'' Πότε ρυπαίνεται ο τόπος απο τους δαίμονες ''. Π. Αθανάσιος Μυτιληνα...

Το θαύμα ενός ναού που δεν κατάφεραν να τον γκρεμίσουν

Στο κεντρικότερο σημείο της Σόφιας, χαμηλά χωμένη μέσα στο έδαφος υπήρχε μία όμορφη και αρχαία Εκκλησούλα, της Αγίας Πέτκας, δηλαδή της Αγίας Παρασκευής. (Στα βουλγαρικά η έκτη ημέρα της εβδομάδος ονομάζεται Πέτκα).

Όχι της γνωστής Παρθενομάρτυρος, αλλά μιας συνώνυμης Οσίας, που τιμάται ιδιαίτερα εκεί, και που τα λείψανα της σήμερα βρίσκονται στην Ρουμανία.

Με αυτόν τον Ναό συνδέονται εντυπωσιακά και τρομερά γεγονότα, που έκαναν «ισχυρούς» της γης να υποτάξουν την βούληση τους σε κάποια άλλη ακαταμάχητη βούληση και δύναμη.

Γύρω στο 1963 απεφάσισαν οι αρμόδιοι να διαπλατύνουν τον κεντρικό δρόμο. Αυτό σήμαινε ότι το Χριστιανικό μνημείο έπρεπε να κατεδαφισθεί. Θα απαλλάσσονταν έτσι και από ένα ανεπιθύμητο κτίσμα. Το συνεργείο κατεδαφίσεως ετοιμάσθηκε. Τον πρώτο ρόλο θα τον έπαιζε μία μπουλντόζα. Σε λίγα λεπτά της ώρας θα τον σώριαζε σε ερείπια. Έτσι υπολόγιζαν τα πράγματα. Τους ήρθαν όμως ανάποδα. Τραγουδήθηκε άλλο τραγούδι κι’ όχι αυτό που επιθυμούσαν.

Ενώ έβαζαν εμπρός την μπουλντόζα και την κατεύθυναν προς τον Ναό, πάθαινε συνεχώς βλάβες. Την έφτιαχναν, αλλά και πάλι έσπαγε. Αδύνατο να πλησιάσουν στην Εκκλησία. Και σαν να μην έφθανε αυτό, μόλις γυρίζει στο σπίτι του ο εργάτης που με μανία επιζητούσε το γκρέμισμα, βρίσκει νεκρό ένα από τα μέλη της οικογενείας του!

Εν τω μεταξύ ο υπεύθυνος αυτής της επιχειρήσεως πληροφορήθηκε ότι οι εργάτες δεν κατόρθωσαν τίποτε. Έμαθε και τις λεπτομέρειες. Του φάνηκαν όλα ανόητα, και αγριεμένος είπε: «Δεν αξίζετε τίποτε. Μόνο για παραμύθια είσαστε. Αύριο θα πάω να τον γκρεμίσω ο ίδιος»!

Αλλά ο δυστυχής έμεινε μόνο με τα μεγάλα λόγια. Μόλις ανέβηκε μανιώδης επάνω στο μηχάνημα και βάδισε προς την Εκκλησία, και αυτό έσπασε, αλλά — το πιο συνταρακτικό — βρήκε και ο ίδιος ξαφνικά τον θάνατο! Καταλαβαίνετε τι θλίψη, αλλά και τι τρόμος επακολούθησε. Δεν απέμεινε τίποτε άλλο, παρά να ανακαλέσουν την διαταγή της κατεδαφίσεως.

Και για να ομορφύνει ο χώρος έφτιαξαν κάτι σαν υπόγεια καταστήματα και μία πλατεία γύρω από τον Ναό. Η Αγία Πέτκα ή μάλλον Εκείνος που λάτρευε η Αγία, έγινε γνωστό σ’ όλη την Σόφια, ότι έχει ανυπολόγιστη δύναμη που αν κάποτε αρχίζει να την δείχνει, καταλαμβάνονται όλοι από πανικό.

ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙΝ ΗΧΟΣ ΠΛ Β'- Π. ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ ΚΑΡΤΣΩΝΑΣ

† Μοναχού Μωϋσέως Αγιορείτου: Η μεγαλύτερη φιλανθρωπία είναι η προσευχή και ας μη το καταλαβαίνουν οι άνθρωποι.

