κάθε πνευματικό νόημα γίνεται ένας γλυκόρευστο ποτάμι θείας κατάνυξης που γλυκαίνει και  θερμαίνει θαυμάσια την καρδιά  στον έρωτα και την αγάπη του Δημιουργού της Θεού.

Άλλοτε πάλι όταν εργάζεσαι την καρδιακή προσευχή με πόνο της μισολιπόθυμης καρδιάς σου και συντριβή της ταπεινωμένης σου ψυχής τότε αισθάνεται η ψυχή σου φανερά την παρηγοριά και την επίσκεψη του Κυρίου σε αυτήν.

Αυτό δε είναι που λέει ο προφήτης: «Ἑγγύς Κύριος τοις συντετριμμένοις την καρδίαν» διότι  σε προσεγγίζει αοράτως ο Κύριος, όταν συντρίβεις την καρδιά σου με την ευχή, για να σου δείξει κανένα μυστικό πράγμα, καμία οπτασία, για να σε κάνει θερμότερο στην πνευματική εργασία της καρδιάς σου[....]

Αν θέλεις αγαπητέ να εγκολπωθεί και να ριζώσει στην καρδιά σου η νοερά προσευχή:

να νηστεύεις ακατάπαυστα,

να απέχεις από τα παχιά και ηδονικά φαγητά,

να γίνεις νηφάλιος και φρόνιμος όπως ο όφις,

καταφρονώντας κάθε προσπάθεια του κόσμου τούτου,

να συγχωρείς από καρδιάς  όσους σε πειράζουν,

να προσέχεις μην γίνουν εξαιτίας σου σκάνδαλα,

να μην πεις εγκωμιαστικό λόγο για τον εαυτό σου,

να μέμφεσαι και να επιπλήττεις τον εαυτό σου,

να τον ονομάζεις φαύλο, 
ακάθαρτο και επικατάρατο καθώς λέει:

"Επικατάρατοι οι εκκλίνοντες από των εντολών σου".

------------------------------------------

Από το βιβλίο

Νηπτική Θεωρία
Ανωνύμου Μοναχού

"Αν η αγάπη καταστρέφει τη ζωή και φέρνει την απώλεια στους αγαπημένους αυτό είναι όργιο του διαβόλου...."

Αποθησαύρισμα από επιστολές του Γέροντα Ιωάννη της Μονής των Σπηλαίων (Πσκώφ)

***"Αγαπητέ πάτερ Ντ.

Στον μοναχό αρμόζει να μάχεται με τους πειρασμούς επί τόπου. 

Διότι από την πείρα μου θα σας πω ότι στον νέο τόπο ο ίδιος δαίμονας θα σας επιτεθεί με διπλασιασμένη δύναμη δικαιωματικά, διότι ήδη μία φορά κατέκτησε τη νίκη πάνω σας, αφού σας έδιωξε από το πεδίο μάχης.

Μα κι αυτό δεν είναι καθόλου αγάπη. 

Διαβάστε την πρώτη Επιστολή προς Κορινθίους εκεί υπάρχουν όλα τα χαρακτηριστικά της αληθινής αγάπης. 

Αν όμως η αγάπη καταστρέφει τη ζωή και φέρνει την απώλεια στους αγαπημένους, αυτό είναι όργιο του διαβόλου και τίποτα περισσότερο.

Ο Θεός να σας δώσει σοφία και να ενισχύσει μέσα σας τον μαχητή του Χριστού".

***Αγαπητέ Ι.

Το αίτημα για προσευχή το εκπληρώνω. Σε γράψαμε και στα δίπτυχα του μοναστηριού. Χρειάζεται να υπομείνεις τις επιθέσεις του εχθρού, αφού δεν είναι αναίτιες. Η ενασχόλησή σου με αιρετικές και δαιμονικές διδασκαλίες δεν μπορούσε να περάσει χωρίς συνέπειες. "Παιδεύων επαίδευσέ με ο Κύριος και τω θανάτω ού παρέδωκέ με".

Γι΄αυτό να χαίρεσαι.

Χαλάρωσε οπωσδήποτε τον κανόνα της προσευχής σου. 

Διότι όταν οι άνθρωποι αρχίζουν να κάνουν την ευχή του Ιησού και  συγχρόνως διατηρούν μέσα στην ψυχή και την καρδιά τα πάθη μπορεί να συμβεί και ψυχολογική βλάβη.

Επομένως όλα να τα κάνεις κατόπιν συμβουλής και λαμβάνοντας υπόψη το πώς αισθάνεσαι την υγεία σου.

Στόχος μας δεν είναι να σε εξαντλήσουμε και να σε στραγγίξουμε. Στόχος της προσευχής είναι να μάθεις ταπεινά να παραδίνεις τον εαυτό σου στο θέλημα του Θεού και υπομονετικά να σηκώνεις όλα, όσα επιτρέπει ο Κύριος. 

***Αγαπητή εν Κυρίω Μ.

Οι ασθένειές μας είναι αποτέλεσμα της αμαρτωλής ζωής και τη θεραπεία πρέπει να την αρχίζουμε από τη μετάνοια και το Άγιο Ευχέλαιο. Αυτά για την ψυχή. Μετά το ευχέλαιο χρειάζεται να απευθυνόμαστε στους γιατρούς, ώστε εκείνοι με τη βοήθεια του Θεού να βοηθήσουν και το άρρωστο σώμα.

Εξετάστε τη ζωή σας μήπως υπήρξαν θανάσιμες αμαρτίες π.χ. παιδοκτονία (έκτρωση) οι οποίες μπορεί να έπεσαν πάνω στο τέκνο σας. Εάν είστε ένοχη πρέπει να προσφέρετε μετάνοια. Να προσεύχεσθε για τον γιο σας σταθερά αλλά παραδίδοντας με υπομονή και ελπίδα τον εαυτό σας και τον γιο σας στο θέλημα του Θεού. Να προσεύχεσθε ιδιαιτέρως στον Άγιο Θεοδόσιο τον Τσερνίγωφ".

Από το βιβλίο:
Με λεπτότητα και αγάπη
Εκδόσεις Εν πλω

Αγ. Πορφύριος: "Θέλω να έχω έναν άνθρωπο να του τα λέω όλα, να χαίρομαι. Οι Γέροντες δεν τα λένε όλα σε όλους....".

ΝΕΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ

ΑΠΟ ΤΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑΡΙΟ ΕΝΟΣ ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΟΥ

Πηγή:  http://www.porphyrios.net/

"Λέγετε λοιπὸν συνεχῶς τὸ Ὄνομα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ, ὥσπου νὰ καταπιεῖ ἡ καρδιὰ τὸν Κύριο καὶ ὁ Κύριος τὴν καρδιά καὶ νὰ γίνουν τὰ δύο ἕνα".

"Περί νήψεως καὶ προσευχῆς: Ὁ λογιώτατος καὶ σοφώτατος ὑποδιάκονος Δαμασκηνός Στουδίτης ἔγραψε ἕναν ὑπέροχο λόγο γιὰ τοὺς Μοναχοὺς περὶ νήψεως καὶ προσευχῆς.

Τον μεταφέρουμε ὅπως ἔχει:

......Λέγετε λοιπὸν συνεχῶς τὸ Ὄνομα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ, ὥσπου νὰ καταπιεῖ ἡ καρδιὰ τὸν Κύριο καὶ ὁ Κύριος τὴν καρδιά καὶ νὰ γίνουν τὰ δύο ἕνα.

 Ὅμως γιὰ νὰ γίνει αὐτό, δὲν εἶναι ἀρκετὴ οὔτε μία ἡμέρα οὔτε δυὸ ἀλλὰ πολὺς χρόνος καὶ καιρός. Χρειάζεται ἀγώνας μεγάλος καὶ καιρὸς πολύς, ὥσπου νὰ ἐκβληθεῖ ὁ ἐχθρὸς καὶ νὰ ἐγκατασταθεῖ μέσα μας ὁ Χριστός. 

Καὶ ὁ ἀγώνας αὐτὸς δὲν θὰ εἶναι πάλη πρὸς αἷμα καὶ σάρκα, ἀλλὰ πρὸς τὰ πονηρὰ πνεύματα, ὅπως λέει ἡ Γραφή.

Ὅσοι λοιπὸν ὑποτάσσονται καὶ φροντίζουν πάντα νὰ εὐχαριστοῦν τὸν Κύριον ὀφείλουν νὰ ταπεινώνουν πάντοτε τοὺς ἑαυτούς των καὶ νὰ τοὺς ὑποβάλλουν σὲ θλίψεις, γιατὶ ἔτσι μόνο θὰ μετάσχουν στὰ ἀγαθὰ τῆς μέλλουσας ζωῆς καὶ τῆς ἀτελεύτητης ἀνάπαυσης. 

Σὰς παρακαλῶ λοιπὸν κάθε φορά, πρὶν φᾶτε, νὰ προσεύχεσθε μὲ ταπεινοφροσύνη. Δὲν πρέπει αὐτὸ νὰ γίνεται μὲ γέλια καὶ ἀδιαφορία, γιατὶ ποιὸς εἶν᾿ ἐκεῖνος, ποὺ θὰ τολμήσει νὰ γελάσει μπροστὰ στὸν Βασιλέα, χωρὶς νὰ προκαλέσει τὴν ἀγανάκτησή Του καὶ νὰ ἐπισύρει τὴν τιμωρία;

Ὅταν ψάλλετε, νὰ ψάλλετε μὲ ἠρεμία καὶ μ᾿ ὅλη σας τὴν καρδιά,γιὰ νὰ γεύεται καὶ ἐκείνη τὰ ὅσα λέτε καὶ νὰ νιώθετε ἐκεῖνα ποὺ λέτε ὅτι ἀναφέρονται στὴ δόξα τοῦ Χριστοῦ!

Τὰ λόγια σας νὰ βγαίνουν μὲ θέρμη κι ὄχι ἀποχαυνωμένα, γιὰ νὰ παίρνουν μέρος στὴν ἀγρυπνία τὸ σῶμα κι ὁ νοῦς κι ἔτσι ὁλόκληρη ἡ ψυχὴ νὰ προχωρεῖ στὸ δρόμο τοῦ Θεοῦ.

Ἀκόμη καὶ πολυσύνθετα τροπάρια μὴ ψάλλετε, γιατὶ ὑπάρχει φόβος νὰ παρασυρθεῖτε ἀπὸ τὴ μελωδία τους. Ὅποιος θέλει νὰ δεῖ τὸ φῶς τὸ ἀληθινό, ὀφείλει νὰ τηρεῖ ὅλα αὐτὰ μέσα στὴν καρδιά του, τὴ γεμάτη σαρκικὰ πάθη καὶ ἀχρεῖα μολύσματα. 

Νὰ ἀπαλλαγεῖς ἀπὸ κάθε ἀδυναμία, ἀπὸ θυμοὺς καὶ ταραχές, ἀπὸ περισπασμοὺς καὶ μνησικακίες καὶ μὴ κατακρίνεις γενικὰ τοὺς ἀνθρώπους. 

Καὶ πρόσεχε νὰ διατηρεῖς πάντοτε τὴ σκέψη σου καὶ τὸ νοῦ σου καθαρὰ ἀπὸ σαρκικοὺς μολυσμούς. 

Στὴ ζωή σου φρόντιζε νὰ εἶσαι πράος, ταπεινὸς καὶ ἥσυχος, κήρυκας καὶ ὀπαδὸς τῆς εἰρήνης, ἐγκρατὴς στὰ φαγητὰ καὶ στὰ ποτὰ καὶ γιὰ κανένα λόγο νὰ μὴ λείψει ἀπὸ τὰ χείλη σου ἡ προσευχή!.

 Γιὰ ὅλα αὐτὰ ἔχε ὡς ἀρχὴ τὴν ἀγάπη, ποὺ εἶναι τὸ κεφάλαιο ὅλων τῶν ἀρετῶν! Μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο θὰ κερδίσεις τὴν ἀείφωτη καὶ ἀτελεύτητη ἐκείνη ζωή, γιὰ τὴν ὁποία εὔχομαι σ᾿ ὅλους σας νὰ τὴν ἀπολαύσετε μὲ τὴ βοήθεια τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου μας, τοῦ ὁποίου ἡ δόξα καὶ ἡ δύναμις θὰ βασιλεύουν πάντοτε νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν».

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΜΕΛΕΤΗΜΑΤΑ-ΑΔΙΑΛΕΙΠΤΩΣ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣΘΕ

Ι.ΜΟΝΗ ΚΟΥΤΛΟΥΜΟΥΣΙΟΥ

Ένας ξυπόλυτος ασκητής στο δικαστήριο...

