Σε τέτοιο δε βαθμό είναι η αποξένωσή μας από το πραγματικό πνεύμα της Εκκλησίας ώστε μας είναι σχεδόν αδύνατο να καταλάβουμε ότι υπάρχει «κάτι άλλο» στη Μεγάλη Σαρακοστή — κάτι χωρίς το οποίο όλες αυτές οι διατάξεις χάνουν πολύ από το νόημά τους.
Αυτό το «κάτι άλλο» μπορούμε θαυμάσια να το περιγράψουμε σαν μια «ατμόσφαιρα», σαν ένα «κλίμα» μέσα στο οποίο μπαίνει κανείς, και πάνω απ’ όλα σαν μια κατάσταση του νου, της ψυχής και του πνεύματος η οποία για επτά εβδομάδες διαπερνά ολόκληρη τη ζωή μας.
Ας τονίσουμε ακόμα μια φορά ότι ο σκοπός της Μεγάλης Σαρακοστής δεν είναι να μας επιβάλει πιεστικά μερικές τυπικές υποχρεώσεις, αλλά να «μαλακώσει» την καρδιά μας τόσο ώστε να μπορεί ν’ ανοιχτεί στις πραγματικότητες του πνεύματος, ν’ αποκτήσει την εμπειρία της κρυμμένης «δίψας και πείνας» για επικοινωνία της με τον Θεό.
Αυτή η «ατμόσφαιρα» της Μεγάλης Σαρακοστής, αυτή η ανεπανάληπτη «κατάσταση του νου» δημιουργείται βασικά με τη λατρεία, με τις ποικίλες εναλλαγές που παρουσιάζονται στη λειτουργική ζωή αυτής της περιόδου. Θεωρούμενες κάθε μια χωριστά αυτές οι εναλλαγές μπορεί να μας φανούν σαν ακατανόητες ρουμπρίκες (τυπικές διατάξεις), σαν επίσημοι κανονισμοί που εξωτερικά φαίνονται προσκολλημένοι στον τύπο αλλά αν τις εξετάσουμε σαν σύνολο μας αποκαλύπτουν και μας μεταδίδουν το πνεύμα της Μεγάλης Σαρακοστής: μας κάνουν να δούμε, να νιώσουμε και να βιώσουμε τη «χαρμολύπη» που είναι το πραγματικό μήνυμα και το δώρο της Μεγάλης Σαρακοστής.
Μπορεί κανείς να πει, χωρίς να υπερβάλει, ότι οι πνευματικοί πατέρες και οι ιεροί υμνογράφοι, που συνέθεσαν τους ύμνους του Τριωδίου και οι οποίοι λίγο λίγο οργάνωσαν τη γενική δομή για όλες τις ακολουθίες της Μεγάλης Σαρακοστής, οι οποίοι στόλισαν τη λειτουργία των Προηγιασμένων Δώρων με μια ειδική ομορφιά που τόσο της ταιριάζει, διαθέτουν μια θαυμαστή κατανόηση της ανθρώπινης ψυχής.
Αυτοί πραγματικά ήξεραν την τέχνη της μετάνοιας και, κάθε χρόνο στη διάρκεια της Μεγάλης Σαρακοστής, κάνουν αυτή την τέχνη προσιτή σε όποιον από μας έχει αυτιά για ν’ ακούει και μάτια για να βλέπει.
Είπαμε ότι η γενική εντύπωση είναι αυτό που λέμε «χαρμολύπη». Όταν κάποιος, έστω και αν έχει περιορισμένες γνώσεις για τη λατρεία, μπει στην Εκκλησία όσο διαρκούν οι ακολουθίες της Μεγάλης Σαρακοστής, σχεδόν αμέσως — είμαι βέβαιος — θα καταλάβει αυτή την κάπως αντιφατική έκφραση. Από τη μια μεριά, μια κάποια ήρεμη θλίψη διαποτίζει την ακολουθία: τα άμφια είναι σκούρα, οι ακολουθίες διαρκούν περισσότερο απ’ ό,τι συνήθως και είναι πιο μονότονες, σχεδόν δεν υπάρχει κίνηση.Τα αναγνώσματα και οι ψαλμοί εναλλάσσονται, αλλά παρ’ όλα αυτά φαίνεται σαν να μη «συμβαίνει» τίποτε:
Σε τακτά διαστήματα ο ιερέας βγαίνει από το ιερό και λέει πάντοτε την ίδια σύντομη ευχή και όλο το εκκλησίασμα συνοδεύει κάθε αίτηση αυτής της προσευχής με μετάνοιες. Έτσι για αρκετή ώρα στεκόμαστε σ’ αυτή τη μονοτονία, σ’ αυτή την ήρεμη θλίψη.
