Παρασκευή, 15 Ιουνίου 2018

Καλαβρύτων Αμβρόσιος: Αδελφοί μου Έλληνες ξυπνάτε! Η φιλτάτη μας Πατρίδα ΠΡΟΔΙΔΕΤΑΙ! ΠΟΥΛΙΕΤΑΙ! ΑΚΡΩΤΗΡΙΑΖΕΤΑΙ!

















http://mkka.blogspot.com/2018/06/blog-post_92.html

Ανακοινώθηκε, δυστυχώς, η «συμφωνία» για την ονομασία των Σκοπίων με την ονομασία «Βόρεια Μακεδονία»! Το γεγονός αυτό πλημμυρίζει με οργή και αγανάκτηση την ψυχή μας, φαντάζομαι δε, ότι το ίδιο συμβαίνει και με την ψυχή κάθε γνήσιου Έλληνα! Μόνο οργή καιαγανάκτηση μπορούν να κυριαρχήσουν στην ψυχή μας!

Αργά χθες το βράδυ, Τρίτη 12 Ιουνίου, ανακοινώθηκε η συμφωνία μεταξύ Αθήνας και Σκοπίων για το ζήτημα της ονομασίας της γειτονικής μας χώρας. Της χαρίζουμε το όνομα «Severna Makenonija» (δηλ. Βόρεια Μακεδονία), πράγμα το οποίον επιβεβαίωσε μέσω διαγγέλματός του στον ελληνικό λαό και ο Έλληνας Πρωθυπουργός και μη υπέρμαχος των Ιερών και των Οσίων της Φυλής μας κ. Αλέξιος Τσίπρας!

Δεν μπορούμε, λοιπόν, να μην εκφράσουμε την αγανάκτηση και την οργή μας για αυτή την αρνητική για τη χώρα μας και τον απανταχού Ελληνισμό, εξέλιξη. Αδυνατούμε να δεχθούμε να χαρίζουν οι Έλληνες κυβερνώντες το όνομα της Μακεδονίας μας σε κάποιο άλλο κράτος. Οι Έλληνες σε διαδηλώσεις, που πραγματοποίησαν μόλις προ πέντε ημερών σε τριάντα (30) περίπου πόλεις της Μακεδονίας μας, γενικώς της Βορείου Ελλάδος, βροντοφώναξαν: ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ! Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ! Αδυνατούμε, λοιπόν, να δεχθούμε να βαφτίζουν τα Σκόπια Μακεδονικό Έθνος! Να βαφτίζουν επίσης τη γλώσσα τους «ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ!». Αδυνατούμε να αποδεχθούμε αυτό το εθνικό μας ξεπούλημα, δηλ. αυτοί από εδώ και πέρα να ονομάζονται Βόρειοι Μακεδόνες! Με άλλα λόγια απ’ εδώ και εμπρός εμείς δεν θα είμεθα οι ΜΟΝΑΔΙΚΟΙ, οι ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟΙ, οι ΓΝΗΣΙΟΙ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ! Ξεπουλάμε την μοναδικότητά μας, ξεπουλάμε την ιστορία μας, ξεπουλάμε τον Μέγα Αλέξανδρο, το καμάρι της Φυλής μας, και εφεξής κάποιοι θα μας θεωρούν ως πολίτες της ΝΟΤΙΑΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ! Δέχεσθε, λοιπόν, αυτή, να είναι εφεξής η ΒΛΑΣΦΗΜΗ και ΜΕΙΩΤΙΚΗ ΟΝΟΜΑΣΙΑ μας; Θα δεχθούμε, λοιπόν, αυτή την εθνική ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ;

Και όμως, η λαϊκή εντολή, όπως αυτή εκφράσθηκε στα τόσα συλλαλητήρια που έγιναν, είναι αντίθετη σε όλα αυτά! Η λαϊκή εντολή, που εκφράσθηκε από τα συλλαλητήρια της Θεσσαλονίκης, της Αθήνας και των άλλων πόλεων προσφάτως υπήρξε ξεκάθαρη! Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ! Δεν είναι, λοιπόν, ΚΑΙ ΣΚΟΠΙΑΝΗ!

Τα εκατομμύρια των Ελλήνων, με πρωτοστατούντες τους Σεβασμιωτάτους Μητροπολίτες κάθε περιοχής, τα οποία ξεχύθηκαν στους δρόμους, βροντοφώναξαν την αντίθεσή τους στο προδοτικό ξεπούλημα του ονόματος της Μακεδονίας μας. Στην εθνική αυτή εξέγερση ήμασταν από τους πρώτους που ξεσηκώθηκαν εδώ στο Αίγιο, στην ιστορική Βοστίτσα μας! Ακόμη και το Ιερό Λάβαρο της Αγίας Λαύρας είχαμε μεταφέρει στην πλατεία Συντάγματος, στη μεγαλειώδη Σύναξη των Αθηνών!

Σταθερά, λοιπόν, και χωρίς μετεωρισμούς και αμφιβολίες, ο ελληνικός λαός με έργα και λόγια τραγούδησε όσο πιο δυνατά μπορούσε το τραγούδι μας «Μακεδονία ξακουστή, του Αλεξάνδρου η Χώρα…», ώστε να το ακούσουν οι πολιτικοί μας και να μη προβούν στην προδοσία της Πατρίδος μας!

Δυστυχώς, όμως, η ελληνική Κυβέρνηση είχε διαφορετική άποψη. Συνέχισε και ολοκλήρωσε τις προδοτικές κινήσεις της, αφήνοντας έτσι τους Έλληνες απροστάτευτους από τις ξενικές επεμβάσεις και επιρροές! Το γεγονός αυτό και μόνο συνιστά ΕΘΝΙΚΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ! Καθώς αποδείχθηκε πλέον, ο Υπουργός των Εξωτερικών κ. Κοτζιάς, ενεργώντας κάτω από τις μυστικές οδηγίες και εντολές του Πρωθυπουργού, ξεπούλησε την Μακεδονία μας, αγνοώντας προκλητικά τις θυσίες των προγόνων μας.