Ο πατήρ Φιλάρετος

"...Ήταν ένα από τα εύοσμα άνθη που φυτρώνουν στα βράχια των Καρουλίων! Φίλος  της αρετής όντως. Πάντα κυκλοφορούσε ξυπόλυτος.
Μια μέρα ο Γέροντάς μας, ο π. Γερόντιος, θέλοντας να τον δοκιμάσει αν είναι από τον Θεόν η τόση αγάπη και απλότητά του ή από εγωισμό, του είπε:
«Πάτερ Φιλάρετε...»
«Ευλογείτε, Γέροντα».
«Είσαι υποκριτής! Μας δείχνεις ότι περπατάς ξυπόλυτος και με κουρελιασμένα ράσα, για να κάνεις τον ταπεινό!
«Γέροντα», απήντησεν εκείνος κατεβάζοντας ταπεινά το κεφάλι, «είμαι υποκριτής! Ομως τι να κάνω για να... θεραπευθώ;»
«Να βάλεις παπούτσια και να σουλουπωθείς».
«Να ’ναι ευλογημένο, Γέροντα· αυτό θα κάνω».
Εβαλε βαθιά μετάνοια κι έφυγε.
Πήγε αμέσως και βρήκε κάτι παμπάλαια παπούτσια και τα είχε κάτω από τη μασχάλη του και, όταν ήλθε στην πόρτα του ησυχαστηρίου μας, τα έβαλε και μπήκε! Αυτό έγινε με πόνο πολύ, διότι, τόσα χρόνια ξυπόλυτος, τα πέλματα είχαν πρησθεί και δεν χωρούσαν σε παπούτσι για πολλήν ώρα. Ομως η υπακοή, βλέπετε, και η ταπεινοφροσύνη κάνουν θαύματα! Η αρετή φαίνεται όταν σε ελέγχει ο αδελφός κι εσύ ταπεινώνεσαι αδιαμαρτύρητα. Ο διάβολος καίγεται με τέτοια συμπεριφορά...
«Τώρα, μάλιστα! Τώρα είσαι όντως ταπεινός μοναχός» του είπε ο Γέροντάς μας.
«Ευλόγησον, Γέροντα, ευλόγησον» είπε και, αφού έβαλε μετάνοια, απομακρύνθηκε παραπατώντας σαν παιδί...
Δίπλα στο ασκητήριό του φύτρωναν αγριόχορτα. Τα έκοβε και, μολονότι του ήσαν απολύτως απαραίτητα, μας τα έφερνε λέγοντας:
«Φάτε, πατέρες. Του Θεού είναι κι αυτά και πρέπει να τα τρώγουν αυτοί που ευαρεσθούν εις Αυτόν και όχι οι ράθυμοι σαν εμένα!»
Κάποια μέρα πέρασε από εκεί ένας ρασοφόρος, ο οποίος είπε πως ήτο διάκονος. Βλέποντας τα παλαιά βιβλία του ασκητού, τα έβαλε στο μάτι και με τρόπο τ’ αφήρεσε. Εφυγε παίρνοντάς τα μαζί του. Κατευθύνθηκε στη Δάφνη, μη γνωρίζοντας ότι στο τελωνείο της γίνεται έλεγχος στους εξερχομένους. Εκεί λοιπόν τον συνέλαβαν!
«Πού τα βρήκες αυτά;» τον ρώτησαν.
«Μου τα... πούλησε ο πατήρ Φιλάρετος, εις τα Καρούλια!»
Είπε ψέματα για να δικαιολογηθεί και συνέχισε τη φρικτή συκοφαντία του:
«Αυτός είναι αρχαιοκάπηλος! Πουλάει παλαιά βιβλία!»
Οι αστυνομικοί ήλθαν εδώ στην έρημο κι έκαναν ανακρίσεις. Στη συνέχεια, έχοντας πεισθεί από τον πανούργο αυτόν άνθρωπο, μήνυσαν τον άγιον ασκητή! Κάποια μέρα έφθασαν σ’ εμάς οι κλήσεις, γιατί απ’ εδώ περνούν τα πάντα. Οι ασκηταί δεν γνωρίζουν από αυτά, αλλά και γενικότερα δεν ασχολούνται με βιοτικά πράγματα. Με τις κλήσεις εκαλείτο λοιπόν να δικασθεί!
Τον ενημερώσαμε σχετικά κι εκείνος μας είπε: «Εγώ δεν γνωρίζω πού να πάω. Σας παρακαλώ σεις να με οδηγήσετε».
Ε, εμείς κάναμε ό,τι έπρεπε, του δώσαμε μερικά ρουχαλάκια γιατί τα μοναδικά δικά του ήσαν ξεσχισμένα από την τραχιάν ασκητική ζωή και είπαμε σ’ έναν γνωστό μας δικηγόρο να πάει να τον βοηθήσει. Του δώσαμε και λίγα χρήματα για να πάει στη Θεσσαλονίκη να δικασθεί. Ποιος; Εκείνος τον οποίον ούτε ο Θεός, νομίζουμε ταπεινά, δεν θα δικάσει «εν εκείνη τη ημέρα». Ενας ουράνιος άνθρωπος, ο οποίος ευωδίαζε άρωμα ασκήσεως! Παρά ταύτα ο άγιος ασκητής μάς είπε: «Εγώ θα κάνω υπακοή στην Πολιτεία και θα πάω, όπως μου λένε, να δικασθώ».
Ασκητήριο στα Καρούλια (από εδώ)
Εφυγε για τη Θεσσαλονίκη αυτός που είχε να βγει από το Αγιον Ορος πενήντα οκτώ ολόκληρα χρόνια! Πενήντα οκτώ χρόνια ασκητής εδώ, στο Καρούλι, τρώγοντας μόνο λίγα χορταράκια και πίνοντας το νεράκι του Θεού!
Ο ευλογημένος αυτός άνθρωπος, ο οποίος είχε φθάσει σε πολύ μεγάλα μέτρα αρετής, πήγε και κάθισε στο εδώλιο του κατηγορουμένου.
Πώς γίνονται εκεί ούτε που ξέρω. Δεν πήγα ποτέ σ’ αυτές τις πόρτες... Απλώς θυμάμαι, όπως μας τα έλεγε ο ευλογημένος αυτός Γέροντας. Τον φώναξε λοιπόν ο πρόεδρος του δικαστηρίου:
«Ο μοναχός Φιλάρετος;»
«Εγώ είμαι ο ελεεινός» απήντησε ταπεινά σκύβοντας το κεφάλι.
«Γιατί πούλησες τα βιβλία αυτά;»
«Δεν τα πούλησα, αδελφέ! Να, πέρασε ο αδελφός και τα πήρε να τα διαβάσει και ασφαλώς θα τα γύριζε. Εγώ αυτό πίστευα...»
«Πρέπει να ορκισθείς, πάτερ, για να είσαι πιστευτός. Αυτή είναι η τάξη του δικαστηρίου».
«Α, δεν ορκίζομαι γιατί στο άγιον Ευαγγέλιο λέει “μη ομώσαι όλως”!»
«Μα πρέπει, πάτερ, να ορκισθείς».
«Πώς ορκίζονται;»
«Βάζοντας την παλάμη πάνω στο Ευαγγέλιο».
Ο π. Φιλάρετος τότε... έβαλε τρεις στρωτές μετάνοιες μπροστά στο ιερό Ευαγγέλιο και το ασπάσθηκε μ’ ευλάβεια, λέγοντάς τους:
«Αρκείσθε σ’ αυτό;»