Η προσευχή είναι ποίηση…

Και ξαφνικά ανοίγει ένα παραθυράκι στο νου.
Έρχεται ένα φως. Τότε έχεις μια άλλη αίσθηση. Τότε το κατανοείς καλά. Όχι προς το ετυμολογικό. Μα με μια κατάνυξη και συναίσθηση και θεία θαλπωρή. Και λες: “Τι άλλο να λέω;”. Παρά μόνο πάλιν και πολλάκις και συνεχώς: “Κύριε ελέησον!”

Δίχως να βαριέσαι. Δίχως να κουράζεσαι. Αυτό τα λέει όλα. Δεν θέλει άλλα και πολλά. Μόνο ποιητικά μπορεί κανείς μερικές φορές να εκφραστεί. Η προσευχή είναι ποίηση. Όλες οι προσευχές είναι ποιήματα.

Οι ποιητές νιώθουν τους συναθρώπους τους και τους παρηγορούν, όπως οι άγιοι. Είναι μεγάλη ευλογία να συναντάς ένα ποιητή κι ένα άγιο. Οι άγιοι δεν θέλουν να αφήσουν πίσω τους ίχνη. Οι άνθρωποι μόνο αφήνουν πάνω τους τ’ αχνάρια της κακίας τους.

Κύριε, ελέησέ τους, δεν ξέρουν τι χάνουν και τι κάνουν.

Λυπάμαι όταν δεν μπορώ να προσευχηθώ. Και τούτο προσευχή είναι, μου ‘πε ένας διακριτικός γέροντας. Όπως χαίρομαι όταν με τόση ικετευτική στάση μου ζητούν να προσεύχομαι στον Κύριο.

Πιστεύω πως για την ταπείνωσή τους θα τους ελεήσει ο Κύριος. Προτιμώ, έλεγε ένας άλλος γέροντας, την προσευχή από τα κούφια λόγια, τις ψευτοευγένειες και τις θολές καλοσύνες. Η μεγαλύτερη φιλανθρωπία είναι η προσευχή και ας μη το καταλαβαίνουν οι άνθρωποι. Είναι η μεγαλύτερη ιεραποστολή κι ευεργεσία του κόσμου. Τα πολλά λόγια δεν αναπαύουν.

Η προσευχή για τους άλλους επηρεάζει θερμότερα. Η αγάπη είναι αβίαστη και πάντα μια θυσία.

Η αληθινή προσευχή δεν είναι ηδονική ανάπαυλα, μα ορθοστασία, μα περπάτημα στις μύτες σε τεντωμένο σχοινί.

Στην αληθινή προσευχή δεν δίνουμε περίσσευμα του χρόνου, μα τις πιο καλές κι αποδοτικές ώρες μας, τις κύριες ώρες της ημέρας, της ζωής μας.

Κύριε, συγχώρεσέ με για όσα είπα κι έγραψα, που δεν τα ζούσα και τα πίστευα ακόμη, που απέφυγα να μιλήσω για τις ήττες και τις αποτυχίες μου κι ήθελα να μιλώ μόνο για νίκες. Δείλιαζα γιατί δεν είχα μετανοήσει.

Κύριε, ελέησον.

† Μοναχού Μωϋσέως Αγιορείτου

https://mountathostoday.wordpress.com/page/5/

Ὁ ρόλος τῆς γυναίκας στήν οἰκογένεια. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης 17/10/2015

Αγία Βάσσα και τα παιδιά της Θεόγνιος, Αγάπιος και Πιστός

Ἡ Ἁγία Βάσσα, ἔζησε στὰ χρόνια τοῦ μεγάλου διώκτη τῶν χριστιανῶν, Διοκλητιανοῦ. Εἶχε παντρευτεῖ ἕνα εἰδωλολάτρη ἱερέα, τὸν Οὐαλέριο καὶ εἶχε καὶ τρία παιδιὰ μαζί του, τὸν Ἀγάπιο, τὸν Θεόγνιο καὶ τὸν Πιστό. 

Ἀργότερα ἡ Βάσσα ἀσπάστηκε τὸν χριστιανισμὸ μαζὶ μὲ τὰ παιδιά της. Η Αγία Βάσσα κατοικούσε στην Έδεσσα της Μακεδονίας.

