Κυριακή 26 Νοεμβρίου 2017

Μετά την κοίμησή του ο Πνευματικός του αποκάλυψε ότι ο Ερμόλαος είχε δει στην αυλή της Λαύρας ζωντανή την Παναγία!


Μοναχός Ερμόλαος Λαυριώτης (1873 - 23 Νοεμβρίου 1960)

Ο κατά κόσμον Εμμανουήλ Εμμανουηλίδης του Ανδρέου και της Μεταξωτής από τη Τατσάλτη της Μικράς Ασίας ήλθε στο Άγιον Όρος το 1916 και εκάρη μοναχός το επόμενο έτος στη μονή της Με­γίστης Λαύρας. Ο ακριβολόγος επίσκοπος Ροδοστόλου Χρυσόστομος γράφει, όπως πάντα, ωραία περί αυτού: «Όλοι τον γνώριζαν ως τον πλέον ανεξίκακο, καλόγνωμο και απλούν στους λόγους και την συμπε­ριφορά. Ο ίδιος έγινα αυτόπτης και αυτήκοος αποπειρών και φράσεων αρκετών, οι οποίοι, θέλοντες να δοκιμάσουν την αοργησία και το ανυποψίαστο της ψυχής του, τον έσκωπταν εμφανώς, ενίοτε δε και τον πεί­ραζαν απρεπώς. Εκείνος όμως ζούσε στον δικό του κόσμο, πλέων στα πελάγη της αγαθότητός του, εκτός ερεθισμών εγωισμού και πνεύματος αντιδικίας και κείμενος πολύ μακρυά από τις επήρειες των παθών της λύπης και της πονηριάς. Γι’ αυτό και, σαν να μη συνέβαινε τίποτα, με νηφαλιότητα και γλυκύτητα απαντούσε με ό,τι τον φώτιζε ο Θεός και ήταν πάντοτε, με τον τρόπο του, διδακτικός και ωφέλιμος».

Ως νέος μοναχός είχε το διακόνημα να επιτηρεί το κοπάδι των τραγιών της μονής. Αυτό του άρεσε, γιατί είχε έτσι την ευκαιρία να περιδιαβαίνει τα δάση και τις βουνοπλαγιές, να προσεύχεται και να επισκέπτεται ερημίτες. Οι ασκητές τού έγιναν συνομιλητές και φί­λοι. Ιδιαίτερα συνδέθηκε πνευματικά με τον ομόφρονά του Γέροντα Ιερώνυμο (†1959). Ο Γερο-Ερμόλαος με την απλότητα και καλοκαγαθία του είχε κερδίσει τις καρδιές όλων των πατέρων. Λέγουν πως νέος στον κόσμο ήταν παλαιστής και αρσιβαρίστας. Τη δύναμη και την αντοχή του εδώ τη χρησιμοποιούσε στην άσκηση και την εξυπηρέτηση των αδελφών του.
Κατά τον Γέροντα Εφραίμ Λαυριώτη τον Ρόδιο (†1999), ο Ερμόλαος έφτιαχνε πρόχειρες καλύβες και ζούσε ησυχαστικά σε αυτές και μερικές φορές τους βαρείς χειμώνες τον πλάκωνε το πολύ χιόνι. Έκανε τον διά Χριστόν σαλό. Ήταν φίλος και με τον Γέροντα Αββακούμ (†1978). Μαζί έψαλλαν στο προσκυνητάρι της Παναγίας μέσα από την καρδιά τους και με πολλά δάκρυα το «Άξιόν Έστι». Μερικοί τους περιγελούσαν. Δεν τους πείραζε καθόλου. Ο Γερο-Εφραίμ λέγει: «Ήμουν πολύ τυχε­ρός που γηροκόμησα τον Γερο-Ερμόλαο».
Συνεχίζει ο επίσκοπος Ροδοστόλου για την παραμονή της τελευταίας δεκαπενταετίας του Ερμολάου στην αγαπητή τους Λαύρα: «Άπλυτος, αχτένιστος και με τα ίδια κουρέλια – ρούχα μέρα νύχτα, χειμώνα καλο­καίρι, κατέβαινε με μεγάλη προσοχή τα σκαλιά της κόρδας και έσερνε ύστερα τα βήματά του προς το Καθολικό, προς την Παναγία την Κουκουζέλισσα και προς τα παρεκκλήσια, που είχαν λειτουργία. Κανενός δεν δεχόταν την γηροκομική προσφορά και προθυμία, και κανείς δεν κατόρθωσε να αντικαταστήση τα κουρέλια του με ρούχα και ράσα ανεκτά και αξιοπρεπέστερα. Γι’ αυτή του την εμφάνιση όσοι δεν τον γνώριζαν, τον απόφευγαν, όσοι όμως γνώριζαν τις αρετές του, την κα­θαρότητα της καρδιάς του και την απλότητα της ψυχής του, φιλούσαν το χέρι του και ζητούσαν την ευχή του …».
Μετά την κοίμησή του ο Πνευματικός του αποκάλυψε ότι ο από πολ­λούς καταφρονεμένος Ερμόλαος είχε δει στην αυλή της Λαύρας ζωντανή την Παναγία, να τον χαιρετά με χάρη και να εισέρχεται στο παρεκκλήσι της Κουκουζέλισσας. 
Αυτός ήταν ο μακάριος, ο ευλογημένος, ο ευλαβέστατος μοναχός Ερμόλαος Λαυριώτης. Ανεπαύθη εν Κυρίω στις 23.11.1960

