Η Λειτουργία είναι ένα θαυμάσιο δώρο του Ιησού Χριστού. Η Λειτουργία είναι μια γέφυρα μέσω της οποίας μπορεί κανείς να πάει στην αιώνια ζωή. Θυμηθείτε: αυτή είναι η διαθήκη του Ιησού Χριστού! Πηγαίνετε από αυτή τη χρυσή γέφυρα που θα σας σώσει από την άβυσσο της κόλασης.
Η Θεία Λειτουργία είναι ένα θαυμάσιο δώρο. Οι άγγελοι του Θεού μας ζηλεύουν, ανθρώπους που είναι αρκετά τυχεροί να συμμετέχουν στο Θείο σώμα και στο αίμα.
Πρέπει να έχουμε μόνο τη θλίψη, όταν δεν έχουμε πάρει μέρος σε αυτό το δείπνο. Η δράση αυτού του μυστηρίου δεν επιτυγχάνεται από την ανθρώπινη δύναμη. Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος -----------------------------------------------------------------------
"Κρίνω απαραίτητο να κάνω μια μικρή σύνοψη μέρους της ζωής μου για να γίνει κατανοητό το γεγονός που θα σας περιγράψω:Το 2005 πήγα για πρώτη και μοναδική, μέχρι σήμερα, φορά στο Άγιο Όρος. Στη συνέχεια επέστρεψα στην Αθήνα μέσω Μυτιλήνης για να προσκυνήσω με τον κουμπάρο μου τον Ταξιάρχη Αρχάγγελο Μιχαήλ στο Μανταμάδο και από τότε προσεύχομαι συχνά σχετικά στον Αρχάγγελο να προσέχει εμένα και κυρίως την οικογένεια μου. Ωστόσο, όπως και πολλοί άλλοι, δεν τηρούσα ιδιαίτερα (για να μην πω καθόλου) τους "κανόνες" (π.χ. θεία λειτουργία, νηστείες, εξομολόγηση, θεία κοινωνία, κ.α.). Ούτε την ημερομηνία εορτής της Σύναξης των Αρχαγγέλων είχα κρατήσει στο μυαλό μου ούτε είχα πάει ποτέ στην εκκλησία την ημέρα αυτή (8η Νοεμβρίου).
Κάποια στιγμή το πήρα απόφαση και με την καθοδήγηση καλών φίλων αποφάσισα να ξεκινήσω την προσπάθεια επιστροφής στον "σωστό" δρόμο (ως άσωτος υιός...). Ξεκίνησα δειλά-δειλά με την εξομολόγηση (αρχές του Οκτωβρίου) και συνέχισα τηρώντας τις νηστείες και προσερχόμενος τις Κυριακές στην θεία λειτουργία. Μετά την 2η εξομολόγηση προχώρησα στην θεία κοινωνία (αρχές του Νοεμβρίου) και ξεκίνησα τη μελέτη της Καινής Διαθήκης.
Σε αυτό το πολύ σύντομο χρονικό διάστημα (λίγο μεγαλύτερο του ενός μήνα) παρατήρησα ότι απέκτησα περισσότερη ηρεμία και υπομονή και ότι κάποια από τα προβλήματα που με απασχολούσαν για χρόνια σταδιακά απλά επιλύονταν. Και ακολουθεί το γεγονός της Παρασκευής 8-11-13:
Το πρωί της Παρασκευής ετοίμασα, όπως πάντα, τα παιδιά ώστε να πάει η μεγάλη κόρη στο δημοτικό και η μικρή στον βρεφικό σταθμό. Αν και πάντα υπάρχει μεγάλη αντίδραση (και από τις δύο δυστυχώς) σχετικά με το ντύσιμο, το πρωινό φαγητό και την όλη προετοιμασία, αυτή την φορά αντιμετώπισα ένα επιπλέον "πρόβλημα". Η μικρή κόρη (ηλικίας <3 ετών) επέμενε ότι ήθελε να πάει στην εκκλησία και όχι στον παιδικό σταθμό. Πήγα την μεγάλη στο δημοτικό και επέστρεψα για να πάρω και την μικρή (που έμεινε με την μητέρα της). Η επιμονή της δεν ήταν ένα απλό καπρίτσιο. Της εξηγούσα μεν ότι δεν είχε εκκλησία την συγκεκριμένη μέρα και ότι θα πηγαίναμε την Κυριακή όπως και τις προηγούμενες 4-5 Κυριακές, αλλά αυτή επέμενε να πάμε στην εκκλησία. Και η συνεχόμενη επιμονή της με οδήγησε στο να ρωτήσω την γυναίκα μου τι έγραφε το ημερολόγιο για εκείνη την ημέρα...