Αλλά κατόπιν αρχίζουμε να νιώθουμε ότι ακριβώς αυτή η παράταση και η μονοτονία μας χρειάζεται αν θέλουμε ν’ αποκτήσουμε εμπειρία από την κρυμμένη, και κατ’ αρχήν απαρατήρητη «επίδραση» της ακολουθίας.
Σιγά σιγά αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε ή μάλλον να αισθανόμαστε ότι αυτή η θλίψη στην πραγματικότητα είναι «ευθυμία» ότι μια μυστηριώδης μεταμόρφωση πρόκειται να συμβεί μέσα μας.
Είναι σαν να φτάνουμε σ’ ένα μέρος όπου οι θόρυβοι και οι αναστατώσεις της ζωής του δρόμου και όλων όσων συνήθως γεμίζουν τις μέρες ακόμα και τις νύχτες μας, δεν έχουν δικαίωμα εισόδου, σ’ ένα μέρος όπου αυτά δεν έχουν καμιά δύναμη.
Όλα όσα μας φαίνονται υπερβολικά σημαντικά, ώστε να γεμίζουν το μυαλό μας, όλη αυτή η κατάσταση αγωνίας που μας έγινε ουσιαστικά δεύτερη φύση, εξαφανίζονται και αρχίζουμε να νιώθουμε ελεύθεροι, ανάλαφροι και ευτυχισμένοι.
Δεν είναι η θορυβώδης και επιφανειακή ευτυχία που πηγαινοέρχεται είκοσι φορές τη μέρα και είναι πολύ εύθραυστη και φευγαλέα, αλλά είναι η βαθιά ευτυχία, που έρχεται όχι από μια συγκεκριμένη και ειδική αιτία αλλά από την ψυχή μας που έχει, σύμφωνα με τα λόγια του Dostoyevsky, «αγγίξει έναν άλλο κόσμο». Και αυτό που άγγιξε είναι καμωμένο από φως, ειρήνη και χαρά, από μια ανέκφραστη εμπιστοσύνη.
Καταλαβαίνουμε λοιπόν γιατί οι ακολουθίες πρέπει να έχουν μεγάλη χρονική διάρκεια και να είναι κάπως μονότονες. Καταλαβαίνουμε ότι, απλούστατα, είναι αδύνατο να περάσουμε από μια συνηθισμένη κατάσταση του νου, καμωμένη σχεδόν αποκλειστικά από αναστατώσεις, συνωστισμό και φροντίδες και να φτάσουμε σ’ αυτή τη νέα κατάσταση χωρίς πρώτα να ηρεμήσουμε και χωρίς να αποκαταστήσουμε μέσα μας ένα βαθμό εσωτερικής σταθερότητας.
Να γιατί εκείνοι που βλέπουν τις ακολουθίες της Εκκλησίας μόνο στα πλαίσια των «υποχρεώσεων» και που πάντοτε ρωτούν για το λιγότερο δυνατό («πόσο συχνά πρέπει να πάμε στην Εκκλησία; Κάθε πότε πρέπει να προσευχόμαστε;») δεν μπορούν ποτέ να καταλάβουν την αληθινή φύση της λατρείας, η οποία έχει σκοπό να μας μεταφέρει σ’ ένα διαφορετικό κόσμο — στον κόσμο της Παρουσίας του Θεού! Εκεί όμως μας μεταφέρει σιγά σιγά γιατί η πεσμένη μας φύση έχει χάσει την ικανότητα να μπαίνει στον κόσμο αυτό φυσικά.