FB Αγιορείτης μοναχός

Παρασκευή 24 Νοεμβρίου 2017

Ἕνα ἀπόφθεγμα Κύπριου Ἁγιορείτη, γιά τήν ομοφυλοφιλία, από τό βιβλίο "ΚΥΠΡΙΑΚΟΝ ΓΕΡΟΝΤΙΚΟΝ"




Ὅταν ὁ διάβολος κατορθώσει καί βάλει δύο ἄνδρες νά πράξουν τήν αἰσχρή πράξιν τοῦ σοδομητισμοῦ, τότε, ὁ διάβολος ἀπομακρύνεται ταχέως ἀπό  αὐτούς, γιά νά μήν πέσει φωτιά ἀπό  τόν οὐρανό καί κατακαύσει καί αὐτόν μαζί μέ αὐτούς.


Γέρων Ἰωσήφ Κουτλουμουσιοσκητιώτης

http://apantaortodoxias.blogspot.gr/2017/10/blog-post_670.html

Με δάκρυα αποχαιρέτησε τους πιστούς ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ. Αμβρόσιος: «Φεύγω, συγχωρήστε μου τα λάθη»


Με δάκρυα στα μάτια γονάτισε μπροστά στην Ωραία Πύλη της Φανερωμένης Αιγίου ο μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιος, ζητώντας συγγνώμη από όσους στενοχώρησε.


Ο μητροπολίτης Αμβρόσιος, όπως αναφέρει το «kalavrytanews», για άλλη μια φορά επανέλαβε την πρόθεσή του να παραιτηθεί, έπειτα από 40 ολόκληρα χρόνια αρχιερατείας του στην Ιερά Μητρόπολη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας.

Στο τέλος της εξομολογητικής του ομιλίας, ο ιεράρχης, ζήτησε φανερά συγκινημένος συγγνώμη από όσους στεναχώρησε ή πίκρανε με λόγια και πράξεις του λέγοντας χαρακτηριστικά τα εξής: 
«Συγχωρήστε μου, σας παρακαλώ και σας ικετεύω, συγχωρήστε μου αδελφοί μου και παιδιά μου, τα λάθη μου, τις παραλείψεις μου, τις ατέλειες του χαρακτήρος μου! Και δοξάστε μαζί μου το Όνομά του Κυρίου μας» συμπληρώνοντας οτι «Όλα έχουν ένα τέλος και ήρθε η ώρα να ζήσω μαζί σας εδώ, στο Αίγιο και στα Καλάβρυτα, έξω από τα επίσημα».

Σύμφωνα με το πρωτόκολλο, ο μητροπολίτης Αμβρόσιος θα παραμείνει στη θέση του έως τα τέλη του 2018 και αμέσως θα ξεκινήσουν οι διαδικασίες για τη διαδοχή του από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος.


Η φωτογραφία της ημέρας


What shall I be when I grow up?  ♥

Βοήθειά μας ο Άγιος Ονούφριος!



Πέμπτη 23 Νοεμβρίου 2017

Δράσεις επαινετές (2)



ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΦΘΙΩΤΙΔΟΣ
"Η Ιερά Μητρόπολις μας συμπάσχουσα στο δράμα και το πένθος που ζουν οι κάτοικοι της Δυτικής Αττικής απέστειλε το πρωί της Τετάρτης 22 Νοεμβρίου το πρώτο φορτηγό με είδη ανδρικού – γυναικείου και παιδικού ρουχισμού και υποδημάτων με σκοπό την ενίσχυση των κατοίκων του Δήμου Μάνδρας-Ειδυλλίας και του Δήμου Μεγαρέων που επλήγησαν από την Θεομηνία και τις φονικές πλημμύρες.
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Νικόλαος από την πρώτη κιόλας ημέρα της καταστροφής, σε γραπτή επικοινωνία που είχε με τον Ποιμενάρχη της Ιεράς Μητροπόλεως Μεγάρων και Σαλαμίνος κ. Κωνσταντίνο τον διαβεβαίωσε ότι η Ιερά Μητρόπολις Φθιώτιδος εκτός από τις προσευχές που αναπέμπει στον Ύψιστο για την ανάπαυση των ψυχών των αδικοχαμένων αδερφών μας από τις καταστροφικές πλημμύρες των προηγουμένων ημερών, θα προσφέρει και ηθική και υλική βοήθεια στους εμπεριστάτους πιστούς του ποιμνίου του με κάθε είδους βοήθεια, την οποία θα υποδείξει ο Σεβασμιώτατος κ. Κωνσταντίνος.
Κατόπιν συνεννοήσεως, από την Ιερά Μητρόπολη Μεγάρων ζητήθηκαν είδη ρουχισμού και υποδημάτων , τα οποία η Μητρόπολις μας εφύλαττε στις αποθήκες του Πνευματικού – Διοικητικού Κέντρου και έτσι με απόφαση του Σεβασμιωτάτου σήμερα το πρωί της Τετάρτης αναχώρησε από το Πνευματικό – Διοικητικό Κέντρο της Ιεράς Μητροπόλεως μας το πρώτο φορτηγό με 197 μεγάλα δέματα με τα ως άνω είδη.
Ο Ποιμενάρχης μας ευχαρίστησε την Μεταφορική Εταιρία του κ. Θεοφάνους Καρμάλη από την Λαμία, ο οποίος προσεφέρθη να μεταφέρει τα δέματα δωρεάν.
https://www.ekklisiaonline.gr/nea/apestali-simera-proto-fortigo-gia-tin-enischysi-ton-pligenton-apo-ti-mitropoli-fthiotidos/

Η Παναγία δίνει ακόμα και τα μικρά υλικά αγαθά σε όσους προσεύχονται ταπεινά...



ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΗΣ ΧΡΥΣΟΛΕΟΝΤΙΣΣΑΣ (ΜΕΡΟΣ 2 )
Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΦΡΟΝΤΙΖΕΙ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΜΙΚΡΑ ΥΛΙΚΑ ΑΓΑΘΑ !

Μᾶς εἶχε συνηθίσει ἡ Γερόντισσά μας, ὅταν ἄρχιζε ἡ Ἁγία Τεσσαρακοστή, τὸ πρῶτον Σάββατον νὰ μᾶς κάμνῃ σπανακόπιτα. Ἐπλησίαζε τὸ Σάββατο καὶ λέγει ἡ μαγείρισσα στὴν Ἡγουμένη: Γερόντισσα σπανάκι δὲν ἔχομεν, δὲν θὰ κάμωμεν ἐφέτος σπανακόπιτα; Ἡ Γερόντισσα ἀπήντησε: Κάμετε προσευχὴ καὶ ἐὰν ἡ Κυρία μας Θεοτόκος τὸ ἐπιτρέψῃ θὰ ἔλθῃ καὶ τὸ σπανάκι. Ἡ μαγείρισσα, ὀλίγον στενοχωρημένη, ἀπήντησε: Εὐλογημένον, θὰ περιμένωμεν.

Τὸ ἀπόγευμα τῆς ἰδίας ἡμέρας κτυπᾶ ἡ ἐξώθυρα καὶ μπαίνει μία γνωστὴ καὶ ἀγαπητή μας γυναῖκα, Θεώνη λεγομένη, ἀπὸ ἕνα μακρυνὸ χωριό, κρατῶντας ἕνα μικρὸ μπουκαλάκι στὸ χέρι καὶ ἕνα σακκὶ στὸν ὦμο. Ἐπλησίασε τὴν Γερόντισσά μας καὶ τῆς εἶπε: Γεροντισσοῦλα μου ἐσκέφθηκα τὶς ἀγαπημένες καλογρηές σου καὶ σᾶς ἔφερα λίγο σπανάκι καὶ λίγο λαδάκι νὰ κάμουν μιὰ σπανακόπιτα.
Πράγματι εἰς ἐκείνους ποὺ ἀγαποῦν τὸν Θεὸν καὶ φυλάσσουν τὰς ἐντολάς Του ὅλα συνεργοῦν εἰς τὸ καλόν. Διὰ μίαν ἀκόμη φορὰν φανεροῦται ἡ ἄγρυπνος Πρόνοια τοῦ Θεοῦ, ἡ θαυματουργοῦσα καὶ ἐλπίζουσα πίστις, ἡ ὁποία κάμνει τὰ δύσκολα εὔκολα.
Τὸ Γραφικὸν «θέλημα τῶν φοβουμένων αὐτῶν ποιεῖ καὶ τῆς δεήσεως αὐτῶν εἰσακούει», ὡς καὶ τὸ «ἐπίῤῥιψον ἐπὶ Κύριον τὴν μέριμνάν σου καὶ αὐτὸς σὲ διαθρέψῃ», οὐδέποτε πρέπει νὰ λησμονοῦμε, διότι ὁ Θεός, ἡ Παναγία καὶ οἱ Ἅγιοι Πάντες εὑρίσκονται πολὺ κοντά μας καὶ πρόθυμοι νὰ μᾶς βοηθήσουν εἰς ὅλα τὰ προβλήματά μας, ἀρκεῖ μὲ πίστι νὰ ζητοῦμε αἰτήματα δίκαια καὶ συμφέροντα εἰς τὰς ψυχάς μας.