Ὅταν τὸ ἔμαθε ὁ ἄντρας της, ἐξοργίστηκε καὶ προσπάθησε νὰ τοὺς μεταπείσει νὰ γυρίσουν πίσω στὰ εἴδωλα. Αὐτοὶ ἀρνήθηκαν καὶ μάλιστα προσπάθησαν νὰ τὸν κάνουν καὶ αὐτὸν χριστιανό. Αὐτὸς ἐξοργίστηκε τόσο καὶ ἀποφάσισε νὰ τοὺς καταδώσει στὸν ἀνθύπατο Βικάριο, ὁ ὁποῖος διέταξε τὴν σύλληψή τους.

Ὁ πρωτότοκος Θεόγνιος μάλιστα, μαρτύρησε μὲ πολλὰ φρικτὰ βασανιστήρια πρῶτος, ὁμολογώντας γιὰ τὸν Χριστό. Οἱ ὑπόλοιποι ρίχτηκαν στὴν φυλακή. Ἀλλὰ ἐπειδὴ δὲν ἔπεσε τὸ φρόνημά τους, τὸν μὲν Ἀγάπιο τὸν σκότωσαν γδέρνοντάς του τὸ δέρμα.

Τὸ μαρτύριο ἦταν φρικτὸ ἀλλὰ ὁ νέος δὲν σταμάτησε οὔτε μία στιγμὴ νὰ δοξολογεῖ τὸ Θεό. Τὸν ἄλλο γιό, τὸν ἀποκεφάλισαν. Τὴν ἁγία τὴν ἄφησαν ἐλεύθερη. Συνελήφθη ὅμως ἀργότερα ἀπὸ τὸν ἔπαρχο τῆς Κυζίκου, ὁ ὁποῖος ἀφοῦ τὴν ὑπέβαλε σὲ πολλὰ βασανιστήρια στὸ τέλος τὴν ἀποκεφάλισε.

Η Αγία Βάσσα εορτάζει στις 21 Αυγούστου.

Ἀπολυτίκιον 

Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης.

Ὡς καλλίτεκνος μήτηρ τῇ Τριάδι προσήγαγες, Βάσσα Ἀθληφόρε θεόφρον, τοὺς καρποὺς τῆς κοιλίας σου, Θέογνιον Ἀγάπιον Πιστόν, ἀθλήσαντας τῷ λόγῳ σου στερρῶς· μεθ’ ὧν θείας ἀπολαύουσα χαρμονῆς, σῶζε τοὺς ἐκβοῶντάς σοι· δόξα τῷ σὲ δοξάσαντι Χριστῷ, δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διὰ σοῦ, πᾶσιν ἰάματα.

Κοντάκιον

Ἦχος πλ. δ’. Τῇ ὑπερμάχῳ.

Σολομονῆς προσεπιβαίνουσα τοῖς ἴχνεσι Τοῦ μαρτυρίου τοῖς ἀγῶσι παρεθάρρυνας Τῶν υἱῶν σου τὴν τριάδα, Βάσσα Θεόφρον· Ἀλλ’ ὡς πάντα ὑπερβᾶσα τὰ ἐπίπονα Ἐπωδύνων πειρασμῶν ἀπελευθέρωσον Τοὺς βοῶντάς σοθ, χαίροις Μάρτυς πολύαθλε.

Μεγαλυνάριον

Βάσις πρὸς ἀγῶνας μαρτυρικούς, Βάσσα ἀνεδείχθης, τῶν υἱῶν σου τῶν εὐκλεῶν· λόγῳ γὰρ καὶ ἔργῳ, αὐτοὺς ἐνδυναμοῦσα, σὺν τούτοις ἐδοξάσθης, στερρῶς ἀθλήσασα.

Πηγή

https://paraklisi.blogspot.com/2018/08/blog-post_217.html

Ὁ τύπος καί ἡ οὐσία τῆς πνευματικῆς ζωῆς, Ἁγίου Πορφυρίου, Ἀρχιμ. Σάββας...

Η νοερά προσευχή ολίγον κατ΄ ολίγον φέρνει τον άνθρωπο εις την πρώτη χάρη του βαπτίσματος». Π. Εφραίμ ο Κατουνακιώτης

Διηγείται ο π. Εφραίμ Κατουνακιώτης:

"Εγώ κάποτε, όταν ήμουν αρχάριος, πολεμήθηκα από τον διάβολο· είχα σαρκικό πόλεμο.