«Οχι, πάτερ, πρέπει να βάλεις το χέρι σου στο Ευαγγέλιο και να πεις “ορκίζομαι...” κ.λπ.».
«Δεν μπορώ να ορκισθώ».
«Μα, αν δεν ορκισθείς, θα πας εννέα μήνες φυλακή...»
«Να πάω φυλακή χίλιες φορές! Εγώ αναμένω την αιωνία καταδίκη από τον Θεό για τις αμαρτίες μου και θα σκεφθώ τη φυλάκιση των εννέα μηνών;»
Παρών ήτο και ο ψευδοδιάκονος φουσκώνοντας και ξεφουσκώνοντας από μεγαλοπρέπεια και ύφος ατσαλάκωτος μέσα στα γυαλιστερά ράσα του. Είχε βάλει έναν δικηγόρο, ο οποίος είπε ένα σωρό ψεύδη. Μεταξύ άλλων ο δικηγόρος είπε:
«Πώς είναι δυνατόν, κύριοι δικασταί, να κλέψει ο εκλεκτός αυτός κληρικός τα βιβλία αυτού του ρακενδύτου; Είναι δυνατόν; Μήπως τα είχε ανάγκη; Αν είναι δυνατόν...».
Εν τέλει, με αυτές τις ψευδομαρτυρίες και τη διαστρέβλωση της αληθείας, δικαιώθηκε ο απαστράπτων  κλέπτης και καταδικάσθηκε ο ενάρετος ασκητής, ο οποίος παρουσιάσθηκε με φτωχικά ράσα, χωρίς την τέχνη του ψεύδους και, φυσικά, δίχως να ορκισθεί. Βγήκε λοιπόν η καταδικαστική απόφαση και τον πήρε ο αστυνομικός να τον οδηγήσει στη φυλακή!
Οι ιθύνοντες δεν συγκινήθηκαν και συγκινήθηκε το ακροατήριο.
Εκαναν πρόχειρον έρανο μεταξύ τους και μάζεψαν το ποσό που χρειαζόταν για ν’ απαλλαγεί ο ασκητής από τη φυλάκιση. Με απλότητα τους ευχαρίστησε κι έφυγε χαρούμενος, επιστρέφοντας εδώ στα Καρούλια, χώρο της μακροχρονίου ασκήσεώς του. Ευχαριστούσε κι εμάς που τον βοηθήσαμε με τις πενιχρές δυνάμεις μας: «Ευχαριστώ, πατέρες», μας έλεγε, «εύχεσθε να λυτρωθώ και από την αιωνία φυλακή!» Μεταξύ άλλων ήταν ενθουσιασμένος με τον δικηγόρο που είχαμε στείλει για να τον υπερασπισθεί. Ο αγαθός ασκητής, κάνοντας πάντα καλούς λογισμούς, τα έβλεπε όλα υπέροχα κι έλεγε και ξανάλεγε εντυπωσιασμένος:
«Αυτός ο δικηγόρος έχει πνεύμα Θεού! Οπως ακριβώς έγιναν τα πράγματα, έτσι τα έλεγε».
«Γέροντα», του είπα, «η τέχνη του είναι αυτή...».
«Οχι, ευλόγησον, πνεύμα Θεού είναι» επέμενε ο Γέρων!
Τον ρώτησα:
«Γέροντα, πώς είδες τον κόσμο ύστερ’ από πενήντα οκτώ χρόνια που είχες να βγεις από το Αγιον Ορος»;
Ο καλός άνθρωπος που τα βλέπει όλα καλά έχει, όπως είπαμε, μόνον αγαθούς λογισμούς. Είπε λοιπόν ο Γέρων Φιλάρετος:
«Τι να σας πω, πατέρες, όλοι οι άνθρωποι έξω είναι πολύ καλοί. Ολοι τρέχουν πέρα δώθε για τη σωτηρία τους, εκτός από μένα τον ράθυμο και αμαρτωλό που κάθομαι σ’ αυτά εδώ τα βράχια και δεν εργάζομαι όπως πρέπει, όπως είναι το θέλημα του Θεού!»
Αυτά είπε και μπήκε στο ασκητήριό του, δοξάζοντας τον Θεό που στα τέλη της ζωής του τού έδωσε αυτή τη δοκιμασία για τη σωτηρία της ψυχής του, όπως έλεγε συνεχώς.
Ο μεγάλος και άγιος Γέροντας Δανιήλ Κατουνακιώτης (1846-1929), αφηγητής στην παρούσα διήγηση.
Οταν έφθασε σε βαθύ γήρας, μας εκάλεσε μίαν ημέρα στο ασκηταριό του. Πήγαμε με τον π. Ακάκιο. Με χαρά μας είπε:
«Καλώς τα παιδιά μου! Καλά κάνατε που ήλθατε, διότι άλλη φορά δεν θα σας δω! Εγώ απόψε θα φύγω... Θέλω όμως, πριν συμβεί αυτό, να με αναπαύσετε».
-Τι θέλεις, Γέροντα;
-Να μου ψάλετε! Πείτε κάτι να ευφρανθεί η ψυχή μου.
Ψάλαμε διάφορα κι ο Γέροντας έκλαιγε από χαρά και σταυροκοπιόταν κατανενυγμένος. Μόλις τελειώσαμε, μας είπε:
«Τώρα, κάτι τελευταίο: Θέλω να μου ψάλετε τον “εθνικό ύμνο” της Παναγίας, το «Αξιον εστίν»! Αυτό όμως θα το ψάλουμε όρθιοι, όπως ψέλνουμε και τον εθνικό ύμνο της πατρίδος μας!»
Σηκώθηκε με κόπο. Ητο σκελετωμένος. Το δέρμα του σχεδόν διάφανο. Αφού συμψάλαμε, με δάκρυα χαράς και συγκινήσεως μας αγκάλιασε, μας ασπάσθηκε και μας είπε:
«Παιδιά μου, άλλη φορά εδώ δεν σας βλέπω! Συγχωρήσατέ με, συγχωρήσατέ με!»
Δακρύσαμε όλοι. Εκείνος με κόπο μας προέπεμψε. Φύγαμε κατασυγκινημένοι.
Το πρωί μας ειδοποίησαν ότι εκοιμήθη! Οπως ακριβώς το είχε πει...
Ανοίξαμε στα βράχια μια λακκουβίτσα και τον θάψαμε, αφού τον κηδεύσαμε όπως του άξιζε... Εσβησε στον αθωνικό ουρανό το αστέρι αυτό του αγιορειτικού μοναχισμού. Αφησε όμως μίαν αείφωτη τροχιά αγωνιστικότητος και ασκήσεως αυστηρής. Αιωνία του η μνήμη. Την πολύτιμη ευχή του να έχουμε.
Μερικές φορές ο πανάγαθος Θεός παραχωρεί και στο τέλος της ζωής μια δοκιμασία, για να γίνει ο άνθρωπος καλύτερος και να ωφεληθούν και άλλοι. Ετσι και ο π. Φιλάρετος υπέμεινε αγόγγυστα και βραβεύθηκε από τον Κύριο. Είδατε, πώς ο διάβολος πήγε να ταλαιπωρήσει τον άνθρωπο της ασκήσεως και της αρετής, αλλ’ ο πανάγαθος Θεός τον σκέπασε με τη χάρη Του και, αντί να πάθει βλάβη η ψυχή του, δέθηκε ακόμη περισσότερο με τον Θεό;
Περισσότερο αγάπησε τον Θεό και με μεγαλύτερη ζέση Τον εδόξαζε".