Πηγή:fb  Chris Vlaxogiannis

ΠΡΟΣΟΧΗ-ΕΠΕΙΓΟΝ: Οι ανάγκες είναι τεράστιες....


Δράσεις επαινετές (1)


ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ Ν. ΣΜΥΡΝΗΣ
"Ἡ φο­βε­ρή πλημ­μύ­ρα πού ἔ­πλη­ξε τίς πε­ρι­ο­χές τῆς Μάν­δρας καί Νέ­ας Πε­ρά­μου μέ τίς τρα­γι­κές συ­νέ­πει­ές της σέ ἀν­θρώ­πι­νες ζω­ές καί ὑ­λι­κές κα­τα­στρο­φές συγ­κλό­νι­σε ὅ­λους μας. 

Ὁ Σε­βα­σμ. Μη­τρο­πο­λί­της κ. Συ­με­ών ἐ­ξέ­φρα­σε μέ ἐ­πι­στο­λή του πρός τόν Σε­βα­σμ. Μη­τρο­πο­λί­τη Με­γά­ρων καί Σα­λα­μί­νος κ. Κων­σταν­τῖ­νο τή συμ­πά­θειά του καί ἀ­πο­φά­σι­σε κα­τά τή λει­τουρ­γί­α τῆς πε­ρα­σμέ­νης Κυ­ρια­κής νά βγεῖ δί­σκος σέ ὅ­λες τίς ἐ­νο­ρί­ες τῆς Μη­τρο­πό­λε­ως γιά τήν ἐ­νί­σχυ­ση τῶν πλημ­μυ­ρο­πα­θῶν ἀ­δελ­φῶν μας.

Ἀ­πό τή δι­σκο­φο­ρί­α συγ­κεν­τρώ­θη­κε τό πό­σο τῶν 21.520 εὐ­ρώ. Ἐ­πί­σης ἀ­πο­φα­σί­στη­κε νά δι­α­τε­θοῦν γιά τόν ἴ­διο σκο­πό 5.000 εὐ­ρώ καί ἀ­πό τό Γε­νι­κό Φι­λό­πτω­χο Τα­μεῖ­ο τῆς Μη­τρο­πό­λε­ως.
Τό συ­νο­λι­κό πο­σό τῶν 26.520 εὐ­ρώ πα­ρα­δό­θη­κε στήν Ἱ­ε­ρά Μη­τρό­πο­λη Με­γά­ρων καί Σα­λα­μί­νος προ­κει­μέ­νου νά δι­α­τε­θεῖ γιά τήν κά­λυ­ψη ἐ­πει­γου­σῶν ἀ­ναγ­κῶν τῶν χρι­στια­νῶν πού ἐ­πλή­γη­σαν ἀ­πό τήν πλημ­μύ­ρα.

http://poimin.gr/26-520-evro-gia-tous-plige
ntes-tis-d-attikis-apo-tin-i-m-neas-smyrnis/

Γιατί στο Άγιον Όρος εύχονται «καλές υπομονές!»


+ Μοναχός Μωυσής, Αγιορείτης


Πολύ απουσιάζει στους βιαστικούς καιρούς μας η αρετή της υπομονής. Οι υπομονετικοί συνήθως κερδίζουν. Η ανυπομονησία είναι πηγή αρκετών σοβαρών προβλημάτων.
Η υπομονή στις δυσκολίες της ζωής δίνει πνευματική ωρίμανση. 
Η υπομονή φανερώνει ανδρεία, γενναία και σοφή ψυχή. Οι ανυπόμονοι φοβούνται, δειλιάζουν και χάνουν. Οι ασθενείς, οι τραυματίες, οι ανάπηροι, οι άνεργοι, οι φτωχοί, έχουν μεγάλη την ανάγκη της υπομονής. Δίχως αυτή εύκολα απελπίζονται.