Πρέπει, επιτέλους, ο κ. Τσίπρας και η παρέα του να καταλάβουν, έστω και τώρα, την ύστατη ώρα, τα εξής:

Πρώτον: Η Ελλάδα είναι μία και ενωμένη και θα παραμείνει πάντα ακέραιη και αδιάσπαστη χώρα!

Δεύτερον: Η Μακεδονία είναι μία, είναι ελληνική και αδιαπραγμάτευτη!

Τρίτον: Όταν εκατομμύρια Ελλήνων μιλούν με ένα στόμα και μια φωνή, οι υπηρετούντες τον λαό πρέπει όχι μόνο ν’ ακούν αλλά και να υπακούουν στα κελεύσματά του. Αλλιώς γίνονται προδότες!

Πεποίθησή μας είναι πως οι Έλληνες πρέπει να δείξουμε σ’ όλο τον κόσμο ότι στις μάχες, όταν αυτές αφορούν την Πατρίδα μας, είμαστε ενωμένοι σαν μία γροθιά! Σε αυτή την προσπάθεια κανείς δεν περισσεύει!

Εξ ονόματος, λοιπόν, όλων αυτών των Ελλήνων, των γνήσιων πατριωτών, που αντιδρούν στις αδικίες, την ξένη κηδεμονία και την ξένη εκμετάλλευση, αποφασίσαμε, σε ένδειξη διαμαρτυρίας, από σήμερα Τετάρτη, 13 Ιουνίου, οι καμπάνες των Ιερών Ναών της πόλεως του Αιγίου να χτυπούν πένθιμα, μόνο και μόνο για να εκφράσουμε δημοσίως ότι η ψυχή μας πενθεί για την συντελούμενη ΕΘΝΙΚΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ! Οι καμπάνες θα κτυπούν κάθε πρωί από τις 11π.μ. έως τις 11.15π.μ. μέχρι και το προσεχές Σάββατο 16 Ιουνίου!

Αδελφοί μου Έλληνες ξυπνάτε! Η φιλτάτη μας Πατρίδα ΠΡΟΔΙΔΕΤΑΙ! ΠΟΥΛΙΕΤΑΙ! ΑΚΡΩΤΗΡΙΑΖΕΤΑΙ!

Σκεφθείτε: Μήπως άραγε οι ΜΕΓΑΛΟΙ της ΓΗΣ, οι οποίοι οικονομικώς πλέον μας έχουν ήδη αιχμαλωτίσει, αλλά και με τα κύματα των μεταναστών συνεχώς μας εκτοπίζουν, μήπως, λέγω θέλουν να μας διαλύσουν; Μήπως θέλουν να περιορίσουν τα σύνορα της Ελλάδος από τον Ισθμό της Κορίνθου και κάτω, όπως λέγεται; Στοχασθείτε!
+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ
https://paraklisi.blogspot.com/2018/06/blog-post_70.html