Μανώλης Μελινός
Θεολόγος - συγγραφέας

ΕΙΡΗΝΗ ΠΑΝΤΟΥ https://plus.google.com/u/0/112583626968947783891

"Δύο πράγματα πρέπει να εξακολουθήσει όποιος θέλει να γευτεί η ψυχή του τη Χάρη του Θεού:"...

"Όποιος θέλει να φτάσει στα μέτρα και την κατάσταση των αγίων Πατέρων, για να γευτεί η ψυχή του και η καρδιά του τη Χάρη του Θεού κατά το μέτρο της κατανύξεώς του οφείλει, λέγω, δύο πράγματα να εξακολουθήσει: νηστεία και καρδιακή προσευχή.

Γιατί αυτά τα δύο, δηλαδή η νηστεία και η καρδιακή ευχή γίνονται στην ψυχή σαν δύο μελιστάλαχτα και ζαχαροστάλακτα θεία φυτά, τα οποία σταλάζουν σε αυτή την ψυχή για πάντα με θαυμαστό τρόπο κάθε θεία γλυκύτητα.

Λέγω δε όλη τη θεία γλυκύτητα, γιατί όποιος έχει αυτές τις δύο εργασίες, γεύεται η ψυχή του και η καρδιά του μυστικά κάθε πνευματική παράκληση. 

Διότι όσος ουράνιος και ακατανόητος πλούτος και όση πνευματική και αδιάσπαστη ευφροσύνη βρίσκονται κρυμμένα μέσα στις Άγιες και θεόπνευστες Γραφές, όλα αυτά τα αισθάνεται όχι σαν όνειρο ούτε σαν να τα βλέπει σε καθρέφτη, όπως τα φαντάζονται στο μυαλό τους εκείνοι που δεν έχουν αυτές τις δύο εργασίες αλλά τα αισθάνεται πραγματικά και στην ψυχή και στην καρδιά με τον ακόλουθο τρόπο:

Όταν κάποιος νηστευτής ήθελε αφοσιωθεί έντονα στην καρδιακή προσευχή τόσο πολύ μέχρι που να αισθάνεται στο βάθος του εαυτού του τον πόνο της καρδιάς του, τότε αυτός κυριεύεται από κάποια υπερβολική ατονία τόσο της εσωτερικής καταστάσεως όλου του εαυτού του όσο και της εξωτερικής όλου του σώματός του.

Αυτή όμως η ακραία ατονία κόβει και απονευρώνει κάθε φανερή και νοητή σαρκική ηδονή που βρίσκεται κρυμμένη μέσα στο σώμα του ανθρώπου.

Kαι μετά από αυτό γεύεται ο άνθρωπος την ουράνια και πνευματική ηδονή μέσα του γι΄αυτό λέγεται: "Η βασιλεία του Θεού βρίσκεται μέσα μας".

Αυτή δε η ουράνια και πνευματική ηδονή την οποία γεύεται μυστικά μέσα του ο άνθρωπος φανερώνεται με τον εξής τρόπο:

Λέγοντας κανείς από καρδιάς το "Κύριε Ιησού Χριστέ Υιέ του Θεού ελέησόν με", όπως πολλές φορές είπαμε, αποκτά μέσα του με κάθε βεβαιότητα μία μεγάλη και ανεπιτήδευτη ευλάβεια στον Θεό και στα θεία και θαυμάσια λόγια. Συγχρόνως δε μαζί με εκείνη την καθαρή ευλάβεια σημαδεύεται μέσα του η Χάρις του Αγίου Πνεύματος, η οποία είναι μία παρηγορία και ευφροσύνη τόσο της ψυχής όσο και της καρδίας του ανθρώπου.

Διότι όταν αγγίξει την καθαρή καρδιά η Χάρις του Αγίου Πνεύματος, παρηγορείται όχι μόνο η ψυχή αλλά γλυκαίνεται εσωτερικά με θαυμαστό τρόπο η καρδιά με τρόπο ακατανόητο και μυστικό, όπως και η άκρη της γλώσσας του ανθρώπου, όταν προσεύχεται νοερά απ΄την καρδιά του πολλές ώρες με άκρα ευλάβεια και άκρα προσοχή προς την ευχή.