Περιττό να σας πω ότι έμεινα στήλη άλατος μόλις άκουσα να μου λέει: "Των Παμμεγίστων Ταξιαρχών Μιχαήλ και Γαβριήλ και Λοιπών Ασωμάτων Δυνάμεων"...
Έτσι, πήγαμε στην εκκλησία κι έγινε "το χατίρι της μικρής" (?)...
Πραγματικά πιστεύω ότι ο Αρχάγγελος με κάλεσε να τον τιμήσω και μου έδωσε ένα γερό σημάδι είτε για να επιβραβεύσει την προσπάθειά μου είτε για να διορθώσει την αμέλειά μου...
Θα μπορούσε να είναι σύμπτωση; Ναι, θα μπορούσε, αλλά η πιθανότητα είναι πολύ μικρή. Τόσες συμπτώσεις;;; μαζεμένες;;;
Σημειώνω ότι είχε προηγηθεί το δάκρυσμα του Αρχαγγέλου στις 26/10 στην Ρόδο και αφού επιβεβαιώθηκε ότι δεν υπήρξε ανθρώπινη παρέμβαση είχα αναδημοσιεύσει σχετικό άρθροστις 6/11. Ούτε που είχα συνειδητοποιήσει τότε ότι σε δύο ημέρες θα γιόρταζε...
Τις λίγες ημέρες που ακολούθησαν (μετά τις 8/11) αναρωτιόμουν αν έπρεπε να δημοσιοποιήσω το γεγονός ή όχι, διότι θεωρώ ότι ήταν καθαρά μήνυμα προς εμένα και ίσως και για τα μέλη της οικογενείας μου. Ωστόσο, σήμερα διάβασα μια άλλη ανάρτηση (κλικ εδώ) που αναφέρεται στην εμφάνιση του Αρχαγγέλου με ανθρώπινο πρόσωπο σε φωτογραφία που λήφθηκε στο Μανταμάδο!
Κι αυτό θα πουν κάποιοι ότι έχει κάποια εξήγηση (είτε λόγω ανθρώπινης παρέμβασης είτε λόγω κάποιας τυχαίας αντανάκλασης κτλ.).
Ο λόγος για τον οποίο έγραψα αυτό το άρθρο (και ίσως σας κούρασα με τις διάφορες προσωπικές λεπτομέρειες) είναι μερικά άκρως προσβλητικά σχόλια που ακολουθούν την ανάρτηση αυτή.
Ο καθένας έχει το δικαίωμα να πιστεύει ό,τι θέλει. Μπορείτε να πιστεύετε ότι το δάκρυσμα είναι ανθρώπινη απάτη, μπορείτε να πιστεύετε το ίδιο για την φωτογραφία, όπως επίσης μπορείτε να πιστεύετε (όσοι διαβάζατε το παραπάνω άρθρο) ότι είμαι φαντασιόπληκτος και θύμα μιας τυχαίας αλληλουχίας συμπτώσεων (λίγο δύσκολο να με πείτε απατεώνα μιας και η δική μου μαρτυρία δεν είναι τόσο φαντασμαγορική...).
Όσοι πιστεύετε κρατήστε την ουσία: Γνωρίζετε ότι γίνονται θαύματα και δεν θα πρέπει να αισθάνεστε την ανάγκη να τα δείτε με τα μάτια σας για να τα πιστέψετε. Αν φοβάστε ότι μπορεί να είναι κάποια από αυτά απάτη ΜΗΝ σας απασχολεί, διότι αλίμονο σε αυτούς που τα σκαρφίστηκαν για ίδιον όφελος... Κάποια από αυτά είναι σίγουρα αληθινά και αυτό όσοι έχετε "επαφή" με το Θεό το γνωρίζετε από τις δικές σας μικρές ή μεγάλες εμπειρίες...