Τρίτη, 12 Ιουνίου 2018

Θαύματα Αγίου Ονουφρίου


Ιερός Ναός Αγίου Ονουφρίου στο χωρίό Κάθηκας στην Πάφο της Κύπρου


1. Εις Τούρκον Δασοφύλακα

Αυτή η διήγησις μου εξιστορήθη παρά του γέροντος Χριστοδούλου, ότε εύρισκόμην εις το εν Βουνώ αγροκήπιον[1], βοηθών συνάμα τον κηπουρόν αδελφόν Ιερόθεον, κατά την 12ην του μηνός Ιουνίου του 1944.
Ο Γέρων Χριοτόδουλος αναμνησθείς τι γεγονός, επισυμβάν επί τουρκοκρατίας, κατά το 1910 περίπου, μου το διηγήθη εις δόξαν και τιμήν του Αγίου Ονουφρίου, ως εξής:
«Εγώ, μας λέγει, κατ΄ εκείνην την εποχήν νεώτερος ων, κατά την επιστασίαν του δάσους της Μονής και μίαν ήμέραν γυρίζοντας επάνω εις την Παναγίαν, ανταμωθήκαμεν με ένα Τούρκον, δασοφύλακα, δηλαδή κυβερνητικόν και, αφού επί ώρας εγυρίσαμεν και του έδειξα τα σύνορα της Μονής, εν τέλει κατεβήκαμεν εδώ να ξεκουρασθώμεν και να γευματίσωμεν. Με την περιοδείαν την οποίαν είχομεν ο Τούρκος εκουράσθη, ήταν και λίγο σωματώδης και, αφού κερασθήκαμεν· επήγαμεν εις την βρύσιν και ο Τούρκος ευχαριστηθείς και ευφρανθείς με το κρύο νερό της πηγής, έπιε και πάλιν, έπιε και εγώ δεν ξέρω πόσον. Μου έλεγε: α! μασιαλά! μασιαλά! κρύο αυτό, καλό! και δός του πάλιν έπιεν. Δεν επέρασε πολλή ώρα και τον πιάνει ένας πόνος και φούσκωσε η κοιλιά και το φούσκωμα ανέβαινε προς το στήθος και άρχισε να φωνάζη και να κλαίη, ζητών βοήθειαν. Αλλά τι να τον κάμωμεν και ημείς δεν ηξέραμεν. «Ωχ, φώναζε, θα σκάσω, Θα σκάσω». Ω, πειρασμός πού μας συνέβη! Λέγω στον γέρο Ιωακείμ τον Κρητικόν, βέβαια τον θυμάσαι:
—Γέρο Ιωακείμ, θα πεθάνη και θα βρούμε τον μπελά μας.
—Έε, μου λέγει, λυπάσαι τον Τούρκο; Ας πεθάνη.
—Μα δεν είναι έτσι. Θα μας ενοχοποιήσουν θα μας κουβαλούν στη Σαλονίκη, και ποιος ξέρει τί έξοδα θα γίνουν στη Μονή.
—Έε! καλά μου λέγει· εδώ στο βουνό πού είμαστε, τί γιατρικά να του κάμωμεν; Ότι ξέρεις κάμε το. Εγώ δεν ανακατεύομαι, γιατί να πιή τόσο νερό; Για να σκάση;
Τέλος εν τη απελπισία μου, ενθυμήθηκα τον Άγιον Ονούφριον. Αυτός μόνον, λέγω, αν θελήση, θα τον σώση.
Ο Τούρκος ξαπλωμένος βογγά, κλαίει, τσιρίζει, ζητά βοήθειαν. Πηγαίνω εις την εικόνα του Αγίου και βάζω τρεις μετάνοιες: «Άγιε Ονούφριε, παρακαλώ σε, βοήθησέ μας, να μή βρούμε τον μπελά μας».
Παίρνω το σκεύος με τον Αγιασμόν, το βάζω εμπρός εις την εικόνα, ετράβηξα και ένα κομποσχοίνι με πίστη στον Άγιον, παρακαλώντας τον να μας συνδράμη. Παίρνω τον Τούρκον, τον πηγαίνω εις την εκκλησίαν και του δείχνω την εικόνα του Αγίου Ονουφρίου, προστάτου του αγροκηπίου και του λέγω: «Αυτός ο Άγιος είναι ο νοικοκύρης του σπιτιού. Μόνον αυτόν, αν τον παρακάλεσης με την καρδιά σου μπορεί να σε σώση να μή αποθάνης. Βάλε τρεις μετάνοιες και φίλησε του τους πόδας και να πιής απ΄ αυτό το νερό για να γίνης καλά».
Θέλοντας και μή υπό της ανάγκης βιαζόμενος και εκ του φόβου να μή αποθάνη έκαμε με όλη την ψυχή και την καρδίαν του τις μετάνοιες, του φίλησε τα πόδια, έπιε από τον Αγιασμόν και ύστερα του λέγω: «Μή φοβάσαι, ο Άγιος θα σε γιατρέψη· κάμε μία βόλτα έως την στέρνα να ξαλαφρώσης». Αυτός με άκουε με προσοχήν και με τελείαν πίστιν και, ω του θαύματος αδελφοί μου! αφού έκαμε την βόλτα του όπως του είπα, εντός 10-15 λεπτών της ώρας γυρίζει χαρούμενος, τελείως υγιής, ο προ μικρού μισοπεθαμένος και με μεγάλην φωνήν και με πολλάς εδαφιαίας μετανοίας ευχαριστησε τον Άγιον διά την θεραπείαν και γιατρειάν, πού του έκαμεν».
Αυτά μας εδιηγήθη ο γέρων Χριστόδουλος και εθαυμάσαμεν το συμπαθές του Αγίου, πού και εις απίστους ενεργεί θαυμάσιά του, όταν μετά πίστεως τον επικαλεσθούν. Διά τούτο και αυτό το έκρινα άξιον σημειώσεως, προς τιμήν και μνήμην του οσίου Πατρός ημών Ονουφρίου του Αιγυπτίου.

2. Διήγησις του Μονάχου Θεοδούλου περί θαύματος του Όοίον πατρός ημών ‘Ονουφρίου.