Έτσι, όσο βιώνουμε αυτή τη μυστηριώδη ελευθερία, όσο γινόμαστε «ανάλαφροι και ειρηνικοί», η μονοτονία και η θλίψη των ακολουθιών αποκτούν μια καινούργια σημασία, μεταμορφώνονται. Μια εσωτερική ομορφιά τις φωτίζει σαν την πρωινή ηλιαχτίδα που, ενώ ακόμα στην κοιλάδα είναι σκοτάδι, στις βουνοκορφές αρχίζει να φωτίζει. Αυτό το «φως» και η κρυφή χαρά έρχονται από τα επαναλαμβανόμενα «αλληλούια», από ολόκληρη τη μουσική απόχρωση της λατρείας της Μεγάλης Σαρακοστής.
Αυτό που στην αρχή παρουσιάστηκε σαν μονοτονία τώρα αποκαλύπτεται σαν ειρήνη· ό,τι ακουγόταν σαν θλίψη βιώνεται τώρα σαν την εντελώς πρώτη κίνηση της ψυχής να ξαναβρεί το χαμένο βάθος της. Γι’ αυτό και ο πρώτος στίχος του «αλληλούια» διακηρύττει κάθε πρωί στη διάρκεια της Σαρακοστής: «εκ νυκτός ορθρίζει το πνεύμα μου προς σε, ο Θεός, διότι φως τα προστάγματά σου επί της γης».
«Χαρμολύπη» λοιπόν είναι: η θλίψη για την εξορία μου, για την καταστροφή που έχω κάνει στη ζωή μου· είναι η χαρά για την παρουσία του Θεού και τη συγγνώμη Του, η χαρά για την ξαναγεννημένη επιθυμία για τον Θεό, η ειρήνη από την επιστροφή στο σπίτι. Αυτή ακριβώς είναι η ατμόσφαιρα της λατρείας στην περίοδο της Μεγάλης Σαρακοστής. Τέτοια είναι η πρώτη και γενική επίδρασή της στην ψυχή μου.
--------------------------------------------------------------------
Alexander Schmemann
Μεγάλη Σαρακοστή πορεία προς το Πάσχα
Μετάφραση από το Αγγλικό: Ελένη Γκανούρη
Αθήνα 1999
Τίτλος πρωτοτύπου: Great Lent, Journey to PaschaΠρώτη έκδοση: 1969 από το St. Vladimir’s Seminary PRESS
--------------------------------------------------------
Δευτέρα 26 Φεβρουαρίου 2018
Πόσο δίκιο έχετε Σεβασμιώτατε!
Η ΑΓΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ
ΜΑΣ ΒΑΛΛΕΤΑΙ!
_____Από της 9ης Φεβρουαρίου ε.έ.
μια νέα ολομέτωπη και, συγχρόνως, ασεβέστατη επίθεση εναντίον της
αμωμήτου ημών Πίστεως, ενεργείται! Στο Θέατρο «ΑΚΡΟΠΟΛ» των Αθηνών παίζεται το
θεατρικό έργο «Jesus Christ Superstar» !
_____ΑΛΛΑ ΚΑΙ της Εκκλησιαστικής
Διοικήσεως, της ΔΙΣ!
______Τα υπόλοιπα ας τα ρυθμίσει ο
Θεός!
kampanokrousia: Βέροια : Ομιλία Ιερομoνάχου π. Αντίπα Αγιορείτο...
kampanokrousia: Βέροια : Ομιλία Ιερομoνάχου π. Αντίπα Αγιορείτο...: Την Κυριακή 25 Φεβρουαρίου το απόγευμα ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ.κ. Παντελεήμων χοροστάτησε και κήρυξε...
Η προσευχή της ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΑΣ για συγχώρεση αμαρτιών και την προστασία μας από ΠΕΙΝΑ, ΘΑΝΑΤΙΚΟ και άλλη βλάβη ψυχής και σώματος.