Συχνά λέμε να κάνουν οι άλλοι υπομονή. Δεν είναι πάντοτε τόσο εύκολο. Στο Άγιον Όρος εύχονται «καλές υπομονές!». Συνηθισμένη έκφραση η υπομονή, αλλά δυσκολοκατόρθωτη. Θέλει κόπο, μόχθο, γνώση, ταπείνωση, ανεκτικότητα, επιμέλεια και καλλιέργεια. Η ανυπομονησία συνήθως προέρχεται από τον εγωισμό. Δεν μπορεί κάποιος να αγαπά αληθινά και να μην υπομένει πάντοτε. Όποιος υπομένει, ελπίζει κι έτσι ελευθερώνεται από πικρές περιπέτειες. Οι ελπιδοφόροι είναι αισιόδοξοι, καρτερικοί και θαρραλέοι. Θέτουμε ασφυκτικούς χρόνους στους συνανθρώπους μας, τους θέτουμε αυστηρούς όρους και στεναχωρούμεθα που δεν ανταποκρίνονται. Πόσο διαφορετική θα ήταν η ζωή μας αν ήμασταν πιο καρτερικοί.

Ακόμη και στην πνευματική ζωή μερικές φορές υπάρχει μία προπέτεια. Ο Δίκαιος Ιώβ είναι κλασικό παράδειγμα μεγάλης υπομονής. Τους ανυπόμονους δεν τους εμπιστεύεται ο Θεός. Οι άνθρωποι θέλουν γρήγορες και άμοχθες κατακτήσεις. Τα αγαθά όμως αποκτιούνται με κόπο. Μέσα από τη σωματική ασθένεια μπορεί να έλθει η ψυχική υγεία. Είναι πολλές οι ευκαιρίες στη ζωή που από το πικρό μπορεί να προέλθει το καλό. Τα εμπόδια της ζωής θέλουν να μας αναστήσουν από την οκνηρία, την αμέλεια και τη χαύνωση. Οι ανυπόμονοι δεν έχουν χάρη πνευματική, αφού χαρακτηρίζονται από λύπη, θλίψη, στενοχώρια, κατάθλιψη, μελαγχολία και απογοήτευση.

Σε ένα λαβύρινθο αντιξοοτήτων, σκανδάλων, κοσμικοτήτων, ηδονών, πλεονεξιών και πλανών, ο άνθρωπος παρασύρεται. Όποιος έχει ταπείνωση και υπομονή αντιστέκεται και κερδίζει. Η υπομονή θα τον συνδράμει σε πολλά καλά. Δεν θα λυγίσει στις συμφορές, δεν θα οδηγηθεί στο διαζύγιο, θα περιορίσει το στόμα του, δεν θα τυραννιέται από τα διάφορα αντίξοα γεγονότα της ζωής. Είναι μεγάλη υπόθεση να υπομένει κανείς τα πικρά συμβάντα της ζωής ατάραχα και αδιαμαρτύρητα. Οι πολλές προκλήσεις, περιέργειες, παραξενιές και δυσκολίες δεν αφήνουν κανέναν να υπομείνει. Η σφοδρή επιθυμία όσων έχουν οι άλλοι και λείπουν στους ίδιους τους κάνει να ανυπομονούν.

Στις διαπροσωπικές σχέσεις χρειάζεται οπωσδήποτε μεγάλη υπομονή. Θα πρέπει να παίρνουμε και τη θέση του άλλου, να ακούμε τον πόνο του, να βλέπουμε την δυσκολία του, να του μιλάμε με επιείκεια και καλοσύνη. Δεν μπορούμε να στεκόμαστε απέναντι του άλλου μόνο με παρατηρήσεις. Υπομονή θα πρέπει να κάνουμε και στον εαυτό μας, να τον γνωρίσουμε, να τον αποδεχθούμε, όποιος κι αν είναι. Η υπομονή δεν προέρχεται μόνο από την ελπίδα, αλλά και από την αγάπη. Αγάπη προς Θεό και άνθρωπο. Αγάπη θυσιαστική. Αυτός που υπομένει τον άλλο είναι ανεκτικός, πράος, καλοσυνάτος, αζηλόφθονος, χαμογελαστός και ειρηνικός.

Η υπομονή έχει πολλά καλά να προσφέρει στην δύσκολη σύγχρονη ζωή. Είμαστε υποχρεωμένοι να υπομένουμε την αταξία των καιρών, τα προβλήματα των άλλων, τις δυσκολίες του εαυτού μας. Μακάριοι οι υπομένοντες έως τέλους.