Όσον αφορά τώρα τους άλλους: Γιατί ασχολείστε με όσους πιστεύουν και προσπαθείτε τόσο πολύ να τους μεταπείσετε; Είστε τόσο σίγουροι ότι εμείς είμαστε οι πλανεμένοι...; Και ακόμα και αν είμαστε, γιατί αισθάνεστε την ανάγκη να βλασφημείτε ή να προσβάλλετε οντότητες που δεν αναγνωρίζετε; Εύχομαι να μετανοήσετε το συντομότερο δυνατόν! Μεταγενέστερη προσθήκη (18 Απριλίου 2014) Οφείλω να αναφέρω ότι μετά την πάροδο περίπου πέντε μηνών από το παραπάνω γεγονός και μετά τη συνεχή μου εξέλιξη ως χριστιανού αντιλαμβάνομαι πλέον λίγο καλύτερα και βαθύτερα την ουσία και τον λόγο των ανωτέρω... και θα ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας: Το γεγονός της 8ης Νοεμβρίου 2013 ήταν θαύμα μεν, αλλά ήταν μόνο η αρχή. Η κόρη μου συνέχισε να απαιτεί να την πηγαίνω στον ιερό ναό όλες τις επόμενες ημέρες και ιδιαίτερα μέσα στο σαρανταλείτουργο της Σαρακοστής των Χριστουγέννων. Πριν πάμε στον παιδικό σταθμό πηγαίναμε κάθε πρωί υποχρεωτικά στην εκκλησία μετά από την έντονη απαίτηση της. Η διαδικασία αυτή συνεχίστηκε για 20 περίπου μέρες μέχρις ότου μάθω να πηγαίνω τακτικά στην εκκλησία... Μόλις κουράστηκα να την πηγαίνω κάθε μέρα στην εκκλησία και μετά να τρέχω να προλάβω τον παιδικό σταθμό (διότι μέχρι να τελειώσει η λειτουργία περνούσε η ώρα και πηγαίναμε μισή ώρα τουλάχιστον αργότερα από το επιτρεπτό όριο προσέλευσης...) και αφού άρχισε να μου αρέσει ο συχνός εκκλησιασμός η κόρη μου σταμάτησε να απαιτεί κάθε πρωί να πηγαίνουμε στον ιερό ναό...! Σαν να μην το θυμόταν!!! Η εκπαίδευσή μου είχε τελειώσει! Είχα μάθει πλέον να πηγαίνω στον ιερό ναό και να περνώ το πρωινό μου πιο ουσιαστικά σε σχέση με το να έμενα στο σπίτι και να άκουγα στο ραδιόφωνο την πρωινή εκπομπή του Τράγκα... Βλέπετε η φύση της δουλειάς μου είναι τέτοια που συνήθως ξεκινώ τα μαθήματα μετά τις 11:00 κι έτσι δεν έχω δικαιολογία να μην πηγαίνω στις περισσότερες πρωινές λειτουργίες, όρθρους κτλ. Το συμπέρασμά μου είναι ότι όταν ο "άσωτος υιός" επιστρέφει στο σπίτι του "Πατέρα Του", ο δεύτερος τον αγκαλιάζει και τον καθοδηγεί ώστε σταδιακά να μάθει να διορθώνει την στάση του και την συμπεριφορά του. Πρέπει απλά ο υιός να έχει πλέον ανοιχτά τα μάτια και τα αυτιά του, ώστε να βλέπει τα σημάδια και να μαθαίνει, αλλά και να δέχεται τα μικρά ραπίσματα όποτε παρεκτρέπεται. Θεωρώ τον εαυτό μου πολύ τυχερό που επέλεξε την 8η Νοεμβρίου για να μου δώσει το πρώτο σημάδι, ώστε να μην διανοηθώ να αρνηθώ την υπακοή σε αυτό... Και η εκπαίδευση συνεχίζεται... αλλά δεν σκοπεύω να επεκταθώ περαιτέρω σε αυτήν την φάση. Εύχομαι και προσεύχομαι να επιστρέψουν και άλλοι στο σπίτι Του και τότε θα προσπαθήσω αν μπορώ να βοηθήσω και να είμαι κοντά τους. Β΄ Μερος (8/11//2014)
Σημείωση ιστολογίου 1 : Υπάρχει μεγαλύτερο θαύμα από τη μεταστροφή στον Χριστό και τη σωτηρία μιας ψυχής και πολύ περισσότερο ολόκληρης οικογένειας; Θαυμαστός ο Θεός!