"...Κύριε, Θεέ των όλων και Δημιουργέ πάσης Κτίσεως......χάρισε την άφεση των αμαρτιών όλων εκείνων που θέλουν να οικοδομήσουν Εκκλησία στο όνομα της δούλης Σου (Μαρίνας) για να λειτουργούν εκεί προσευχόμενοι, ή εκείνων που γράφουν το μαρτύριο της αθλήσεώς μου και το διαβάζουν με πίστη, μνημονεύοντας το όνομα της δούλης Σου (Μαρίνας) και έχουν πνευματική καρποφορία κατά τη δύναμη του ο καθένας και όσοι διακονούν τον τάφο που κατοικεί το σώμα μου όπου εμαρτύρησα για την αγάπη Σου, συγχώρεσε τις αμαρτίες τους κατά το μέτρο της πίστης τους και να μην τους αγγίξει κολασμένο χέρι, ούτε πείνα, ούτε θανατικό ούτε άλλη βλάβη ψυχής ή σώματος. Και όσοι με γιορτάζουν δοξολογούντας (τον Θεό) με πίστη και σου ζητήσουν σωτηρία και έλεος μέσα από μένα χάρισέ τους σε αυτό τον κόσμο τα αγαθά Σου, ώστε να πορεύονται με αυτάρκεια και αξίωσέ τους της επουρανίου Βασιλείας Σου. Αμήν!
«Αναρχε, αθάνατε άχρονε, ακατάληπτε και ανεξιχνίαστε Κύριε, Θεέ των όλων και Δημιουργέ πάσης Κτίσεως, προνοητά και Σωτήρ όλων, όπου εις Σε ελπίζουσι, ευχαριστώ Σοι, όπου με έφερες εις την ώραν ταύτην και ήγγισα εις τον στέφανον της δικαιοσύνης Σου.
Υμνώ και ευλογώ την αναρίθμητον ευσπλαχνίαν και φιλανθρωπίαν Σου, όπου ηθέλησας να με συντάξης με τους εκλεκτούς δούλους Σου. Επίβλεψον και τώρα επ’ εμέ την ταπεινήν, Δέσποτα Θεέ, Κύριε του ελέους, Παντοκράτωρ και παντοδύναμε, επάκουσον της προσευχής μου και πλήρωσον μου τα αιτήματα εις έπαινον
Και τιμήν και δόξαν του υπεραγίου και προσκυνητού Σου ονόματος, χάρισαι την άφεσιν των αμαρτιών όλων εκείνων, όπου θέλουν οικοδομήσει Εκκλησίαν εις το όνομα της δούλης Σου, να λειτουργούν εις αυτήν προσευχόμενοι, ή γράφουσι το μαρτύριον της αθλήσέως μου, και το αναγινώσκουσι μετά πίστεως, μνημονεύοντες το όνομα της δούλης σου και καρποφορούσι το κατά δύναμιν όλων αυτών, λέγω όσοι θεραπεύουσι το οικητήριον του σώματός μου, όπου εμαρτύρησα δι’ αγάπην Σου, συγχώρησον τας αμαρτίας κατά το μέτρον της πίστεως αυτών και μη εγγίση χείρ κολαστήριος, ούτε πείνα, ουδέ θανατικόν ή άλλη βλάβη ψυχής ή σώματος.
Και όσοι με θέλουν εορτάσει δοξολογούντες μετά πίστεως και Σου ζητήσουν σωτηρίαν και έλεος διά μέσου μου, χάρισαι τους εις τούτον τον κόσμο τα αγαθά Σου, να πορεύωνται προς αυτάρκειαν και αξίωσον αυτούς και της επουρανίου Βασιλείας Σου. Οτι Συ ει μόνος αγαθός και φιλάνθρωπος, και των αγαθών δοτήρ εις τους αιώνας, Αμήν.».
-----------------------------------------------------------------
Η προσευχή της Αγίας Μαρίνας πριν τον αποκεφαλισμό της
Το βρήκαμε εδώ:
Ξεκίνησε μερική επιστράτευση σε κρίσιμες ειδικότητες;;;
Φίλος
αλεξιπτωτιστής 48 ετών με έξτρα ειδικότητα ανιχνευτής μας ανακοινώσε ότι τον
κάλεσαν να παρουσιαστεί την Τρίτη στο Μεγάλο Πεύκο με τα χαρτιά του και ρούχα
για δυο μέρες….