Αναδημοσίευση από: https://paraklisi.blogspot.gr/2017/11/blog-post_897.html

"Παιδί μου, θα έρθει μία ημέρα που θα σε δείξουν στον κόσμο και θα πουν ότι έχεις χρυσά χέρια!"



Πριν από μερικά χρόνια, κάποιοι Έλληνες αποφάσισαν να δωρήσουν στην Ιερά Μητρόπολη Συμφερουπόλεως στην Κριμαία μία νέα Λάρνακα για τα χαριτόβρυτα Λείψανα του Αγίου Λουκά του ιατρού και θαυματουργού. Επισκέφθηκαν λοιπόν, έναν χρυσοχόο στην Αθήνα και του ζήτησαν να αναλάβει την κατασκευή. Ο χρυσοχόος τους είπε ότι δεν μπορεί να αναλάβει την κατασκευή της λόγω στενότητος χρόνου, αλλά τελικά υποχώρησε στις παρακλήσεις τους και υποσχέθηκε ότι θα προσπαθήσει να την ολοκληρώσει εντός της προθεσμίας που είχαν θέσει.

Έτσι και έγινε: Ο τεχνίτης άρχισε την κατασκευή και από την ημέρα εκείνη δεν μπήκε ούτε ένας άνθρωπος στο εργαστήριό του, ώστε εργαζόμενος απερίσπαστος κατόρθωσε να την ολοκληρώσει εγκαίρως.
 Η λάρνακα μεταφέρθηκε στη Συμφερούπολη και εντυπωσίασε τόσο πολύ τον Μητροπολίτη, ώστε στο τέλος της Ακολουθίας θέλησε να ευχαριστήσει επισήμως τους δωρητές. Τους κάλεσε λοιπόν, μπροστά στην Ωραία Πύλη και τους ευχαρίστησε για τη μεγάλη προσφορά τους προς τον Άγιο. Ζήτησε όμως μαζί με αυτούς να ευχαριστήσει και τον χρυσοχόο ο οποίος την είχε κατασκευάσει. 

 Όταν εκείνος ανέβηκε στον σολέα, ο Μητροπολίτης τον συνεχάρη για την υψηλή καλλιτεχνική ποιότητα της Λάρνακος, τον έδειξε στο εκκλησίασμα και είπε ''αυτός ο άνθρωπος έχει χρυσά χέρια!''. 
Ο τεχνίτης αισθάνθηκε άσχημα, κιτρίνισε, έχασε τον κόσμο γύρω του και ενώ το εκκλησίασμα και οι κληρικοί τον επευφημούσαν, αυτός είχε σκύψει το κεφάλι και δεν έλεγε. 
Αφού τελείωσαν οι προσφωνήσεις και οι τιμητικές εκδηλώσεις, όλοι ρώτησαν τον χρυσοχόο τί του είχε συμβεί και είχε αντιδράσει με αυτό τον περίεργο τρόπο.
Σχετική εικόνα
 Και τότε εκείνος τους διηγήθηκε μια σύντομη ιστορία.
Πριν από χρόνια του είχαν ζητήσει από την Μονή του Οσίου Δαβίδ στην Εύβοια να τους κατασκευάσει μία κανδήλα. Πράγματι την κατασκεύασε και την πήγε στο Μοναστήρι του Οσίου. Όταν την είδε ο Ηγούμενος, ο π. Ιάκωβος Τσαλίκης, ευχαριστήθηκε πολύ από το αποτέλεσμα και του είπε:
- Παιδί μου, θα έρθει μία ήμερα που θα σε δείξουν στον κόσμο και θα πουν ότι έχεις χρυσά χέρια!
Και αυτό ακριβώς συνέβη εκείνη την ημέρα στη Συμφερούπολη. Όταν ο χρυσοχόος άκουσε τον Μητροπολίτη Λάζαρο να του λέει ενώπιον κλήρου και λαού ότι έχει χρυσά χέρια, του ήρθαν αμέσως στον νου τα λόγια του Γέροντα Ιακώβου και δεν μπορούσε να πιστεύσει αυτό που ζούσε!

Μητροπολίτης Αργολίδος κ.κ.Νεκτάριος.


Το μύρο της αγνότητας! Π. Εφραίμ Δικαίος





Τρίτη 21 Νοεμβρίου 2017

Άγ. Παϊσιος: "Είχα σε μεγάλη ευλάβεια τους Άγίους Θεοπάτορες. ¨Ηθελα όταν με κάνουν καλόγερο να με ονομάσουν Ιωακείμ..."