Και ξαναλέμε πώς εκείνη η γλυκύτητα που αισθάνεται η καρδιά από τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος είναι μεν πολύ μυστική και πνευματική, όμως μοιάζει με εκείνη την αισθητή γλυκύτητα που έχει το στόμα του ανθρώπου, όταν τρώει μέλι ή ζάχαρη. Επίσης η ψυχή αισθάνεται μέσα της τη γλυκύτητα με τον εξής τρόπο:

'Οταν πλησιάσει στην ψυχή η Χάρις του Αγίου Πνεύματος τότε φαίνεται στην ψυχή όλη η Αγία Γραφή σαν ένα σκιερό δέντρο που τα φύλλα του στάζουν ζάχαρη και οι ρίζες του ποτίζονται από την άπειρη γλυκύτητα του Χριστού.

Και η καρδιά αισθάνεται τη Χάρι του Αγίου Πνεύματος με τον εξής τρόπο: 

Όταν κανείς αισθανθεί ότι κατοικεί στην καρδιά του η χάρη του Αγίου Πνεύματος τότε αισθάνεται στο κέντρο του εαυτού του στα έγκατα της καρδιάς του κάποια θεϊκή χαρά, κάποια πνευματική παράκληση.

Όταν παρηγορείται η καρδιά τότε αυτή θερμαίνεται με θέρμη ουράνια και άϋλη από τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος. Και αυτό είναι που είπε ο Χριστός: "Ηρθα να βάλω πυρ στη γη. Και τι θέλω εάν ήδη έχει ανάψει".

Αφού λοιπόν θερμανθεί η καρδιά σου με εκείνη τη θέρμη, ανάβει μέσα της η μεγάλη πυρκαγιά της αγάπης του Χριστού και την κυριεύει ο πόθος και ο έρωτας Αυτού.

Και τότε μόνο θα μπορέσει να θυμηθεί η καρδιά τον Κύριο Ιησού ή τους οικείους και φίλους του Χριστού, τους Αγίους, τότε λέγω τήκεται λιώνει από τα δάκρυα του Χριστού και των Αγίων.

Και όπως, όταν αναβλύζει από μία πηγή νερό δεν μπορεί κανείς να το κάνει να μην αναβλύζει, διότι αν το στουπώσει από δω θα αναβλύζει από κει, έτσι γίνεται και στην καρδιά. Διότι όταν γλυκαθεί η καρδία από τη γλυκύτητα του Θεού κλαίει μέσα της αυτομάτως θαυμάζοντας τη γλυκύτητα της Χάρης.

Αν την ώρα που κλαίει η καρδιά επιχειρούσε κανείς άλλος να κόψει τα δάκρυά της κάνοντας έργα του άρχοντος της κακίας,  τότε λέω, έχοντας η ψυχή ακένωτα δάκρυα που τρέχουν κατά την ώρα εκείνη σταματούν τα δάκρυα προς στιγμή από το ξαφνικό κακούργημα του μισόκαλου.

Όμως, όταν πάλι η καρδιά θελήσει με νήψη (εγρήγορση)να προσέχει στη Χάρη του Θεού, η οποία την επισκέπτεται,  τότε συνεχίζει να κλαίει πάλι όπως και πρώτα.

Κλαίει δε η καρδιά, διότι όταν κλαίει για τον Δημιουργό της, μαζί με τα κλάματά της αισθάνεται μέσα της τη γλυκύτητα της Χάριτος και αυτός είναι ο καρπός του "χαροποιού πένθους"...

ΤΟ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ

Άγιος Λουκάς Κριμαίας: "Όπως οι αναθυμιάσεις, μάς προκαλούν ασθένειες, έτσι οι αναθυμιάσεις της κακής πνευματικής ενέργειας φαρμακώνουν την καρδιά, το μυαλό και την πνευματική μας ζωή".

Και η υλική ευημερία του λαού συνδέεται πάντα στενά με την υγιή και καθαρή κατάσταση της ψυχής και της καρδιάς του λαού.

"Είναι η αλήθεια που πρέπει να γνωρίζετε. Πρέπει να ξέρετε ότι η δύναμη του ανθρώπινου λόγου είναι τεράστια.

Ούτε ένας λόγος που βγαίνει από τα ανθρώπινα στόματα δεν χάνεται στον χώρο χωρίς ίχνη.

Πάντα αφήνει βαθύ, ανεξίτηλο ίχνος, ζει ανάμεσά μας, ενεργεί στην καρδιά μας, γιατί στον λόγο βρίσκεται μεγάλη πνευματική ενέργεια που είναι η ενέργεια της αγάπης και του καλού ή απεναντίας η ασεβής ενέργεια του κακού.

Και η ενέργεια ποτέ δεν χάνεται. Αυτό το ξέρουν όλοι οι φυσικοί, όσον αφορά στην υλική ενέργεια που σε όλες τις μορφές της ποτέ δεν χάνεται.

Η πνευματική ενέργεια επίσης ποτέ δεν χάνεται χωρίς ίχνη, αλλά εξαπλώνεται παντού, ενεργεί σε όλα.

Με τα στόματα των ασεβών κατεδαφίζεται η πόλη, επειδή η κακή ενέργεια της ορμητικής γλώσσας τους, της ακάθαρτης και βλάσφημης, διεισδύει στην καρδιά των γύρω ανθρώπων, μολύνει τον πνευματικό αέρα έτσι όπως ο υλικός αέρας μολύνεται από τις αναθυμιάσεις.

Εάν οι αναθυμιάσεις προκαλούν σε μας σωματικές ασθένειες, τότε οι αναθυμιάσεις της κακής πνευματικής ενέργειας φαρμακώνουν την καρδιά μας, το μυαλό μας και όλη την πνευματική μας ζωή.

Η ζωή ολόκληρου του λαού γίνεται δηλητηριασμένη από αυτή την κακή πνευματική ενέργεια και εάν έχουν δηλητηριαστεί οι καρδιές και το μυαλό των ανθρώπων με αυτές τις πνευματικές αναθυμιάσεις, εάν γεννήθηκαν μέσα τους οι ακάθαρτοι και βλάσφημοι λογισμοί, η συκοφαντία, η κατάκριση και όλα αυτά που είναι αρεστά στον διάβολο και τους υπηρέτες του, τότε με αυτή την ακάθαρτη πνευματικότητα γεμίζει όλη η πνευματική ζωή του λαού.

Και η υλική ευημερία του λαού συνδέεται πάντα στενά με την υγιή και καθαρή κατάσταση της ψυχής και της καρδιάς του λαού. 