Άλλος φίλος μας
γνωστοποίησε ότι υψηλόβαθμος στρατιωτικός γνωστός του στη Μυτιλήνη του
γνωστοποίησε ότι περιμένουν μεγάλο θερμό επεισόδιο μέσα στο Μάρτιο το όποιο
μπορεί να είναι συνδυασμένο με επεισόδιο στη Θράκη….
Αν όντως
ισχύουν οι πληροφορίες τότε επιβεβαιώνεται η πληροφορία του άρθρου Ξεσκονίζονται φύλλα πορείας, φάκελοι Γ και όλα τα σχέδια
επιστρατεύσεως στο ΓΕΕΘΑ
Κυριακή 25 Φεβρουαρίου 2018
Οι θησαυροί!
...και ο μάρτυρας της Εικονομαχίας
ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ-ΠΡΩΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ-ΠΡΩΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
Κάρα Οσίου Στεφάνου νέου ομολογητού φέρουσα
το θανατηφόρο χτύπημα του μαρτυρίου του την περίοδο της Εικονομαχίας.
Στην Ιερά Μονή Παμμεγίστων Ταξιαρχών Αιγιαλείας εκτός από τα Άχραντα Πάθη του Κυρίου μας (τμήμα από τον σπόγγο, το αγκάθινο στεφάνι, τη χλαμύδα και τον Τίμιο Σταυρό Του) δώρα της Δυναστείας των Παλαιολόγων προς τον ανεψιό τους, ιδρυτή της Μονής, και τοπικό Άγιο, τον Όσιο Λεόντιο, του οποίου επίσης φυλάσσεται το σεπτό σκήνωμα δωρήθηκε ακόμη από τους Παλαιολόγους και η κάρα του Αγίου Στεφάνου του νέου ομολογητού, που εμαρτύρησε την εποχή της Εικονομαχίας και πάνω στην τίμια κεφαλή του είναι εμφανές το θανατηφόρο χτύπημα, όπως φαίνεται στη φωτογραφία, που δέχτηκε ο άγιος από εικονομάχους κατά το βασανιστήριό του, το οποίο έδωσε μεν τέλος στη ζωή του αλλά του χάρισε τον χρυσό στέφανο του μαρτυρίου.
Γράφει ο συναξαριστής: "Όταν ξέσπασε ο πόλεμος εναντίον των αγίων εικόνων, όχι μόνο δε συμμορφώθηκε με τις αυτοκρατορικές διαταγές, αλλά και χαρακτήρισε αιρετικούς τους εικονομάχους βασιλείς. Καταγγέλθηκε στον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο τον Κοπρώνυμο, ο όποιος ήλπιζε με την προσωπική του επιβολή, όταν τον έφερνε μπροστά του, να δαμάσει το φρόνημα του Στεφάνου. Συνέβη όμως το αντίθετο. Ο Στέφανος, από τους ανθρώπους με «πολλὴν παῤῥησία ἐν πίστει τήν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ» (Α' προς Τιμόθεον, γ' 13), δηλαδή με πολλή παρρησία και θάρρος στο να διακηρύττει την πίστη που ομολογούν όσοι είναι σε κοινωνία με τον Ιησού Χριστό, ήλεγξε αυστηρά κατά πρόσωπο τον Κοπρώνυμο. Αυτός τότε τον έκλεισε στη φυλακή και μετά από μέρες διέταξε να τον θανατώσουν. Αφού, λοιπόν, τον έβγαλαν από την φυλακή, άρχισαν να τον λιθοβολούν και να τον κτυπούν με βαρεία ρόπαλα. Ένα ισχυρό κτύπημα στο κεφάλι έδωσε τέλος στη ζωή του Στεφάνου (το 767 μ.Χ.). Κατόπιν το σώμα του το έριξαν στη θάλασσα, αλλά ευλαβείς χριστιανοί που το βρήκαν όταν τα κύματα το έφεραν στην παραλία, το έθαψαν με την αρμόζουσα τιμή." http://www.saint.gr/3098/saint.aspx
# # #
Η ευλογία και η χάρη του ομολογητού αγίου, σήμερα ημέρα εορτής της Ορθοδοξίας μας για την αναστήλωση των αγίων εικόνων να στηρίζει όλους μας στον αγώνα της πίστεως!