Προσωπική εμπειρία του γέροντος Παϊσίου για τους Αγίους Ιωακείμ και Άννα.
- Γέροντα, πέστε μας για τον Άγιο Ιωακείμ και την Αγία Άννα, τους Θεοπάτορες. Κάποτε κάτι αρχίσατε να μας λέτε.
- Από μικρός είχα σε μεγάλη ευλάβεια τους Αγίους Θεοπάτορες. Μάλιστα είχα πει σε κάποιον ότι, όταν με κάνουν καλόγερο, θα ήθελα να μου δώσουν το όνομα Ιωακείμ. Πόσα οφείλουμε σ’ αυτούς! Οι Άγιοι Ιωακείμ και Άννα είναι το απαθέστερο (δηλαδή χωρίς διαβλητά πάθη). ανδρόγυνο που υπήρξε ποτέ. Δεν είχαν καθόλου σαρκικό φρόνημα.

Ο Θεός έτσι έπλασε τον άνθρωπο και έτσι ήθελε να γεννιούνται οι άνθρωποι, απαθώς. Άλλα μετά την πτώση μπήκε το πάθος στην σχέση ανάμεσα στον άνδρα και στην γυναίκα. Μόλις βρέθηκε ένα απαθές ανδρόγυνο, όπως έπλασε ο Θεός τον άνθρωπο και όπως ήθελε να γεννιούνται οι άνθρωποι, γεννήθηκε η Παναγία, αυτό το αγνό πλάσμα, και στην συνέχεια σαρκώθηκε ό Χριστός. Μου λέει ο λογισμός ότι θα κατέβαινε και νωρίτερα ό Χριστός στην γη, αν υπήρχε ένα αγνό ζευγάρι, όπως ήταν οι Άγιοι Ιωακείμ και Άννα.
Οι Ρωμαιοκαθολικοί φθάνουν στην πλάνη και πιστεύουν, δήθεν από ευλάβεια, ότι η Παναγία γεννήθηκε χωρίς να έχει το προπατορικό αμάρτημα. Ενώ η Παναγία δεν ήταν απαλλαγμένη από το προπατορικό αμάρτημα, αλλά γεννήθηκε όπως ήθελε ό Θεός να γεννιούνται οι άνθρωποι μετά την δημιουργία. Ήταν πάναγνη <1>, γιατί η σύλληψη Της έγινε χωρίς ηδονή. Οι Άγιοι Θεοπάτορες, μετά από θερμή προσευχή στον Θεό να τους χαρίσει παιδί, συνήλθαν όχι από σαρκική επιθυμία, αλλά από υπακοή στον Θεό. Αυτό το γεγονός το είχα ζήσει στο Σινά <2>.

----------------------------------------------------
Υποσημειώσεις:
1. Η Θεοτόκος γεννήθηκε κατά φυσικό τρόπο και όχι παρθενικώς. «Ήταν πάναγνη», γιατί, όπως γράφει και ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός στον Λόγο του «Εις το Γενέσιον της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας», συνελήφθη-«σωφρόνως»(βλ. PG 96,669A), αλλά και αύξησε με τον αγώνα της την αγιότητα που έλαβε από τους γονείς της, αποκρούοντας πάντα λογισμόν περιττόν και ψυχοβλαβή πριν γεύσασθαι» (αυτόθι 676Β).
2. Ο Γέροντας ασκήτεψε στο Σινά, στο ασκητήριο των Αγίων Επιστήμης και Γαλακτίωνος, από το 1962 μέχρι το 1964. Το γεγονός αυτό δεν μας το απεκάλυψε.
---------------------------------------------------
Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου Λόγοι Δ΄: Οικογενειακή Ζωή, Ιερόν Ησυχαστήριον “Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος”, Σουρωτή Θεσσαλονίκης, 2007 (σελ. 61-62).
Μοναχος Παισιος Αγιορειτης


Κυριακή 19 Νοεμβρίου 2017

Άγιος Παΐσιος: «Τό Ἅγιο Πνεῦμα δέν κατεβαίνει μέ μηχανές»