Εάν η ευλογία των δικαίων εξαπλωθεί πάνω στον λαό, εάν στην καρδιά των ανθρώπων διεισδύσουν τα άγια λόγια τους, τότε η πνευματική κατάσταση του λαού θα προοδεύει και επομένως και η υλική θα βαθαίνει και θα προοδεύει.

Εάν βασιλεύει στην ψυχή του λαού η πνευματική μόλυνση που βγαίνει από τα στόματα των αδίκων, τότε η κακή ενέργεια των κενών και διεφθαρμένων λόγων θα καταστρέψει τον λαό, όχι μόνο στην πνευματική, αλλά και στην φυσική κατάσταση. Αυτό το ξέρετε.

Βλέπετε πόσο φοβερή, πόσο μεγάλη είναι η ευθύνη μας για κάθε σαπρό, κακό και ακάθαρτο λόγο ; Γιατί με αυτούς τους ακάθαρτους λόγους δηλητηριάζουμε την καρδιά και το μυαλό των οικείων μας.

Να γιατί τόσο έντονα μιλάει για την γλώσσα μας ο άγιος απόστολος Ιάκωβος συγκρίνοντάς την με την φωτιά που φλογίζει και φαρμακώνει όλη την ζωή μας... ".

--------------------------------------------------------------

Από το βιβλίο : 
Ρήματα ζωής αιωνίου, 
Αγίου Λουκά, επισκόπου Συμφερουπόλεως και Κριμαίας

https://www.facebook.com/ioanna.kap1?hc_ref=NEWSFEED&fref=nf

Χειρόγραφο ανωνύμου ησυχαστού, 1851: Πότε μας επισκέπτεται μυστικά στην προσευχή η Αγ. Τριάς, πότε η Παναγία και πότε οι Άγιοι;

ΑΠΟ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΟ ΤΟΥ 1851 

ΤΗΣ Ι.Μ. ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ

****
 ΑΝΩΝΥΜΟΥ ΗΣΥΧΑΣΤΟΥ 

ΝΗΠΤΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ, 2001, σελ. 98--103*

Λόγος έβδομος

Περί του πότε επισκέπτεται η Θεία Χάρις εκείνον που προσεύχεται νοερά στον Θεό απ΄ την καρδιά του και ποια είναι τα πνευματικά σημάδια αυτής της επισκέψεως.

Ευλόγησον πάτερ

Όταν λοιπόν αγαπητέ προσεύχεσαι νοερά από το βάθος του εαυτού σου για πολύ, να ξέρεις ότι  κάποια θεία επίσκεψη σε επισκέπτεται αοράτως για αγιασμό της ψυχής σου και για παρηγοριά της καρδιάς σου και για θεία στήριξη όλων των ψυχικών και σωματικών σου αισθήσεων.

Έτσι άλλοτε σε επισκέπτεται η Χάρις της Αγίας Τριάδος και τούτο το καταλαβαίνεις διότι,  όταν στο όνομα της Αγίας Τριάδος λέμε «Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος» τότε εξίσου:

·     χαίρεται η ψυχή,

·     γλυκαίνεται η διάνοια,

·     αναβλύζει από την καρδιά η κατάνυξη σαν από πηγή

·     και τα μάτια σου χύνουν θερμότατα δάκρυα.

Τότε έχουμε επίσκεψη της Αγίας Τριάδος.

Άλλοτε πάλι σε επισκέπτεται ιλαρά η Χάρη του Θεού και Πατρός. Αυτό το καταλαβαίνεις διότι στο όνομα του Θεού και Πατρός αισθάνεσαι κατάνυξη περισσότερη και γλυκαίνεται το πνεύμα σου περισσότερο απ΄ότι στο όνομα του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.

Άλλοτε πάλι και μάλιστα τις περισσότερες φορές σε επισκέπτεται ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός. Τούτο το καταλαβαίνεις, γιατί στο γλυκύτατο όνομά Του και σε όλα τα θεία μυστήρια αισθάνεσαι περισσότερη κατάνυξη και ηδύτητα παρά στο όνομα του Πατρός και του Αγίου Πνεύματος.

Έτσι τότε λέγεται επίσκεψις του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.

Ἀλλοτε πάλι, όταν προσεύχεσαι νοερά από τα βάθη της καρδιάς σου σε επισκέπτεται το Άγιο Πνεύμα και πετά ολόγυρά σου σαν καθαρή περιστερά. Τούτο δε το αντιλαμβάνεσαι, διότι στο όνομα του Αγίου Πνεύματος αισθάνεσαι περισσότερη κατάνυξη και γλυκύτητα παρά στο όνομα του Πατρός και του Υιού.

Έτσι έχουμε τότε  επίσκεψη του Αγίου Πνεύματος.

[….] Όχι ότι η Αγία Τριάδα δεν είναι ομοούσιος -άπαγε της βλασφημίας- αλλά δεν έχεις κατάνυξη μήτε γλυκαίνεσαι εξίσου κάποιες φορές. Διότι όταν προσεύχεσαι στην Αγία Τριάδα δεν ενατενίζεις εσύ με τους πνευματικούς σου οφθαλμούς εξίσου με την ίδια θερμότητα καρδιάς στη μία ουσία, στη μία φύση, στη μία δύναμη της Αγίας Τριάδος μήτε επικαλείσαι από το βάθος της καρδιάς σου με την ίδια ευλάβεια τα τρία ονόματα της Αγίας Τριάδας, γι΄αυτό δεν κατανύσεσαι το ίδιο.

Πρέπει  λοιπόν όταν προσφέρεις στην Αγία Τριάδα τη δέηση και την προσκύνησή σου να την προσφέρεις με ίση άκρα τιμή και στα τρία ονόματα, με ίση άκρα ευλάβεια και με ίση άκρα θερμότητα καρδιάς, διότι έτσι γλυκαίνεσαι εξίσου. […]

Όταν εσύ ενατενίζεις νοερά με άκρα ευλάβεια στον Πατέρα τότε φωτίζεσαι από τον Πατέρα, γι΄αυτό κατανύσεσαι στο όνομα του Πατρός. Όταν ενατενίζεις με την ίδια ευλάβεια και στον Υιό τότε φωτίζεσαι από τον Υιό γι΄αυτό τότε κατανύσεσαι στο όνομα του Υιού. Το ίδιο ισχύει και με το Άγιο Πνεύμα. Επομένως αν θέλεις να κατανύσεσαι εξίσου και στα τρία πρόσωπα της Αγίας Τριάδος πρέπει να ευλαβείσαι εξίσου την Αγία Τριάδα, να ευλαβείσαι εξίσου να σέβεσαι εξίσου.