Καλό υπόλοιπο Σαρακοστής!
-------------------------------------------------------------Κάθισμα
Τῶν Μοναστῶν ὑπογραμμὸς ἀνεδείχθης, τῶν Ἀθλητῶν καλλωπισμὸς ἀνεφάνης, δι' ἀμφοτέρων Στέφανε κοσμούμενος· ὅθεν ἀξιάγαστε, καὶ διπλοῦς τοὺς στεφάνους, ἔλαβες ἀσκήσεως, καὶ ἀθλήσεως Πάτερ. Ἀλλ' ἐκτενῶς Χριστὸν ὑπὲρ ἡμῶν, τῶν σὲ ὑμνούντων, ἱκέτευε Στέφανε.
-------------------------------------------------------
-------------------------------------------------------
@ Πνευματικά δικαιώματα - επιμέλεια - φωτογραφίες - σύνταξη: Ιστολόγιο Αγιοπνευματικά-Eva Armi
Σάββατο 24 Φεβρουαρίου 2018
Παρασκευή 23 Φεβρουαρίου 2018
Πέμπτη 22 Φεβρουαρίου 2018
Τετάρτη 21 Φεβρουαρίου 2018
-Γέροντα, πως θα μπορέσω την Σαρακοστή να αγωνισθώ περισσότερο στην εγκράτεια;
Αγιος Γέροντας Παΐσιος: Ο αγώνας της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.
-Γέροντα, πώς θά μπορέσω τήν Σαρακοστή νά αγωνισθώ περισσότερο στήν εγκράτεια;
-Οι κοσμικοί τώρα τήν Σαρακοστή προσέχουν κατά κάποιον τρόπο τήν εγκράτεια, ενώ εμείς οι μοναχοί πάντα πρέπει νά προσέχουμε. Τό κυριώτερο όμως πού πρέπει νά προσέξει κανείς είναι τά ψυχικά πάθη καί μετά τά σωματικά. Γιατί, άν δώσει προτεραιότητα στή σωματική άσκηση καί δέν κάνει αγώνα, γιά νά ξεριζωθούν τά ψυχικά πάθη, τίποτε δέν κάνει.
Πήγε μία φορά σέ ένα μοναστήρι ένας λαϊκός στήν αρχή τής Σαρακοστής καί κάποιος μοναχός τού φέρθηκε απότομα, σκληρά.
Εκείνος όμως ο καημένος είχε καλό λογισμό καί τόν δικαιολόγησε. Ήρθε μετά καί μού είπε:
«Δέν τόν παρεξηγώ, Πάτερ. Ήταν βλέπεις από τό τριημέρι!». Άν τό τριημέρι πού έκανε ήταν πνευματικό θά είχε μία γλυκύτητα πνευματική καί θά μιλούσε στόν άλλο μέ λίγη καλοσύνη. Αλλά αυτός ζόριζε εγωϊστικά τόν εαυτό του νά κάνει Τριήμερο, καί γι’ αυτό όλα τού έφταιγαν.
-Γέροντα, τί νά σκέφτομαι τήν Σαρακοστή;
-Τό Πάθος, τήν θυσία τού Χριστού νά σκέφτεσαι. Άν καί εμείς οι μοναχοί πρέπει συνέχεια νά ζούμε τό Πάθος τού Χριστού, γιατί… μάς βοηθούν σ’ αυτό κάθε μέρα τά διάφορα τροπάρια, όλες οι Ακολουθίες.
Τήν Μεγάλη Τεσσαρακοστή μας δίνεται η μεγαλύτερη ευκαιρία γιά νά αγωνισθούμε καί νά συμμετέχουμε εντονότερα στό σωτήριο Πάθος τού Κυρίου μας, μέ μετάνοια καί μέ μετάνοιες, μέ εκκοπή τών παθών καί μέ ελάττωση τών τροφών, από αγάπη πρός τόν Χριστό.
Άν αξιοποιήσουμε, όσο μπορούμε, τό πνευματικό αυτό στάδιο μέ τίς πολλές προϋποθέσεις καί δυνατότητες πού μάς δίνονται, γιά νά πλησιάσουμε περισσότερο στόν Εσταυρωμένο Χριστό, γιά νά βοηθηθούμε από Αυτόν καί νά χαρούμε τήν Αγία Ανάσταση αλλοιωμένοι πνευματικά, αφού θά έχουμε ζήσει πνευματικότερα τήν Μεγάλη Σαρακοστή.