Σημείωση ιστολογίου 2 : Τη μαρτυρία λάβαμε στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο από τον εν Χριστώ αδελφό και φίλο του ιστολογίου, Μιλτιάδη Μ. ο οποίος μέσα από μια θαυμαστή αλληλουχία αλυσιδωτών ενεργειών θείας αγάπης προς τον πλησίον οδηγήθηκε, σαν από θείο χέρι, να προσευχηθεί, να αναπαύσει και να πρσφέρει τις συμβουλές του για κρίσιμα θέματα σε κάποιες ψυχές χειμαζομένων εν Χριστώ αδελφών. Τον ευχαριστούμε!
Σημείωση ιστολογίου 3 : Σημειωτέον επίσης ότι προστάτης του ιστολογίου (και ημών παιδιόθεν) είναι οι θαυματουργοί Ταξιάρχες μας! Ευχόμαστε ολόψυχα με τις θαυματουργικές παρεμβάσεις και εμφανίσεις τους να μας φέρνουν πιο κοντά στον Χριστό μας και να μας χαλυβδώνουν με την πνευματική πανοπλία της θείας προστασίας τους!
Σημείωση ιστολογίου 4 : "Η πιο επαναστατική πράξη πάνω στη γη είναι η Θεία Λειτουργία, η οποία γίνεται για να κοινωνούν οι πιστοί που έχουν από τον πνευματικό τους ευλογία". Αρχιμ. Σάββας Αγιορείτης. Την ημέρα που κοινωνούμε των Αχράντων Μυστηρίων μένουν ανενεργές όλες οι προσβολές του πονηρού εναντίον μας.
"Σας καλώ να ενώσουμε τη φωνή μας με τις χιλιάδες των Ελλήνων πατριωτών, οι οποίοι συγκεντρώνονται σήμερα στη Θεσσαλονίκη και μαζί τους θα βροντοφωνάξουμε: Κάτω τα χέρια σας από τη Μακεδονία μας! Η Μακεδονία είναι ελληνική και μόνον!».
===============================================
Πρωτοπόρος ο ψυχωμένος Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ.κ. Αμβρόσιος στο συλλαλητήριο που διοργανώθηκε στο Αίγιο από τη Μητρόπολή του σε συνεργασία με τον Δήμο και τους τοπικούς φορείς για την ονομασία των Σκοπίων - Κυριακή 21 Ιανουαρίου ώρα 11:00.
Μεγέθη όχι συγκρίσιμα αλλά πατριωτικά φρονήματα ισοδύναμα!
Εθνική συγκίνηση!
ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ: Συγκλονίζουν οι αεροφωτογραφίες!
Για του… λόγου το αληθές οι άκρως εντυπωσιακές αεροφωτογραφίες που δείχνουν τη λαοθάλασσα που κατέκλυσε την παραλία της Θεσσαλονίκης!
Ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες μιλάνε για μισό εκατομμύριο κόσμο!
Οι Έλληνες έχουμε ραντεβού με την ιστορία (21 Ιανουαρίου) – Να μην λείψει κανείς!
Όλοι οι Έλληνες στις 21 Ιανουαρίου, έχουμε ραντεβού με την ιστορία. Σε μια δύσκολη περίοδο για την πατρίδα μας κάποιοι προσπαθούν να πουλήσουν τα ιερά και τα όσια αυτού του τόπου.