Ξάπλωσα να κοιμηθώ, αλλά ο πόλεμος της σαρκός δυνατός.

Άρχισα με ζέση να λέω την ευχή. 

Τότε, μεταξύ ύπνου και ξύπνιου βλέπω ένα όνειρο.

Απέναντι εις την εξώπορτα, ήτανε ένας δαίμονας, όπως τον περιγράφουν οι πατέρες, με κέρατα, με μαύρα φτερά κλπ., και κάγχαζε.

Δεν ηδύνατο όμως να πλησιάσει εις το κελί μου

Συνήλθα· πήγα και το διηγήθηκα κατόπιν εις τον γερο - Ιωσήφ (τον Ησυχαστή).

Μου λέει: «Βλέπεις, παιδί μου, ότι με την ευχή τον κρατάς εις την εξώπορτα, και δεν μπορεί να σε πλησιάσει;».

Η νοερά προσευχή ολίγον κατ΄ ολίγον φέρνει τον άνθρωπο εις την πρώτη χάρη του βαπτίσματος».

ΓΕΡΟΝΤΑ, κάνει να χρησιμοποιούνε οι Ιερείς και οι Ψάλτες, τάμπλετ στις ακολουθίες;

Ας προσέξουμε να μένουμε  πιστοί στην παράδοση και να μην εκπίπτουμε στην εφεύρεση διαφόρων «έξυπνων» κόλπων για να αποφεύγουμε τον άγιο κόπο  διότι θα την πάθουμε όπως ο Οζάς.

-Ποιος ήταν αυτός;

-Όπως αναφέρει η Παλαιά Διαθήκη (Α Παραλ. 13,7 )ήταν εκείνος που για να απαλλαχτεί ο ίδιος και οι άλλοι Ιερείς από το βάρος του να σηκώνουν την Κιβωτό της Διαθήκης στους ώμους, όπως όριζε ο νόμος, πρότεινε να την σύρουν τα βόδια πάνω σε μία άμαξα .

Όμως σε πολύ λίγο ήταν αυτός που ακουμπώντας το κιβώριο με τις εντολές πέθανε ακαριαία και κόπηκε η ζωή του.

Μου είπανε πως κάποιοι Ιερείς αντί για την φυλλάδες έχουν κάτι κινητά και κάτι πως τα λένε να δεις; τάβλες (tablet) και τα ακουμπάνε κιόλας πάνω στην Αγία Τράπεζα .Λένε πως είναι πιο εξυπηρετικά.

Μα ευλογημένε μου ,αν μέσα στην Λειτουργία πατήσεις κατά λάθος ένα άλλο κουμπί τι θα σου βγάλει, ξέρεις; Όλον τον Άδη.Αλλά και μετά σαν χαλάσει αυτό το μαραφέτι τι θα το κάμεις; Θα το κάψεις στο χωνευτήρι;

Σε μία Εκκλησία στην Βόρεια Ελλάδα έμαθα πως πέρυσι την Μεγάλη Εβδομάδα διεκόπη η ακολουθία επειδή δεν είχε  δεδομένα ο Ψάλτης στο κινητό του και έτσι δεν γροικούσε να ψάλλει.

Αφήστε κιόλας που έχοντας οι Ψαλτάδες τέτοιους τυφλοσούρτες θα ξεχάσουν στο τέλος το τυπικό και δεν θα κατέχουν ούτε ένα εσπερινό να βγάλουν.

Και τι θα απολογηθούμε άραγες σε όλους ετούτους του παλαιούς  Καλόγηρους που λογιάζανε τόν ἵδρωτα τούς ὡς μύρο σαν φτιάχνανε τό καταμεσήμερο πεζούλια γιά νά χαλιναγωγήσουν τόν ἔσω ἄνθρωπο και χτυπάγανε μέ κασμάδες τίς πέτρες,φτιάχνοντας  καλντερίμια γιά νά τά’χοῦμε σήμερα ἐμεῖς καί νά περνᾶμε ξεκούραστα;

Ας  αφήσουμε λοιπόν  όλες αυτές  τις «εξυπνάδες» και ας αγαπήσουμε τον ευλογημένο κάματο και ιδρώτα της Ορθοδόξου  ασκητικότητας, διότι εκεί μέσα βρίσκεται όλη η γλύκα και ο παράδεισος της Θεϊκής αγάπης.

ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΕΣ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ

π.Διονύσιος Ταμπάκης

https://simeiakairwn.wordpress.com/2018/08/17/%CF%84%CE%BF-%CE%B1%CE%B3%CE%B9%CE%BF-%CF%84%CE%B1%CE%BC%CF%80%CE%BB%CE%B5%CF%84/

Πρέπει να τιμούμε τους γονείς όταν έχουν άδικο;

• ΟΛΕΣ ΟΙ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕ

---

– Πως μπορεί κανείς να μην αμαρτάνει ενάντια στους γονείς του, όταν αυτοί αντιτίθενται στην Εκκλησία, βλασφημούν τον Χριστό και απειλούν ακόμα-ακόμα ότι θα τον αποκληρώσουν;

– Οι γονείς έχουν μεγάλη επιρροή στα παιδιά τους, Αν είναι καλά ή κακά είναι δικό τους πρόβλημα και θα δώσουν λόγο στον Θεό γι’αυτό.

Υπάχει πολύ κακό στον κόσμο επειδή οι άνθρωποι έχουν χάσει τον σεβασμό τους για τον ουράνιο Πατέρα και τους γονείς τους. Αυτό δεν το ήξερα όταν ήμουν νέος. Έχω μοιάσει στη μητέρα μου, όπως εξάλλου και πολλοί άνδρες, κι έτσι είμαι υπερβολικά ευαίσθητος.

Πίστευα ότι ο πατέρας μου έπρεπε να κάνει περισσότερα για τα παιδιά του. Εγώ ήμουν ο μεγαλύτερος γιος του. Γεννήθηκα το 1914. Αυτού του είδους οι λογισμοί κατέστρεψαν σχεδόν τη ζωή μου. Δεν έπρεπε να έχω τέτοιους λογισμούς για τον πατέρα μου. Αυτοί οι λογισμοί είχαν τόσο αρνητική επιρροή στη ζωή μου. Και το γεγονός ότι ήμουν ζωηρό παιδί δεν βοηθούσε καθόλου.

Πρέπει να προσευχόμαστε στην Υπεραγία Θεοτόκο να μας δώσει τη δύναμη και τη θέληση να αγαπάμε τους γονείς μας, και τότε αυτές οι δυσκολίες θα εξαφανιστούν από τη ζωή μας. Ο Κύριος θα μας ανοίξει δρόμο και θα μας παράσχει ό,τι είναι καλύτερο για μας. Ο Κύριος είναι μεγάλος και είναι αγαθός. Θα συγχωρήσει όλες μας τις αμαρτίες. Πρέπει να αγαπάμε τους γονείς μας ανεξάρτητα του πως είναι. Αν οι λογισμοί μας είναι καλοί, θα έχουν θετική επιρροή πάνω τους. Θα πρέπει να έχουμε καλούς λογισμούς για ολόκληρο τον κόσμο. Αν μαλώνουμε με τους δασκάλους μας ή τους γονείς μας, θα έχουμε κόλαση στην ζωή μας. Έχει συμβεί πολλές φορές: μαθαίνει κάποιος να αγαπάει τον δάσκαλό του κι εκείνος του βάζει καλούς βαθμούς. Αν αμαρτάνεις ενάντια στους γονείς σου, θα υποστείς πολύ άσχημες συνέπειες. Οι γονείς μας έχουν μεγάλη επιρροή στη ζωή μας.

Οι Άγιοι Πατέρες λένε! «Είναι αδύνατον να έχεις ειρήνη κι ωστόσο να είσαι γεμάτος φθόνο και κακία». Αυτά είναι χαρακτηριστικά του Άδη. Αν μπορούμε να ελευθερωθούμε από αυτά, μπορούμε να ζήσουμε μια χαρούμενη ζωή. Ας προσευχηθούμε στον Κύριο, διότι Εκείνος μόνος μπορεί να αλλάξει την κατάσταση της ψυχής μας.

Είναι προτιμότερο να σε προσβάλλει κάποιος, παρά να προσβάλλεις εσύ κάποιον άλλο. Διότι αν αντέξουμε μια προσβολή, μπορούμε να διατηρήσουμε την ειρήνη μας’ αν όμως προσβάλλουμε κάποιον, η συνείδησή μας δεν θα μας επιτρέψει να έχουμε ειρήνη.

