Η εκκοσμίκευση της εκκλησίας - Μιά άλλη εικονομαχία!

Σήμερα έχουμε ν᾿ αντιμετωπίσουμε μία άλλη Εικονομαχία, την πίεση που ασκεί η εκκοσμικευμένη κοινωνία στην Εκκλησία να προσαρμοστεί στα ιδικά της μέτρα και ιδεώδη, ώστε και η Εκκλησία να εκκοσμικευθεί.

Ο κίνδυνος για την Εκκλησία από την εκκοσμίκευση είναι μεγάλος. Αντί η Εκκλησία να βοηθεί τον κόσμο να εκκλησιοποιηθεί, ο κόσμος προσπαθεί να επηρεάσει την Εκκλησία και να τη μεταβάλλει σε κόσμο. Έτσι, η Εκκλησία θα κρατεί τα τυπικά της, αλλά θα χάσει την πίστη της. Θα πάθει ό,τι έπαθε ο Παπισμός, για τον οποίο ο Άγιος Νεκτάριος έγραφε: 

«Διά του δόγματος του αλαθήτου η Δυτική Εκκλησία απώλεσε την πνευματικήν της ελευθερίαν, απώλεσε τον στολισμόν αυτής, εκλονίσθη εκ βάθρων, εστερήθη του πλούτου της χάριτος του Αγίου Πνεύματος, της παρουσίας του Χριστού· από πνεύματος δε και ψυχής κατέστη άναυδον σώμα». 

Η ουσία της εκκοσμικεύσεως είναι ο ανθρωποκεντρισμός. Αντιθέτως, η ουσία της Εκκλησίας είναι ο Θεανθρωποκεντρισμός. Εάν η Εκκλησία χάσει ή ελαττώσει το θεανθρωποκεντρικό της χαρακτήρα, εκπίπτει σε ένα θρησκευτικό ίδρυμα ή σε μία από τις θρησκείες του κόσμου. 

Ο εκκοσμικευμένος άνθρωπος δέχεται την Εκκλησία ως μία από τις θρησκείες του κόσμου, αλλά όχι ως τη μόνη Αλήθεια που σώζει τον άνθρωπο εν Χριστώ. Πρός το σκοπό αυτό προσπαθεί να εξισώσει και την Ορθόδοξο Εκκλησία μας με τις άλλες θρησκείες. Οδηγεί πρός μία πανθρησκεία διά της συνεργασίας όλων των θρησκειών. Σκοπός δεν είναι η Αλήθεια που σώζει, αλλά η ενδοκόσμια ειρήνη. Φυσικά, αυτή η επιδίωξη συμφέρει τους κοσμοκράτορας του αιώνος τούτου, που θέλουν τους λαούς υποταγμένους στην κυριαρχία τους και διά της συνεργασίας των θρησκειών ειρηνικούς (κατεσταλμένους). 

Χάριν της ειρηνικής συνυπάρξεως, οι Ορθόδοξοι στις διαθρησκευτικές συναντήσεις δεν ομολογούν το Χριστό. Ανέχονται, έτσι, να κατατάσσεται η Εκκλησία στις μονοθεϊστικές θρησκείες μαζί με τον Ιουδαϊσμό και το Μωαμεθανισμό. Αλλά είναι θεμελιώδης διδασκαλία της Καινής Διαθήκης και των αγίων Πατέρων ότι είναι άθεος ο μη πιστεύων εις Θεόν Τρισυπόστατον και εις τον σαρκωθέντα Λόγον του Θεού. «Ο μη τιμών του υιόν ου τιμά τον πατέρα τον πέμψαντα αυτόν». «Ο δε απειθών τώ υιώ ουκ όψεται ζωήν, αλλά η οργή του Θεού μένει επ᾿ αυτόν». Κατά δε το Μέγα Βασίλειο: «ου πιστεύει δε εις Πατέρα ο μη πιστεύσας τώ Υιώ». 

+ π. Γεώργιος Καψάνης (Καθηγούμενος Ι. Μ. Οσίου Γρηγορίου Αγ. Όρους) 

Πηγή: agiazoni.gr , inpantanassis.blogspot.gr

Πηγή: http://synaxipalaiochoriou.blogspot.gr/

Η σατανική ελεημοσύνη

Ακούστε όσοι νομίζετε ότι κάνετε αγαθοεργίες από φόνους και δέχεσθε αντίτιμο ανθρωπίνων ψυχών. Αυτές οι ελεημοσύνες είναι ιουδαικές, ή μάλλον σατανικές. Διότι υπάρχουν, ναι υπάρχουν και τώρα εκείνοι που, ενώ αρπάζουν αμέτρητα πράγματα που ανήκουν σε άλλους, νομίζουν ότι δικαιολογούνται για όλα, εάν πληρώσουν δέκα ή εκατό χρυσά νομίσματα. Γι’ αυτούς ο προφήτης λέγει: «Σκεπάζατε με δάκρυα το θυσιαστήριο του Κυρίου μου» ( Μαλ. 2,13 )