Γι΄αυτό και δεν πρέπει να λείψει κανείς από αυτό το ραντεβού. Πρέπει όλοι μαζί να ενώσουμε τις φωνές μας και να αποδείξουμε ότι η ελληνική ψυχή παραμένει ζωντανή ακόμα και κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες. Είμαστε υποχρεωμένοι να υπερασπιστούμε τα ιερά και τα όσια της πατρίδας μας και να αποδείξουμε ότι είμαστε άξιοι απόγονοι των ένδοξων προγόνων μας που χύσανε το αίμα τους για την Ελλάδα και την ελευθερία της.
Και όπως έλεγε ο Άγιος Παϊσιος: «Σ’ αυτά τά δύσκολα χρόνια ό καθένας μας πρέπει να κάνη ότι γίνεται ανθρωπίνως καί ότι δεν γίνεται ανθρωπίνως να το αφήνει στον Θεό. Έτσι θα έχουμε ήσυχη την συνείδηση μας ότι κάναμε εκείνο πού μπορούσαμε. Αν δεν αντιδράσουμε, θα σηκωθούν οι προγονοί μας από τους τάφους».
Είναι απαραίτητη η συμμετοχή όλων μας στο αυριανό συλλαλητήριο για να δώσουμε μία απάντηση σε όλους αυτούς που προσπαθούν να παραχαράξουν την ιστορία μας.
~ Όσο μπορεί κανείς να γίνει σωστός Χριστιανός. Τότε θα έχει πνευματικό αισθητήριο. Λίγο-πολύ θα πονάει και την Ορθοδοξία και την Πατρίδα του και θα αισθάνεται και την υποχρέωση που έχει ως Έλληνας.
Οπότε από εκεί και πέρα, αν μάθει κάτι, ενδιαφέρεται, ανησυχεί, προσεύχεται. Αλλά αν πρέπει να του λένε: «Τώρα να ενδιαφερθείς γι’ αυτό, ύστερα να ενδιαφερθείς για εκείνο», θα είναι σαν μια τετράγωνη ρόδα που θέλει συνέχεια σπρώξιμο, για να προχωρήσει. Σκοπός είναι να σπρώχνεται από μέσα ο άνθρωπος. Τότε θα κυλάει όμορφα σαν στρογγυλή ρόδα. Και αν γίνει σωστός Χριστιανός κανείς, σπρώχνεται από μέσα και μετά τον πληροφορεί ο Θεός πιο πολύ και από αυτόν που διαβάζει, και για περισσότερα πράγματα. Γνωρίζει όχι μόνον αυτά που γράφουν, αλλά και αυτά που σκέφτονται να γράψουν. Καταλάβατε; Έρχεται ο θείος φωτισμός και όλες οι ενέργειές του είναι φωτισμένες.
Τέτοια κληρονομιά που μας έχει αφήσει ο Χριστός δεν έχουμε δικαίωμα να την εξαφανίσουμε στις μέρες μας. Θα δώσουμε λόγο στο Θεό. Εμείς, το μικρό αυτό έθνος, πιστέψαμε στο Μεσσία, μας δόθηκε η ευλογία να διαφωτίσουμε όλο τον κόσμο. Η Παλαιά Διαθήκη μεταφράστηκε στην ελληνική γλώσσα εκατό χρόνια πριν από την έλευση του Χριστού. Οι πρώτοι Χριστιανοί τι τράβηξαν! Κινδύνευε συνέχεια η ζωή τους. Τώρα τι αδιαφορία υπάρχει!… Ενώ ανώδυνα σήμερα, χωρίς να κινδυνεύει η ζωή μας, μπορούμε να διαφωτίσουμε τα έθνη, να γινόμαστε πιο αδιάφοροι; Αν σήμερα έχουμε λιγάκι ειρήνη, ξέρεις τις έχουν τραβήξει οι παλιοί; Ξέρεις πόσοι θυσιάσθηκαν; Τώρα τίποτε δεν θα είχαμε, αν δεν θυσιάζονταν εκείνοι. Και κάνω μια σύγκριση · πώς τότε, ενώ κινδύνευε η ζωή τους, κρατούσαν την πίστη τους, και πώς τώρα, χωρίς καμιά πίεση, όλα τα ισοπεδώνουν! Όσοι δεν έχουν χάσει την εθνική τους ελευθερία, δεν καταλαβαίνουν. Τους λέω: «Ο Θεός να φυλάξει να μην έρθουν οι βάρβαροι και μας ατιμάσουν!» και μου λένε: «Και τι θα πάθουμε;». Ακούς κουβέντα; Άντε να λείψετε, χαμένοι άνθρωποι! Τέτοιοι είναι οι άνθρωποι σήμερα. Δωσ’ τους χρήματα, αυτοκίνητα, και δε νοιάζονται ούτε για την πίστη ούτε για την τιμή ούτε για την ελευθερία.