Εύχομαι καλή δύναμη τήν Μεγάλη Τεσσαρακοστή, γιά νά ανεβείτε στόν Γολγοθά κοντά στόν Χριστό, μαζί μέ τήν Παναγία καί τόν Προστάτη σας Άγιο Ιωάννη τόν Θεολόγο, γιά νά συμμετάσχετε στό φρικτό Πάθος τού Κυρίου μας. Αμήν.
Από τό βιβλίο τού Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου, Λόγοι ΣΤ΄, «Περί Προσευχής».
Λατρεία κατά τη Μεγάλη Σαρακοστή και Χαρμολύπη
Alexander Schmemann
Για πολλούς, αν όχι για τους περισσότερους από τους ορθόδοξους χριστιανούς, η Μεγάλη Σαρακοστή αποτελείται από έναν περιορισμένο αριθμό από τυπικούς κανόνες και διατάξεις όπου κυρίως επικρατεί το αρνητικό στοιχείο, όπως είναι: αποχή από ορισμένα φαγητά, απαγόρευση της ψυχαγωγίας, του χορού και ίσως κάθε θεάματος.
Το βρήκαμε εδώ: https://synaxipalaiochoriou.blogspot.gr/
Τρίτη 20 Φεβρουαρίου 2018
Νηστεία και σε πνευματικό επίπεδο
Οι Πατέρες της Εκκλησίας, ορίζουν τη νηστεία ως αποχή μεν από τις λιπαρές τροφές και την χορτασία αλλά και στις πνευματικές διαστάσεις:
- Αποφυγή κατάκρισης.
- Αποκοπή θελήματος.
- Πάλαισμα με τα πάθη, τα κοινά σε κάθε άνθρωπο αλλά και αυτά πού ξεχωριστά τυραννούν τον καθένα μας.
- Συγχωρητικότητα και καταλλαγή.
- Ελεημοσύνη πλέρια και διακονία θυσιαστική των εμπερίστατων .
- Διανομή του περισσεύματος από την εγκράτεια μας στους φτωχούς.
- Σιωπή ευεργετική, πού οδηγεί στην ταπείνωση και την αποφυγή αμαρτίας.
- Λιτότητα και απλότητα στην εμφάνιση και τον δημόσιο βίο.
- Αποφυγή κάθε αδίκου συγγραφής και συναλλαγής.
- Αποκατάσταση αδικίας και δικαίωση του πτωχού και του πένητος.
- Προσευχητικός βίος και συχνή καταφυγή στα ιερά μυστήρια της Εξομολόγησης και Θείας Κοινωνίας.
- Εντρύφηση στις εκκλησιαστικές ακολουθίες και συχνότητα επίσκεψης στον Ναό
- Πνευματικές μελέτες
- Φυλακή αισθήσεων
- Στάση ενώπιον του αιωνίου Κριτηρίου κάθε στιγμή
- Αγρυπνία με προσευχή και μελέτη
- Ικανοποίηση και ευγένεια στους υφισταμένους
- Διακονία και θυσία
- Συνδιαλλαγή με πνευματικούς ανθρώπους, από τους οποίους ωφελούμαστε
- Αποφυγή καθε αμαρτίας αλλά και κάθε ούδέτερου πράγματος πού δεν βλάπτει αλλά ούτε και ωφελεί.
Ο χριστιανός δηλαδή μέσα στο κλίμα των αγίων νηστειών, πρέπει να έχει τη συνείδηση πώς ιερουργεί ο ίδιος την κάθε στιγμή και ώρα σε μια μυστική θεία λειτουργία, πού αφορά όλο το πλαίσιο των ευαγγελικών και πατερικών εντολών και συμβουλών.
Να δρα, να σκέφτεται και να ζεί ως ναός του Θεού, μέσα σε έναν οικουμενικό ναό της δόξας και του ελέους του Θεού.
-----------------------------------------------------------
Το βρήκαμε στο face book
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)