Από το βιβλίο: Γέροντος Θαδδαίου της Βιτόβνιτσα, «Οι λογισμοί καθορίζουν τη ζωή μας»

https://www.vimaorthodoxias.gr/theologikos-logos-diafora/

Ρώτησαν τον διάβολο ποια ευχή φοβούνται οι δαίμονες περισσότερο απ΄όλα κι αυτός τους αποκρίθηκε:

ΕΡΩΤΗΣΗ ΙΔ΄: Ποια ευχή και ποιον λόγο φοβούνται οι δαίμονες περισσότερο από όλα;

ΑΠΟΚΡΙΣΗ: Διηγούνται μερικοί πνευματοφόροι πατέρες και άξιοι να τους πιστεύει κανείς πως, όταν εμφανίστηκε μπροστά στα πρόσωπά τους ο διάβολος και  αυτοί του απηύθυναν το παραπάνω ερώτημα, αυτός αποκρίθηκε πως δεν υπάρχει σε όλη την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη λόγος, που να τον φοβίζει περισσότερο και να διασκορπίζει όλη του τη δύναμη, όπως η αρχή του 67ου ψαλμού.

"Αναστήτω ο Θεός....".

Μόλις τους το είπε αυτό ο διάβολος οι πατέρες άρχισαν να λένε τον ψαλμό αυτό και μόλις κάνανε την αρχή και είπανε την πρώτη φράση δηλαδή το «Αναστήτω  ο Θεός», αμέσως ο διάβολος έγινε άφαντος σκούζοντας και δείχνοντας έμπρακτα την ενέργεια της ευχής αυτής.

Πηγή

Δείτε τον 67ο ψαλμό ΕΔΩ 

Είσελθε στο ταμείο της καρδιάς σου....

ΠΕΡΙ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ

ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΑΠΟΜΟΝΩΘΕΙ ΣΤΟ ΤΑΜΕΙΟ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΤΟΥ,

 ΟΠΟΥ ΠΡΟΣΕΥΧΕΤΑΙ ΚΑΙ ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ ΜΥΣΤΙΚΑ

του Αγίου Δημητρίου του Ροστώφ του θαυματουργού

Τυπώθηκε στο τυπογραφείο της Λαύρας του Κιέβου το 1853

Ανάμεσα στους ανθρώπους υπάρχουν πολλοί που δεν γνωρίζουν ποιο είναι το εσωτερικό έργο του θεοσεβούμενου ανθρώπου και τι θα πει να σκέπτεται κανείς τον Θεό και τίποτα δεν γνωρίζουν για τη νοερά προσευχή αλλά νομίζουν ότι αρκεί να προσεύχεται κανείς μόνο με τις προσευχές εκείνες που βρίσκει στα εκκλησιαστικά βιβλία.

Όμως δεν γνωρίζουν τίποτα για τη μυστική συνομιλία με τον Θεό μέσα στην καρδιά και για την ωφέλεια που προέρχεται από αυτή, και ουδέποτε γεύτηκαν την πνευματική της γλυκύτητα.

Όπως ακριβώς ένας εκ γενετής τυφλός ακούει για το ηλιακό φως χωρίς να ξέρει τι είναι αυτό έτσι και αυτοί έχουν ακούσει μόνο περί νοεράς προσευχής και θεοσέβειας χωρίς να κατανοούν την ουσία της.

Οι άνθρωποι αυτοί από άγνοια δική τους στερούνται πολλά πνευματικά αγαθά και την αγαθοποιό πρόοδο που οδηγεί στην τέλεια ευαρέσκεια ενώπιον του Θεού.

Έτσι για τη νουθεσία των ταπεινών προτείνεται εδώ κάτι σχετικό για την εσωτερική μαθητεία και τη νοερά προσευχή, ώστε όποιος θέλει με τη βοη΄θεια του Θεού να ασχοληθεί με αυτή την πνευματική εργασία, να φωτιστεί και να προοδεύσει στην κατά Χριστόν ζωή.

Η πνευματική μαθητεία του εσωτερικού ανθρώπου βασίζεται περισσότερο στα λόγια του Χριστού. "Εσύ όταν προσεύχεσαι είσελθε στο ταμείο  σου και αφού κλείσεις την θύρα σου προσευχήσου στον Πατέρα σου μυστικά". 