Την Ορθοδοξία μας σαν Έλληνες την οφείλουμε στον Χριστό και τους αγίους Μάρτυρες και Πατέρες της Εκκλησίας μας · και την ελευθερία μας την οφείλουμε στους ήρωες της Πατρίδας μας, που έχυσαν το αίμα τους για μας. Αυτήν την αγία κληρονομιά οφείλουμε να την τιμήσουμε και να την διατηρήσουμε και όχι να την εξαφανίσουμε στις μέρες μας. Είναι κρίμα να χαθεί ένα τέτοιο έθνος!
Και βλέπουμε τώρα, όπως πριν αρχίσει ένας πόλεμος στέλνουν ατομικές προσκλήσεις, έτσι και ο Θεός με ατομικές προσκλήσεις μαζεύει ανθρώπους, για να κρατηθεί κάτι και να σωθεί το πλάσμα Του. Δεν θα αφήσει ο Θεός, αλλά πρέπει και εμείς να κάνουμε ό,τι μπορούμε ανθρωπίνως και για ό,τι δεν μπορούμε να κάνουμε ανθρωπίνως, να κάνουμε προσευχή να βοηθήσει ο Θεός.
«Μην παραχαράσσετε την ιστορία, η Μακεδονία είναι μία, λάμπει από Ελλάδα κι Ορθοδοξία, η Μακεδονία είναι Ελληνική…» (Ακούστε το συγκλονιστικό τραγούδι!!!)
«ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ – ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΙΑ ΠΕΡΙΟΧΗ (ΜΗΝ ΠΑΡΑΧΑΡΑΖΕΤΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ). ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ,
«…Αλλ΄ ω Μακεδονία ! Μαρτυρική θυγάτηρ της Ελλάδος ! Εις σε κατά τον απόστολον Παύλον, όστις τόσον σε ηγάπησε, εχαρίσθη όχι μόνον το εις Χριστόν πιστεύειν, αλλά και το υπέρ Χριστόν πάσχειν. Εν ταις ημέραις ταύταις εθλίβης, εμαρτύρησες, εσταυρώθης. Αλλά θάρσει ! Ολίγον ακόμη και το θαύμα θα συντελεσθή…..
Υπάρχει μία περιοχή, απ’ άκρη σ’ άκρη Ελληνική, κι οι πέτρες θα το φωνάξουνε, εάν εμείς σιωπήσουμε
Είναι η γη των πατέρων μας, η χώρα των Μακεδόνων, η ρίζα της Ελλάδας μας, το καύχημα των αιώνων.
Μην παραχαράσσετε την ιστορία, η Μακεδονία είναι μία, λάμπει από Ελλάδα κι Ορθοδοξία, η Μακεδονία είναι Ελληνική.
Στα χρόνια αυτά που πάλι οι εχθροί, διεκδικούν τη μάνα μας γη, λόχο ιερό θα αναστήσουμε, σε ίχνη ηρώων θα βαδίσουμε
Έτσι η γη των πατέρων μας, η χώρα των Μακεδόνων, θα’ ναι Ορθόδοξη και Ελληνική, μέσα στο διάβα των χρόνων.
Μην παραχαράσσετε..
*****
Μαριγώ Μπούρη, (ιατρός, Ἀθηνα)
«Αυτό το τραγούδι γράφτηκε για την Μακεδονία, πριν από 30 χρόνια, στην κατασκήνωση Πρώτη Φλωρίνης!