Άλλοτε πάλι, όταν προσεύχεσαι νοερά από την καρδιά σου για πολύ σε επισκέπτεται ιλαρά η Αγία Θεοτόκος. Αυτό δε το καταλαβαίνεις διότι σαν ποτάμι σε πλημμυρίζει η κατάνυξη από τα θεία ονόματα της Παναγίας μας, από τα θεία και άγια της λόγια, από τα θεία της θαύματα.

Τότε έχουμε επίσκεψη της Παναγίας.

Άλλοτε πάλι όταν προσεύχεσαι νοερά από το βάθος του εαυτού σου στον Άγιο, του οποίου τον βίο διαβάζεις και στοχάζεσαι τη χάρη του, χύνεις θερμότατα δάκρυα, διότι σε επισκέπτεται η χάρη του ως συναγωνιστή με εκείνον και ως φίλο του Κυρίου. Τότε, όταν προσεύχεσαι νοερά από το κέντρο του βάθους του εαυτού σου σε επισκέπτονται αοράτως και ιλαρώς όλοι οι άγιοι εκείνοι των οποίων επικαλείσαι τα ονόματα με θερμότητα καρδιάς, γι΄αυτό αγάλλεται η ψυχή σου και αλλοιώνεται η καρδιά σου στη χάρη τους.

Άλλοτε πάλι όταν προσεύχεσαι με τον ίδιο τρόπο σου γίνεται άνωθεν  από τη θεία  Χάρη κάποια μυστική επίσκεψη, Η οποία δεν μπορείς να καταλάβεις από ποιον Άγιο ήταν. Και ότι έγινε κάποια θεία επίσκεψη στην ψυχή σου εκείνη την ημέρα το καταλαβαίνει μόνο η ψυχή σου από κάποια πνευματικά και νοερά σημεία που έγιναν και γίνονται, τα οποία η γλώσσα δεν έχει τη δύναμη να τα ρητορεύσει.

Τότε έχουμε επίσκεψη κάποιου Αγίου.

Όμως, αν ήταν η επίσκεψη του Θεού η των Αγίων ή της Παναγίας δεν μπορείς αμέσως να το καταλάβεις. Αν όμως στοχαστείς τη θεία αυτή επίσκεψη με συντετριμμένη καρδιά, με πεντακάθαρο κι αθόλωτο (διαυγή) νου, με διάνοια σε εγρήγορση κι αν δεηθείς μυστικά, θερμά και ταπεινά εκείνος που σου έκανε τη θεία επίσκεψη θα σου φανερωθεί και θα σου αποκαλυφθεί με κάποια φανερά σημάδια!

Η δε αποκάλυψη της μυστικής επίσκεψης γίνεται με τον εξής τρόπο: Παρακαλώντας εσύ τον αγνοούμενο και αγνώριστο ευεργέτη σου αρχίζεις πρώτα από τον Θεό να τον παρακαλείς και να τον δοξολογείς. Και εάν μεν η επίσκεψη είναι του ίδιου του Θεού, μέσα στη διάνοιά σου φαίνεται το όνομα του Θεού γλυκύ σαν καμιά σταλαγματιά μέλι, η οποία στάζει αρρήτως στην καρδιά με την ίδια γλυκύτητα. Η δε καρδιά στάζει μυστικά στην ψυχή κάποια δάκρυα ουράνια, δάκρυα πνευματικά, δάκρυα ζαχαρωτά. Ομοίως σταλάζουν και οι οφθαλμοί στο πρόσωπο δάκρυα όμοια με αυτά τα μ ε λ ι ρ ρ υ τ ο κ α ρ δ ι ο σ τ ά λ α χ τ α και με τα   ζ α χ α ρ ο ψ υ χ ο σ τ ά λ α χ τ α  και με  τα  γ λ υ κ ο δ ι α ν ο ι ο σ τ ά λ α χ τ α  δάκρυα.

Ως εκ τούτου εκείνη την ώρα ακτινοβολεί το πρόσωπο από τη νοητή ακτίνα της πνευματικής χαράς. «Καρδίας γαρ ευφραινομένης θάλλει πρόσωπον». (Όταν ευφραίνεται η καρδιά ανθίζει το πρόσωπο).

Από αυτά τα σημεία λοιπόν γνωρίζεις ότι η επίσκεψη ήταν της Χάριτος  του Θεού. Διαφορετικά αν δεν γίνεται κάτι τέτοιο στο όνομα του Θεού τότε η επίσκεψις ήταν άλλου Αγίου.

Έτσι παρακαλείς πάλι μυστικά στη διάνοιά σου και θερμά στην καρδιά σου όλους τους αγίους αρχίζοντας από την Παναγία και περνώντας σε όλα τα τάγματα των Αγίων. Παρακαλώντας δε και μελετώντας τα τάγματα των αγίων, αν φθάσει η διάνοιά σου στο τάγμα εκείνου του αγίου που σου έκανε τη μυστική επίσκεψη, αμέσως σου έρχεται μία πνευματική παρηγορία και κάποια φανερά σημάδια, από τα οποία πληροφορείσαι ότι κάπου εκεί κοντά είναι ο φίλος σου άγιος που σε επισκέφτηκε.

Τότε δέεσαι πάλι στον άγιο που τον γνωρίζεις από τον βίο και τα θαύματά του και λέγοντας μόνο το όνομά του γίνεται φανερός από τη ζωηρότερη ενέργεια και από τα σημαντικότερα σημεία της αυτομάτου κατανύξεως και της πνευματικής θερμότητας.

Διότι εκείνη την ημέρα και μόνο να ακούσεις το όνομα του αγίου που σε επισκέφτηκε ή να σκεφτείς τα θαύματά του ή μόνο με την ενθύμησή του κατανύσεσαι πότε στην καρδιά σου, πότε στα μάτια σου και πότε σου έρχεται ζήλος πνευματικός να  μιμηθείς τον άγιο στις πράξεις και τις αρετές.

Αφού όμως περάσει εκείνη η ημέρα φεύγει από σένα εκείνη η χάρη ...".
------------------------------------------------------------------

*Σταχυολόγημα, ελαφρά διασκευασμένο και προσαρμοσμένο στη νεοελληνική
--------------------------------------------------------------------------------------------------------

ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