" Ὁ ἅγιος Παΐσιος ἦταν ἕνας εὐλογημένος ἀσκητής καί τελικά ἅγιος τῆς Ἐκκλησίας πού εἶχε ξεκάθαρες θεολογικές σκέψεις, εἶχε προφητικό καί ἀποστολικό χάρισμα, γι’ αὐτό και ὁ λόγος του εἶναι ἐπίκαιρος. Κάποτε ὁμίλησε γιά τίς πνευματικές προϋποθέσεις προκειμένου νά ἐνεργήση τό Ἅγιο Πνεῦμα. Εἶπε:
«Ὁ λόγος τοῦ μυαλοῦ ἀλλοίωση δέν κάνει στίς ψυχές, γιατί εἶναι σάρκα. Ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ πού γεννιέται ἀπό τό Ἅγιο Πνεῦμα ἔχει τήν θεία ἐνέργεια καί ἀλλοιώνει τίς ψυχές>>.
<<Τό Ἅγιο Πνεῦμα δέν κατεβαίνει μέ μηχανές∙ γι’ αὐτό ἡ θεολογία δέν ἔχει καμμιά δουλειά μέ τό στεῖρο ἐπιστημονικό πνεῦμα. Τό Ἅγιο Πνεῦμα κατεβαίνει μόνο Του, ὅταν βρῆ τίς πνευματικές προϋποθέσεις στόν ἄνθρωπο>>.
<<Πνευματική προϋπόθεση εἶναι νά ξεσκουριάση ὁ ἄνθρωπος τά πνευματικά του καλώδια, νά γίνη καλός ἀγωγός, γιά νά δεχθῆ τό πνευματικό ρεῦμα τοῦ θείου φωτισμοῦ, καί ἔτσι γίνεται πνευματικός ἐπιστήμων, θεολόγος >>.
<<Ὅταν λέω "θεολόγος", ἐννοῶ αὐτούς τούς θεολόγους πού ἔχουν ἀντίκρυσμα θεολογικό καί τό πτυχίο τους ἔχει ἀξία, καί ὄχι αὐτούς πού ἔχουν μόνο χαρτί χωρίς ἀντίκρυσμα καί τό πτυχίο τους εἶναι ὅμοιο μέ τά χρήματα τῆς Κατοχῆς >>.
Μέ πολλή διάκριση κρίνει τούς ἐκκλησιαστικούς ἡγέτες πού ζοῦν σωματικά μόνον στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ἀλλά «τό εἶναι τους» βρίσκεται στήν Δύση. Εἶπε:
«Δυστυχῶς ὁ δυτικός ὀρθολογισμός ἔχει ἐπιδράσει καί σέ ἀνατολικούς ὀρθοδόξους ἄρχοντες καί ἔτσι βρίσκονται σωματικά μόνον στήν Ἀνατολική Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, ἐνῶ ὅλο τό εἶναι τους βρίσκεται στήν Δύση πού τήν βλέπουν νά βασιλεύη κοσμικά.
Ἐάν ἔβλεπαν τήν Δύση πνευματικά, μέ τό φῶς τῆς Ἀνατολῆς, μέ τό φῶς τοῦ Χριστοῦ, τότε θά ἔβλεπαν τό πνευματικό ἡλιοβασίλεμα τῆς Δύσης, πού χάνει σιγά-σιγά τό φῶς τοῦ νοητοῦ Ἡλίου, τοῦ Χριστοῦ, καί προχωρεῖ γιά τό βαθύ σκοτάδι.
Μαζεύονται καί συνεδριάζουν καί κάνουν συζητήσεις ἀτέλειωτες γιά πράγματα πού δέν χωράει συζήτηση, πού οὔτε οἱ Ἅγιοι Πατέρες συζήτησαν ἐδῶ καί τόσα χρόνια.
Ὅλες αὐτές οἱ ἐνέργειες εἶναι τοῦ πονηροῦ, γιά νά ζαλίζουν καί νά σκανδαλίζουν τούς πιστούς καί νά τούς σπρώχνουν ἄλλους στήν αἵρεση καί ἄλλους σέ σχίσματα, καί νά κερδίζη ἔδαφος ὁ διάβολος. Πά, πά... βασανίζουν καί μπερδεύουν τόν κόσμο αὐτοί οἱ ἄνθρωποι!»....
---------------------------------------------------------------------------------
ΠΗΓΗ: Εκκλησιαστική Παρέμβαση - Τεῦχος 240 - Ἰούλιος 2016
Ἱερὰ Μητρόπολις Ναυπάκτου καὶ Ἁγίου Βλασίου.

Παρασκευή 17 Νοεμβρίου 2017

Οσοι ενδιαφέρονται να στείλουν βοήθεια στους πλημμυροπαθείς....


Οσοι ενδιαφέρονται να στείλουν είδη ρουχισμού και τρόφιμα για τους πληγέντες από τις πλημμύρες συνανθρώπους μας μπορούν να απευθύνονται στο Δημαρχείο Μάνδρας:

Στρ. Ρόκκα 45, 
Μάνδρα 19 600 
Τηλ. 2132014900.