Ο αδελφός Θεόδουλος διηγήσατό μοι μίαν αξιόλογον θαυματουργίαν του Αγίου Ονουφρίου, γενομένην προ διετίας· ήτοι κατά μήνα Αύγουστον του 1956. Αύτη έχει ως εξής.
«Ήλθον, αδελφέ Λάζαρε, μαζί με τον εργάτην της Μονής Αναστάσιον Αύγέρου εκ Συκιάς Χαλκιδικής εις το εν τω αγρόκτημά μας, αφιερωμένον εις τον Άγιον Ονούφριον και εκεί εβγάζαμε κρεμμύδια εις το κάτω τελευταίον σκαλί. Όταν ήλθεν η ώρα διά να φύγωμεν, εφορτώσαμε δύο σάκκους μεγάλους κρεμμύδια, και εξεκινήσαμε. Εγώ προαισθάνθηκα ότι κάτι κακό θα πάθουμε εις τον δι΄ αυτό είπα εις τον εργάτην να πάρη εις τα χέρια καπίστρι και πορευόμενος εμπρός να καθοδηγη το ζώο έως  ότου φθάσωμεν εις την Μονήν, διότι όλος σχεδόν ο δρόμος είναι ανώμαλος και στενός. Αυτός δεν έδωσε προσοχή εις τα λεγόμενά μου, ειπών δη ότι το ζώον γνωρίζει τον δρόμο και δεν είναι ανάγκη να το οδηγώμεν ημείς. Αφού, λοιπόν, επεράσαμεν τα δύο πεζούλια και προχωρούσαμε διά το τρίτον, τα σακκιά ήταν πολύ βαρεία και εις μίαν καμπύλην του δρομίσκου, όπου είναι μία πέτρα μεγάλη και το δρομάκι στενό, κτυπά το σακκί επάνω εις την πέτραν και σπρώχνει το μουλάρι και πέφτει, ως ήτο φορτωμένον, εις το κάτωθεν μικρό πεζούλι. Εις την προσπάθειάν του να σηκωθή το μουλάρι, δεν το κατόρθωσε λόγω του βαρέως φορτίου, και ξαναδίνει μία ακόμη τούμπα και πέφτει το ταλαίπωρον καθώς ήτο φορτωμένον, κάτω εις το βάραθρον! Επήγε εις το βάθος του πόταμου, ένα βάθος περί τα 30 ή και 40 μέτρα. Ω, της δυστυχίας μου! Αμέσως υπέθεσα ότι το μουλάρι θα σκοτώθηκε. Τί απολογία να δώσω τώρα εις το Μοναστήρι;
Τότε ενθυμήθηκα τον νοικοκύρην του αγροκτήματος και από βάθους ψυχής και καρδίας είπα: «Άγιε Ονούφριε, σε παρακαλώ, βοήθησέ με, δείξε την αγάπην σου και το θαύμα σου και σώσε το ζώον να μή σκοτωθή. Τοιαύτα συνεχώς μονολόγων και υπό πολλής θλίψεως και λύπης συνεχόμενος, μετά πολλού κόπου κατωρθώσαμεν να καταβώμεν εις την χαράδραν. Και τί βλέπω; Ω των ανέλπιστων πραγμάτων και θαυμάτών Σου, Κύριε! Η πρεσβεία και ευχή του Αγίου Ονουφρίου έφθασε εις τα ώτα του Κυρίου Παντοκράτορος και Θεού μας και δεν επέτρεψε να πάθη τίποτε το ζώον. Πράγματι λοιπόν ευρήκαμεν το ζώον να στέκη εις τα πόδια του υγιέστατον, ενώ το σαμάρι με τα σακκιά κείμενα κάτω εις την γήν.
Τούτο το παράδοξον θαυματούργημα ιδών, από μέσης καρδίας ευχαρίστησα τον προστάτην του κτήματος, Άγιον Ονούφριον, τον ποιούντα θαυμαστά και εξαίσια εις τους μετ΄ αγάπης και ευλαβείας επικαλούμενους αυτόν, διά των πρεσβειών του οποίου, είθε να τύχωμεν και ημείς της αιωνίου ζωής και μακαριότητος εις την βασιλείαν των ουρανών. Αμήν».
Εις ένδειξιν ευχαριστίας και ευγνωμοσύνης εποίησα εν προσόμοιον εις τον Άγιον Ονούφριον, Προστάτην του αγροκτήματος, καθότι και εις εμέ εγένετο βοηθός και θεράπων, ότε, εις το αυτό αγρόκτημα, εκ δαιμονικής συνεργείας, εκτύπησα το πόδι μου και εντός τριών ήμερων έγινα τελείως καλά, καίτοι τούτο είχε μελανιάσει και πρισθή.
Ότε εκ του ξύλου. Ήχος Β’
Ότε επινεύσει Θεϊκή, ένδον της ερήμου εισήλθες, ίνα ευφράνης Θεόν, Πάτερ δι΄ ασκήσεως, σοφέ Ονούφριε· και σαρκός έξω γέγονας, πάντα σου τον πόθον, της ψυχής επτέρωσας προς τα ουράνια· τότε και τροφήν δι΄ αγγέλου έλαβες προς ρώσιν σαρκίου, εν τη κατά μόνας ησυχία σου.

Σημειώσεις:

1. Εννοείται το αυτό κάθισμα «Άγιος Ονούφριος» με ομώνυμο παρεκκλήσιον.
Πηγή: Λαζάρου Μοναχού Διονυσιάτου, Διονυσιάτικες Διηγήσεις, Ιερά Μονή Αγίου Διονυσίου Αγίου Όρους, Β’έκδοση, 1988
Το βρήκαμε  εδώ
Σημ. Ιστολογίου: Για τη χάρη του αγίου Ονουφρίου και προς δόξαν Θεού και μόνο θα αναφέρουμε για μία και μοναδική φορά κάτι που δεν έχουμε ξανακάνει, πως το άρθρο αυτό δηλαδή, για ένα χρόνο από τώρα παραμένει το πρώτο και το πιο δημοφιλές στους αναγνώστες του ιστολογίου ΑΓΙΟΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ, ενώ έχει συμπληρώσει τις 27.498 αναγνώσεις και εμφανίσεις. Δόξα σοι ο Θεός και να δώσει ο Αγιος με τη χάρη του να μην έλθει σε κανέναν πειρασμός ή δοκιμασία πειρασμική.  

Πέμπτη, 7 Ιουνίου 2018

Να πιστεύεις...





Αν τη θλίψη την κάνεις προσευχή!


Οι Άγιοι του Θεού είναι ικανοί για τα πάντα....



Να μη φοβόμαστε τίποτε....




Ανώτερη από όλες είναι η βυζαντινή μουσική!


http://www.porphyrios.net/%CE%B5%E1%BC%B6%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%BA%CE%B1%CE%BB%E1%BD%B8-%CE%BD%E1%BD%B0-%E1%BC%80%CE%BA%CE%BF%E1%BF%A6%CF%82-%CE%BC%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%B9%CE%BA%CE%AE/








Θαυμαστή θεραπεία καρκίνου με φράουλες!



http://www.porphyrios.net/%E1%BC%A1-%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%BA%CE%B9%CE%BD%CE%BF%CF%80%CE%B1%CE%B8%E1%BD%B4%CF%82-%CF%80%CE%BF%E1%BD%BA-%CE%B8%CE%B5%CF%81%CE%B1%CF%80%CE%B5%CF%8D%CF%84%CE%B7%CE%BA%CE%B5-%CF%87%CF%89%CF%81/

Τρίτη, 5 Ιουνίου 2018

Κανένας πάνω στη γη δεν μπορεί να μας χαρίσει ακύμαντη εσωτερική ειρήνη....