Η προσευχή υπάρχει σε δύο μορφές: Εσωτερική και εξωτερική. Προσευχή προφορική που γίνεται με τη δική μας προσπάθεια και προσευχή μυστική από την καρδιά. Προσευχή ομαδική και προσευχή μοναχική. Προσευχή τακτική και προσευχή αυτοπροαίρετη. 

Η τακτική προσευχή γίνεται προφορικά σύμφωνα με τον εκκλησιαστικό κανόνα. Η ομαδική προσευχή έχει καθορισμένο χρόνο. Μεσονυκτικό, όρθρος ώρες, λειτουργία εσπερινός. Έχει καθορισμένο χρόνο και οι άνθρωποι καλούνται με το χτύπημα της καμπάνας  να  αποδίδουν καθημερινά ευχές και δεήσεις ως οφειλόμενο χρέος που σε Ουράνιο Βασιλέα.

Όμως η προσευχή που γίνεται μυστικά από μας και αυτοπροαίρετα δεν είναι χρονικά καθορισμένη αλλά ενεργείται πάντοτε μόλις ο άνθρωπος θελήσει μόνο με την κίνηση του πνεύματός του.

Η εκκλησιαστική προσευχή έχαι καθορισμένο αριθμό ψαλμών τροπαρίων κανόνων και λοιπών ψαλμωδιών και πράξεων με την παρουσία ιερέως.

Η άλλη όμως η μυστική η νοερά και αυτοπροαίρετη προσευχή ως προσευχή ακαθορίστου χρόνου δεν έχει καθορισμένο αριθμό προσευχών εφόσον ο καθένας προσεύχεται όσο θέλει, άλλοτε σύντομα άλλοτε για κακρό χρόνο.

Η πρώτη προσευχή γίνεται για να την ακούνε όλοι προφορικά και φωναχτά. Η δεύτερη μονάχα νοερά. Η πρώτη εκφωνείται όρθια. Η άλλη όχι μόνο όρθια ή εν κινήσει αλλά και στην κλίνη όταν ακόμα κοιμόμαστε και σε κίνηση και παντού και όταν και όποτε θελήσει ο άνθρωπος να ανεβάσει το νου του προς τον Θεό.

Η πρώτη η ομαδική προσευχή γίνεται στον ναό του Κυρίου ή και κατά περίσταση σε κάποια οικία όπου θα συγκεντρωθούν μερικά πρόσωπα. 

Η άλλη η μοναχική προσευχή γίνεται σε κλειστό ταμείο σύμφωνα με την προτροπή του Κυρίου 

(Κείμενο διασκευασμένο σε νεοελληνική απόδοση) 

Τ Ο   Π Ρ Ω Τ Ο Τ Υ Π Ο

Από το βιβλίο Η ΝΟΕΡΑ ΑΘΛΗΣΙΣ,
 Γέροντος Βλασίου Κατουνάκια 2007
--------------------------------------------------------------
Επιμέλεια, μορφοποίηση, απόδοση:
 Ιστολόγιο Αγιοπνευματικά- Eύα Αρβανίτη

Ελεύθεροι οι δύο Έλληνες στρατιωτικοί !

Ελεύθεροι οι δύο Έλληνες στρατιωτικοί – Παραμονή της γιορτής της Παναγιάς ζούμε ένα θαύμα, στο οποίο δεν πάψαμε να πιστεύουμε ούτε στιγμή!

14ΤρίτηΑυγ. 2018

Posted by ssatsok in ΕΛΛΑΔΑ, ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

≈ Σχολιάστε

*Η Παναγία μας δεν τα άφησε τα παλικάρια μας. Παραμονή της μεγάλης γιορτής της Χριστιανοσύνης έγινε το θαύμα της απελευθέρωσης των παιδιών μας! 

Παραμονή της γιορτής της Παναγιάς ζούμε ένα θαύμα, στο οποίο δεν πάψαμε να πιστεύουμε ούτε στιγμή.