Ήταν τότε, που μας φιλοξενούσε στην αγκαλιά της η κατασκήνωση, υπό την σκέπη και την φροντίδα του αείμνηστου επισκόπου π Αυγουστίνου Καντιώτη. Η μεγάλη του αγάπη για την Μακεδονία, ήταν αυτή που τον έκανε να προτείνει σε όλους μας και να μας ενθαρρύνει να γράψουμε ένα τραγούδι γι’ αυτήν! Ήμουνα η πρώτη που ανταποκρίθηκα στο κάλεσμά του!
Ήμουν 19 χρονών και γράφοντάς το, αισθανόμουν ότι αγωνιζόμουν με την πένα μου και το ακορντεόν μου για χάριν της Μακεδονίας !… υπό την σκέπη πάντα και την ευλογία του Γέροντα.
Από εμένα το τραγούδι αυτό ξεχάστηκε! Με έκπληξή , όμως διαπίστωσα, ότι οι Φλωρινιώτες και οι γείτονες Μακεδόνες το κράτησαν στην καρδιά τους, το τραγούδησαν, το μετέδωσαν και το ενέταξαν ψηλά στη Μακεδονική κουλτούρα, όλα αυτά τα χρόνια!
Αισθάνθηκα, ότι το τραγούδι μου ήρθε πάλι και με βρήκε.. και μαζί η πνευματική ευθύνη για τις νέες γενιές!
Έκατσα με μεράκι και ταπεινότητα και το ηχογράφησα.. του έδωσα λίγο από το μεγαλείο της σύγχρονης μουσικής τεχνολογίας, που του άξιζε!
Νιώθω πως η ιστορία με προλαβαίνει κάθε φορά και δεν μπορώ να την προσπεράσω!.. Μπορώ όμως να την υπηρετήσω!
Να τώρα, που το τραγούδι μου για την Μακεδονία: ‘’Μην παραχαράζετε την ιστορία΄΄ , είναι πιο επίκαιρο από ποτέ!
Η Μακεδονία είναι Ελληνική και το τραγούδι μου, είναι δικό σας!!
Αν και δεν είμαι από την Μακεδονία , αισθάνομαι μία από εσάς και είμαι μαζί σας!
Δεν θα φοβηθούμε ΟΧΙ!
ΘΑ ΠΟΛΕΜΗΣΟΥΜΕ, ΗΡΩΙΚΑ, ΧΑΜΟΓΕΛΩΝΤΑΣ! Όπως πάντα…»!
—————————
Τραγούδι – Μακεδονία – Υπάρχει μία περιοχή – Μακεδονικό
ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΔΕΙΧΝΕΙ ΕΝΑΝ ΙΕΡΑΡΧΗ ΠΑΤΡΙΩΤΗ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΛΕΝΕ ΟΤΙ ΤΑ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΑ ΠΛΗΡΩΣΕ!
Μετά από πολύ καιρό ήρθε στην επικαιρότητα ξανά το θέμα της ονομασίας του κρατιδίου των Σκοπίων, με διαλόγους που έχει ξεκινήσει η Ελληνική Κυβέρνηση.
Χθες, Τετάρτη 17 Ιανουαρίου ο Παναγιώτατος Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμος, απέστειλε σύμφωνα με πληροφορίες της Romfea.gr επίστολή σε Μητροπολίτες.
Στην επιστολή του ενημερώνει τους Ιεράρχες ότι την Κυριακή 21 Ιανουαρίου θα τελεστεί πάνδημος και αρχιερατική Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου, προσκαλώντας τους να συμμετάσχουν σε αυτή.
Με τον τρόπο αυτό ο Παναγιώτατος θέλει να στείλει ένα μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση, σχετικά με το όνομα της ελληνικότατης Μακεδονίας, παρόλο που συλλείτουργα γίνονται κάθε εβδομάδα.
Ας θυμηθούμε όμως τι είχε κάνει και πως αντέδρασε ο Προκάτοχός του, μακαριστός Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Παντελημών Χρυσοφάκης για το Μακεδονικό Ζήτημα.