Από μόνοι μας δεν διαθέτουμε καμία δύναμη. Όμως ο Θεός έχει δύναμη. Σ΄αυτόν πρέπει να στραφούμε βαθιά στην καρδιά μας κι Εκείνος θα μας επιδαψιλεύσει τη δύναμη να υπερβούμε όλες μας τις δυσκολίες διότι είναι πολύ σημαντικό να αρθούμε πάνω από κείνα τα μικρά πράγματα που μας κλέβουν την εσωτερική μας ειρήνη. Σπάνια δίνουμε προσοχή σε αυτό κι έτσι επιτρέπουμε στην αδικία που μας βρίσκει από παντού στη ζωή μας να θρυμματίζει την εσωτερική μας ειρήνη. 
   Συχνά είμαστε εμείς που αδικούμε τους άλλους. Ίσως μας φαίνεται προς στιγμήν πώς κάνουμε το σωστό αλλά αργότερα αποδεικνύεται ότι είχαμε κάνει μεγάλο λάθος. Πρέπει να μάθουμε να ξεπερνάμε όλα αυτά τα μικρά πράγματα με ειρήνη ενωμένοι με τον Κύριο, έτσι ώστε να μην εισέρχεται μέσα μας η εξωτερική ανησυχία και να διατηρούμε πάντοτε την εσώτερή μας ειρήνη.
   Ο Θεός είναι στο κέντρο της ζωής του καθενός. Βρίσκεται στην καρδιά μας είτε τον αποδεχόμαστε είτε όχι. Δεν διαχωρίζει ποτέ τον εαυτό του από μας. Αυτός είναι ο Ζωοδότης που χάρισε τη ζωή σε κάθε κτιστή ύπαρξη. Εμείς με τις επίγειες φροντίδες και μέριμνές μας που καταστρέφουν την εσώτερή μας ειρήνη. την έχουμε θάψει μέσα μας και γι΄αυτό δεν βρίσκουμε ειρήνη και ανάπαυση. 
   Κανένας πάνω στη γη δεν μπορεί να μας χαρίσει ακύμαντη εσωτερική ειρήνη. Τα χρήματα δεν μπορούν να μασ δώσουν ειρήνη ούτε η φήμη, η τιμή, τα υψηλά αξιώματα ή οι κοντινότεροι φίλοι και συγγενείς.  Ο μόνος Ζωοδότης και Ειρηνοδότης είναι ο Κύριος. Παρέχει ειρήνη ηρεμία και χαρά στους Αγγέλους, στους Αγίους σε εμάς και σε κάθε κτίσμα. Γι΄αυτό και πρέπει να μετανοήσουμε και να στραφούμε στον Κύριο.

Από το βιβλίο ΟΙ ΛΟΓΙΣΜΟΙ ΚΑΘΟΡΙΖΟΥΝ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ, 
του Γέροντα Θαδδαίου της Βιτόβνιτσα, σελ. 226-227

Δευτέρα, 4 Ιουνίου 2018

Η νηστεία των Αγίων Αποστόλων: Γιατί και πώς νηστεύουμε



Αρχίζει σήμερα (Δευτέρα μετά των Αγίων Πάντων) και λήγει την παραμονή της εορτής των Αγίων πρωτοκορυφαίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου (29 Ιουνίου) η νηστεία των Αγίων Αποστόλων.
Μία ακόμη περίοδος νηστείας είναι η λεγόμενη νηστεία των Αγίων Αποστόλων. Ονομάζεται έτσι διότι προηγείται των δύο αποστολικών εορτών: της εορτής των Αγίων πρωτοκορυφαίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου (29 Ιουνίου) και της “Συνάξεως των Αγίων Αποστόλων” (30 Ιουνίου).
Η χρονική διάρκεια αυτής της νηστείας είναι μεταβλητή επειδή η έναρξή της εξαρτάται από την κινητή εορτή του Πάσχα. Αρχίζει την Δευτέρα μετά την Κυριακή των Αγίων Πάντων και λήγει σταθερά την 28η Ιουνίου. Κατά το ισχύον (νέο) ημερολόγιο δεν υπερβαίνει ποτέ τις 30 ημέρες. Υπάρχει ακόμα και περίπτωση (όταν το Πάσχα εορτάζεται μεταξύ 5 και 8 Μαϊου) να μήν έχουμε καθόλου νηστεία.
Κατά την περίοδο της νηστείας αυτής δεν καταλύουμε κρέας, γαλακτερά και αυγά, ενώ επιτρέπεται η κατάλυση ψαριού. (Φυσικά πάντοτε εκτός Τετάρτης και Παρασκευής).
Αν η εορτή των Αγ. Αποστόλων Πέτρου και Παύλου πέσει Τετάρτη ή Παρασκευή, καταλύουμε μόνο ψάρι.
Ψάρι καταλύουμε και κατά την εορτή του Γενεσίου του Τιμίου Προδρόμου (24 Ιουνίου), οποιαδήποτε ημέρα κι αν πέσει.
Η νηστεία αυτή είναι αρχαιοπαράδοτος στην Εκκλησία μας.
Πρώτος ο Μέγας Αθανάσιος αναφέρει νηστεία μιάς εβδομάδος μετά την Πεντηκοστή. «Τη γαρ εβδομάδι μετά την αγίαν πεντηκοστήν ο λαός νηστεύσας εξήλθε περί το κοιμητήριον εύξασθαι» (εγράφη περί το 357). Αυτός μεν αναφέρει την νηστεία αυτή αμέσως μετά την Πεντηκοστή, αλλά το βιβλίο των Αποστολικών Διαταγών, το οποίο έχει γραφεί πενήντα περίπου έτη αργότερα και απηχεί αποστολοπαράδοτες εντολές και συνήθειες, την αναφέρουν μία εβδομάδα μετά την Πεντηκοστή, δηλαδή μετά την εορτή των Αγίων Πάντων.«Μετά ουν το εορτάσαι υμάς την πεντηκοστήν εορτάσατε μίαν εβδομάδα και μετ’ εκείνην νηστεύσατε μίαν, δίκαιον γαρ και ευφρανθήναι επί τη εκ Θεού δωρεά και νηστεύσαι μετά την άνεσιν».
Όπως φαίνεται από το χωρίο των Αποστολικών Διαταγών, η περί ης ο λόγος νηστεία σχετιζόταν με την χαρμόσυνη περίοδο από το Πάσχα μέχρι την Πεντηκοστή, μετά την οποία έπρεπε να επέλθει κάποιας μορφής αντίδραση, ώστε να μετριασθεί η χαρμόσυνη διάθεση.
Επειδή οι απόστολοι είχαν αρχίσει το κήρυγμα μετά την Πεντηκοστή, οι μετ’ αυτήν ημέρες ήσαν αφιερωμένες σ’ αυτούς.
στοιχεία από: Ορθόδοξος Συναξαριστής και Ίασμος φωτο: “Η σύναξις των Δώδεκα Αποστόλων” λεπτομέρεια στον ένα τρούλο του νάρθηκα  ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΚΛΕΙΝΟΒΟ

Ἀπὸ τὴν ἑβδομάδα, ἀγαπητοί μου, ἀπὸ τὴν ἑβδομάδα ποὺ ἀκολουθεῖ μετὰ τὴν Κυρι­ακὴ τῶν ἁγίων Πάντων ἕως τὶς 29 Ἰουνίου εἶ­νε περίοδος νηστείας· εἶνε ἡ νηστεία τῶν ἁ­γί­ων ἀποστόλων. Μὲ τὴν ἀλλαγὴ τοῦ ἡμερολο­γίου δυστυχῶς ὡρισμένες χρονιές, ὅταν τὸ Πάσχα πέφτῃ ἀργά, ἡ νηστεία αὐτὴ μειώνε­­ται καὶ κάποτε μηδενίζεται. Ἡ νηστεία αὐ­τὴ εἶνε σχετικῶς εὔκολη, διότι ἐπιτρέπεται τὸ ψάρι. Δὲν ξέρω ἂν ἐσεῖς τὴν τηρῆτε.

Ἡ νηστεία αὐτὴ θεσπίσθηκε γιὰ νὰ προετοι­μάζῃ τοὺς Χριστιανοὺς γιὰ τὴ μεγάλη ἑορτὴ τῶν ἀποστόλων. Καὶ ἡ σημερινὴ Κυριακή, ἡ δευτέρα (Β΄) Κυριακὴ τοῦ Ματθαίου, τὶς περισσότερες φορὲς πέφτει μέσα στὴ νηστεία τῶν ἁ­γί­ων ἀποστόλων. Γι᾿ αὐτὸ καὶ τὸ εὐαγγέλιο ποὺ ἀκούσαμε σήμερα εἶνε σχετικὸ μὲ τοὺς ἁγίους ἀποστόλους. […]
Τοὺς γιορτάζουμε. Τί πρέπει νὰ κάνουμε; Νὰ νηστέψουμε αὐτὲς τὶς μέρες. Νὰ προετοι­μαστοῦμε, νὰ ἐξομολογηθοῦμε, νὰ πᾶμε νὰ κοινωνήσουμε. Κι ὅταν χτυπήσουν οἱ καμπάνες στὴ γιορτὴ τῶν ἁγίων ἀποστόλων Πέτρου καὶ Παύλου, νὰ πλησιάσουμε κ᾿ ἐμεῖς καὶ νὰ τοὺς ἐκφράσουμε τὴν εὐγνωμοσύνη μας.
.Τί ἄλλο νὰ κάνουμε; Νὰ θυμηθοῦμε. Εἴπαμε· ἐργατικοὶ ἦταν αὐτοί, δούλευαν ὅλη νύχτα στὴ λίμνη. Ἐργατικοὶ αὐτοί, ἐργατικοὶ κ᾿ ἐμεῖς. Ἐργατικὸς πρέπει νὰ εἶνε ὁ ἄνθρωπος. Πότε ὅμως ἐργατικός; Σᾶς τό ᾿πα καὶ ἄλλοτε, τὸ ἐπαναλαμβάνω καὶ τώρα· Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο δουλειά, σὰν τὰ μυρμήγκια. Εἶνε εὐλογημένη ἡ δουλειά. Κυριακὴ ὅμως ὄχι. Τὶς ἄλλες μέρες δουλειά! Γιατὶ τὸ νερὸ ποὺ δὲν τρέχει σκουληκιάζει, καὶ τὸ σίδερο ποὺ δὲν δουλεύει τὴ γῆ σκουριάζει· καὶ ὁ ἄνθρωπος ποὺ δὲν δουλεύει σαπίζει. Δουλειὰ ὅλες τὶς καθημερινές. Κυριακὴ πρωὶ ὅμως; ἦρθε ἡ ὥρα; χτύπησε ἡ καμπάνα; Νὰ σταματήσουν ὅλα. Ἡ γυναίκα θ᾿ ἀφήσῃ τὸ ῥάψιμο, τὸ σκούπισμα, τὸ μαγειρειό. Ὁ ἄντρας θ᾿ ἀφήσῃ τὴν τσάπα, ὁ τσοπᾶνος τὰ πρόβατα στὸ μαντρί, ὁ δάσκαλος τὸ σχολεῖο, ὁ ὑπάλληλος τὸ γραφεῖο, οἱ πάντες. Φτερὰ στὰ πόδια καὶ ὅλοι στὴν ἐκκλησία. Τὸ κάνουμε; εὐλογία· δὲν τὸ κάνουμε; θὰ τὸ πληρώσου­­με, θά ᾿ρθῃ ἡ ὥρα αὐτή… Σᾶς πονῶ καὶ σᾶς φωνάζω, πρὶν νά᾿ νε ἀργά. Χτυπάει ἡ καμ­πάνα καὶ περνᾶνε τὰ ἅγια καὶ διαβάζεται τὸ Εὐ­αγγέλιο, καὶ κάθεσαι ἐσὺ μὲ τὸ τσιγάρο στὸ στόμα καὶ κοροϊδεύεις μέσ᾿ στὴν πλατεῖα; ἔρ­χεται ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ!…
Ἂς πέσουμε κι ἂς παρακαλέσουμε νὰ γίνῃ ἵλεως ὁ Θεός. Καὶ νὰ μιμηθοῦμε τοὺς ἀποστό­λους, γιὰ νὰ ἔχουμε τὴν εὐχὴ τῶν ἁγίων ἀ­ποστόλων καὶ τῶν ἁγίων πατέρων. Εἴθε ὁ Θεὸς διὰ τῶν πρεσβειῶν καὶ τῆς Παναγίας Θεοτόκου νὰ ἐλεήσῃ καὶ σώσῃ πάντας ἡμᾶς· ἀμήν.
(†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος
Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου, ἡ ὁποία ἔγινε στὸν ἱερό ναὸ της Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Σκοπιᾶς – Φλωρίνης τὴν 20-6-1971. 
πηγή: antexoume.wordpress.com