Συγκινημένοι και ανακουφισμένοι οι γονείς των δύο Ελλήνων στρατιωτικών ευχαριστούν όσους στάθηκαν στο πλευρό τους στις 167 μέρες που παρτέμεναν έκλειστοι στις τουρκικές φυλακές οι γιοί τους

Ως μια «εφιαλτική οδύσσεια» περιγράφει ο πατέρας του Άγγελου Μητρετώδη την περιπέτεια του γιου του, που μαζί με τον Δημήτρη Κούκλατζη πέρασαν 167 μέρες στις τουρκικές φυλακές, λίγο μετά την ανακοίνωση για την απελευθέρωσή τους.

«Περάσαμε έναν Γολγοθά», ανέφερε ο Νίκος Μητρετώδης στο ΣΚΑΪ, σημειώνοντας ότι η περιπέτεια που έζησε ο γιος του αλλά και η οικογένειά του ήταν πρωτόγνωρη.

Ο κ. Μητρετώδης δεν παρέλειψε να ευχαριστήσει όσους του συμπαραστάθηκαν, αλλά και την Εκκλησία. «Θέλω να ευχαριστήσω τον ανώνυμο αλλά και τον υπόλοιπο κόσμο», ανέφερε.

Νίκος Κούκλατζης: Ζούμε ένα θαύμα

«Παραμονή της γιορτής της Παναγιάς ζούμε ένα θαύμα, στο οποίο δεν πάψαμε να πιστεύουμε ούτε στιγμή. Ευχαριστούμε ολόψυχα τον Θεό, την Παναγία, την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία που δεν έπαψαν ούτε στιγμή να αγωνίζονται για την επιστροφή του Δημήτρη και του Άγγελου», δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο Νίκος Κούκλατζης, πατέρας του Δημήτρη Κούκλατζη. «Ευχαριστούμε τους γονείς απ’ όλο τον κόσμο που ένωσαν τις προσευχές τους με τις δικές μας όλους αυτούς τους μήνες για την επιστροφή των παιδιών μας», συμπλήρωσε ο πατέρας του ενός από τους δυο Έλληνες στρατιωτικούς που κρατούνταν στις φυλακές της Αδριανούπολης από τον περασμένο Μάρτιο.

ΠΗΓΗ

https://simeiakairwn.wordpress.com/

Τρόποι προσευχῆς μέσω τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, Ἀρχιμ. Σάββας Ἁγιορείτης,...

Ερημίτης σε Προσκυνητή : «Ανοίξτε λίγο και κανένα παράθυρο για να μπορούν τα καημένα τα δαιμόνια να φύγουν»

Αγοράστε ένα φυσικό κερί από αυτά που πάμε στην εκκλησία για να μπούνε στην Αγία Τράπεζα.
Πάρτε καρβουνάκια και λιβάνι και ένα προσευχητάριο από αυτά που σίγουρα έχετε στο σπίτι σας.
Ανάψτε και το καντήλι και ξεκινάμε.
Το βράδυ που όλα είναι πιο ήσυχα γονατίστε μπροστά στο εικονοστάσι σας, ανάψτε το λιβάνι – ανοίξτε λίγο και κανένα παράθυρο για να μπορούν τα καημένα τα δαιμόνια να φύγουν πιο άνετα – ανάψτε το κεράκι σας και κάντε ένα απόδειπνο με Χαιρετισμούς ή την Παράκληση της Κυρίας Θεοτόκου.
Είναι τόσο Όμορφη η Κυρά των Αγγέλων και των Αρχαγγέλων που πραγματικά οι ψυχές όλων μας μόνο αγάπη και γαλήνη μπορούν να πλημμυρίσουν.
Προς Δόξαν Θεού, αδερφοί μου πρέπει να εργαζόμαστε και αυτήν την αγάπη πρέπει να καλλιεργούμε μεταξύ μας.
ΚΑΙ ΝΑ ΘΥΜΑΣΤΕ……
Στα μοναστήρια, κυρίως του Αγίου Όρους, ορίζεται από την αδερφότητα ένας μοναχός με το ακόλουθο διακόνημα:
Κάθε πρωί πηγαίνει στα κελιά των υπολοίπων αδερφών και τους λέγει:
– Καλημέρα αδερφέ, υπάρχει και ο θάνατος.
«Η χάρις του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, μετά πάντων υμών».
πηγή

Πηγή: https://inpantanassis.blogspot.com/2018/08/blog-post_79.html

Πηγή: synaxipalaiochoriou.blogspot.com