Το βρήκαμε εδώ: https://simeiakairwn.wordpress.com/

Κυριακή, 3 Ιουνίου 2018

- Γέροντα, τόσο σημαντικό είναι αυτό, να μην φοράμε εμείς οι γυναίκες παντελόνια;


Απόσπασμα από ομιλία του π. Σάββα Ἁγιορείτη

"Ναί! Εἶναι ἐντολή τοῦ Θεοῦ. Νά μή φορᾶς λέει «σκεύη ἀνδρός», αὐτά πού ἁρμόζουν στόν ἄνδρα. Ὅπως καί ὁ ἄνδρας δέν μπορεῖ νά φοράει φοῦστες ἤ νά πάρει καί μιά γυναικεία τσάντα… Λέει κάπου ὁ Ἅγιος Παΐσιος, γιά σκέψου νά δεῖς ἕναν τσολιά στήν Ὁμόνοια καί νά κρατάει μία γυναικεία τσάντα! Γελοῖο πράγμα δέν εἶναι; Ἔ, τόσο γελοῖο εἶναι καί τό ἀντίθετο, νά φοράει ἡ γυναίκα ἀνδρικά ροῦχα. Δέν εἶναι σωστό. Δέν ταιριάζει. Ἐγώ πού τό βλέπω ἔτσι… μοῦ φαίνεται σάν ἔκτρωμα αὐτό τό πράγμα… αὐτά τά ὄντα. Δέν εἶναι γυναίκα αὐτή πιά… χάνει τήν γυναικεία της φύση, τήν γυναικεία της ὑπόσταση, ὅπως θέλετε πεῖτε το. Εἶναι ἐντολή Θεοῦ. 

Κάποτε τόν Ἅγιο Πορφύριο τόν πλησίασε ἕνα ζευγάρι καί τόν ρώτησαν αὐτό τό πράγμα: – Τό κοριτσάκι μας Γέροντα ἐπιτρέπεται νά φοράει παντελόνια; Καί τούς εἶπε αὐτό ἀκριβῶς. Τό θέμα αὐτό πού μέ ρωτᾶτε εἶναι λυμένο στό Δευτερονόμιο, δηλαδή στόν νόμο τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, πού εἴπαμε ἰσχύει μέχρι σήμερα. Ὁ Θεός τό ἀπαγορεύει. Πρέπει νά τό ξέρουμε αὐτό. Εἶμαστε πιστοί καί πρέπει νά τό τηροῦμε. Γιατί ὁ νόμος τοῦ Θεοῦ, παιδιά, εἶναι οἱ προδιαγραφές ζωῆς. Ἅμα δέν τηροῦμε τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ, εἶναι σάν νά κάνουμε πράγματα πού εἶναι ἀντίθετα μέ τίς προδιαγραφές μας. Τί θά πεῖ προδιαγραφή; Νά, ἄς ποῦμε, αὐτό τό τραπέζι σηκώνει 100 κιλά. Ἄν τοῦ βάλεις αὐτοῦ τοῦ τραπεζιοῦ δυό τόνους πάνω, θά σπάσει. Δέν εἶναι οἱ προδιαγραφές του γιά δύο τόνους. Πρέπει νά εἶναι σιδερένιο, γιά νά ἀντέξει δύο τόνους. 

Ἔτσι καί ὁ ἄνθρωπος ἔχει κάποιες προδιαγραφές. Μιά προδιαγραφή εἶναι αὐτό πού λέει ἡ ἐντολή τοῦ Θεοῦ, δέν θά φορᾶς ροῦχα πού εἶναι τοῦ ἄλλου φύλου. Δέν ἐπιτρέπεται.

Ἡ ἄλλη προδιαγραφή εἶναι ὅτι δέν πρέπει νά πορνεύεις. Τό λέει «τό σῶμα οὐ τῇ πορνεία» (Α΄Κορ. 6,13) καί φυσικά πολύ χειρότερο δέν πρέπει νά μπαίνεις σέ ὁμοφυλοφιλικές σχέσεις. Εἶναι πολύ πιό βρωμερό νά κάνεις σχέσεις μέ τό ἴδιο φύλο. Ἀλλά καί ἡ μοιχεία καί ἡ πορνεία. Καί τά ροῦχα, παιδιά, τά unisex ἐκεῖ παραπέμπουν. Δέν εἶναι ἁπλό πράγμα πού σοῦ λέει νά φορέσεις ἀνδρικά. Αὐτοί πού τό προωθοῦν εἶναι πολύ πονηροί. Γιατί ἀκριβῶς θέλουν νά προωθηθεῖ ἡ ὁμοφυλοφιλία, νά πάψει νά φαίνεται ὁ ἄνδρας ἄνδρας καί ἡ γυναίκα γυναίκα καί νά μπεῖ ὅλη αὐτή ἡ διαστροφή, ἡ φοβερή αὐτή ἁμαρτία. 

Γι’ αὐτό ὁ Θεός τό ἀπαγορεύει, γιατί αὐτή εἶναι ἡ πιό σιχαμερή ἁμαρτία. Γι’ αὐτή τήν ἁμαρτία ἔκαψε ὁ Θεός τά Σόδομα καί τά Γόμορρα, τήν ὁμοφυλοφιλία, ἡ ὁποία ξεκινάει ἀπό τά ροῦχα. Καί οἱ ὁμοφυλόφιλοι αὐτό κάνουν, ἀλλάζουν ροῦχα. Φοβερά εἶναι, ἄν τά σκεφτοῦμε! Γιατί λοιπόν νά ὑπηρετήσουμε αὐτούς τούς σκοπούς, οὐσιαστικά τόν διάβολο, πού θέλει νά κολάσει τούς ἀνθρώπους; 
Πηγή
https://paraklisi.blogspot.com/

Παρασκευή, 1 Ιουνίου 2018

Οταν ο Άγ. Διονύσιος Αρεοπαγίτης συνάντησε την Παναγία μας στα Ιεροσόλυμα, εκείνη έλαμπε σαν τον ήλιο και ευωδίαζε!



Ὁ ἅγιος Διονύσιος, τρία χρόνια μετά τή μεταστροφή του, ἐπισκέφτηκε τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο στά Ἱεροσόλυμα, στό σπίτι τοῦ Εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου, ὅπου ἐκείνη ἔμενε μετά τήν Ἀνάληψη τοῦ Κυρίου. Νά τί γράφει σχετικά μέ τήν ἐπίσκεψη αὐτή σέ μίαν ἐπιστολή του πρός τόν Ἀπόστολο Παῦλο:

Παραθέτουμε στή συνέχεια τη μαρτυρία γιά τη Θεομήτορα ενός συγχρόνου της, τού άγιου Διονυσίου του Αρεοπαγίτη, μορφωμένου και ονομαστού Αθηναίου, πού μεταστράφηκε στή χριστιανική πίστη από τον Απόστολο Παύλο. Ο άγιος Διονύσιος, τρία χρόνια μετά τη μεταστροφή του, επισκέφτηκε τήν Υπεραγία Θεοτόκο στά Ιεροσόλυμα, στό σπίτι του Ευαγγελιστού Ιωάννου, όπου εκείνη έμενε μετά τήν Ανάληψη του Κυρίου. Να τί γράφει σχετικά με τήν επίσκεψη αυτή σε μιαν επιστολή του πρός τον Απόστολο Παύλο:

«Δεν πίστευα —το ομολογώ ενώπιον του Κυρίου, ω θαυμάσιε οδηγέ και ποιμένα μας— ότι εκτός από τον ύψιστο Θεό ήταν δυνατό να υπάρχει οποιοδήποτε πρόσωπο πού να είναι γεμάτο από θεία δύναμη και θεία χάρη. Όμως, κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να φανταστεί αυτό πού είδα και κατάλαβα όχι μόνο με τα ψυχικά μου μάτια αλλά και με τα σωματικά Είδα, λοιπόν, με τα μάτια μου τη θεόμορφη και αγιότερη απ’ όλα τα ουράνια πνεύματα Μητέρα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Ήταν ένα δώρο της χάριτος του Θεού, της συγκαταβατικότητας του κορυφαίου αποστόλου (Ιωάννου), καθώς και της απέραντης καλοσύνης, ευσπλαχνίας και ευμένειας της ίδιας της Παρθένου. Ομολογώ ξανά και ξανά μπροστά στον παντοδύναμο Θεό, μπροστά στον πανάγαθο Σωτήρα και μπροστά στην ένδοξη και πάντιμη Μητέρα Του, πώς, όταν με οδήγησε σ’ εκείνην, τη θεόμορφη και παναγία Παρθένο, ο Ιωάννης, η κεφαλή των ευαγγελιστών και των προφητών, πού, ενώ ζει με σάρκα, λάμπει όπως ο ήλιος στον ουρανό, με τύλιξε μια θεία λάμψη, λάμψη ζωηρή και αμείωτη, φωτίζοντάς με όχι μόνο εξωτερικά αλλά και εσωτερικά, καθώς και μια υπερκόσμια, μια υπέροχη ευωδία με συνεχείς εναλλαγές. 


Ούτε το πνεύμα μου ούτε το αδύναμο σώμα μου μπορούσαν να βαστάξουν τόσα και τέτοια σημεία, πού συνιστούσαν πρόγευση της αιώνιας μακαριότητας και δόξας. Παρέλυσε η καρδιά μου και σχεδόν έσβησε το πνεύμα μου από τη θεία δόξα και χάρη της. Βεβαιώνω μπροστά στον Θεό πώς, αν δεν είχα φυλάξει στήν καρδιά μου και στον νεοφώτιστο νου μου τις θεόπνευστες διδαχές και υποθήκες Του, θά είχα θεωρήσει τήν Παρθένο θεό και θά τήν είχα προσκυνήσει έτσι όπως προσκυνούμε τον μόνο αληθινό Θεό. 
Γιατί κανένας νους δεν μπορεί να φανταστεί γιά άνθρωπο δοξασμένο από τον Θεό δόξα ανώτερη από τη δόξα εκείνη πού αξιώθηκα εγώ, ο ανάξιος, να δώ, ούτε μακαριότητα μεγαλύτερη από τη μακαριότητα πού αξιώθηκα να γευθώ. Ευχαριστώ τον ύψιστο και πανάγαθο Θεό μου, την Παναγία Παρθένο, τον κορυφαίο Απόστολο Ιωάννη, καθώς κι εσένα, τήν ανώτατη και επισημότατη κεφαλή της Εκκλησίας, πού σπλαχνικά μου φανέρωσε μια τέτοια ευεργεσία» .

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ. ΑΣΚΗΤΙΚΕΣ ΟΜΙΛΙΕΣ. ΑΓΙΟΥ ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΜΠΡΙΑΝΤΣΑΝΙΝΩΦ. ΜΟΝΗ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ
http://hristospanagia3.blogspot.com/2018/05/blog-post_151.html

http://apantaortodoxias.blogspot.gr/2018/05/blog-post_964.html?m=1