Δεν θέλει ο Χριστός να τρέφεται με πλεονεξία, δεν δέχεται αυτήν την τροφή. Γιατί βρίζεις τον Δεσπότη προσφέροντας του ακαθαρτες τροφές; Είναι προτιμότερο να τον βλέπετε να λυώνει από την πείνα, παρά να τον τρέφετε με τέτοια. Το ένα είναι γνώρισμα απάνθρωπου, το άλλο απάνθρωπου και υβριστού.

Είναι καλλίτερα να μην δώσετε, παρά να δίνετε τα ξένα πράγματα σε άλλους. Διότι πες μου: Αν δεις δύο, οποιουσδήποτε, και ο ένας απ’ αυτούς να είναι γυμνός και ο άλλος να είναι ντυμένος, έπειτα αφου γδύσεις εκείνον που έχει το ρούχο, ντύσεις τον γυμνό, άραγε δεν έκανες αδικία; Αυτό είναι σε όλους φανερό. Εάν όμως, δίνοντας σε άλλον εκείνο που πήρες, δεν τον ελεείς αλλά τον αδικείς, όταν δεν δίνεις ούτε το μικρότερο μέρος από εκείνα που αρπάζεις, και αυτό το πράγμα το ονομάζεις ελεημοσύνη, ποιάς τιμωρίας δεν θα είσαι άξιος; 

Διότι, αν κατηγορούνταν άνθρωποι που προσέφεραν κουτσά άλογα, συ, που κάνεις χειρότερα, πως θα συγχωρεθείς; Διότι, αν ο κλέφτης, επιστρέφοντας αυτά που έκλεψε στον ίδιο τον κύριο, πάλι τον αδικεί και τον αδικεί τόσο, ώστε με μεγάλη δυσκολία να απαλλάσεται από το έγκλημα, αν και τα επιστρέφει τέσσερις φορές περισσότερα, και αυτά συνέβαιναν στην Παλαιά Διαθήκη, τότε εκείνος που δεν κλέβει αλλά χρησιμοποιεί βία, και ούτε καν επιστρέφει αυτά που αρπάζει σ’ εκείνον που τα αφήρεσε, αλλά τα δίνει σε άλλον, και δεν δίνει τα τετραπλάσια αλλά ούτε τα μισά, και αυτός δεν ζει στην εποχή της Παλαιάς Διαθήκης αλλά της Καινής, σκέψου πόση φωτιά συγκεντρώνει πάνω στο κεφάλι του!

Εάν όμως, ακόμη δεν έχει τιμωρηθεί, γι’ αυτό ακριβώς θρήνησέ τον, διότι συγκεντρώνει πάνω του μεγαλύτερη οργή, αν δεν μετανοήσει. Διότι λέγει: «Νομίζετε ότι μόνο εκείνοι ήσαν αμαρτωλοί, πάνω στους οποίους έπεσε ο πύργος; Όχι σας λέω, αλλά εάν δεν μετανοήσετε, όλοι με τον ίδιο τρόπο θα καταστραφείτε» ( Λουκ. 13, 4-5 ).

Ας μετανοήσουμε λοιπόν, και ας δώσουμε ελεημοσύνη καθαρή από πλεονεξία και πλουσιοπάροχη.

Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

Πηγή: (Κατά Ματθαίον ΠΕ ΕΠΕ 12,284-286. PG 58,761) Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου. Χρυσοστομικός Άμβων Δ – Η ελεημοσύνη, η καρδιά της αρετής. Εκδοσις : Συνοδία Σπυρίδωνος Ιερομονάχου, Νέα Σκήτη Αγ. Όρους. simeiakairwn.wordpress.com

Πηγή: http://synaxipalaiochoriou.blogspot.gr/

.

Άγ. Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ: Όλη η αλήθεια για τον αντίχριστο

"3 . Ν α  π λ α ν ή σ η , ε ι  δ υ ν α τ ό ν  κ α ι  ε κ λ ε κ τ ο ύ ς .

Και πρέπει ιδιαίτερα να το προσέξωμε. Και να κλαύσωμε γι’ αυτό. Γιατί τα θαύματα και οι πράξεις

του αντιχρίστου θα φέρουν σε δύσκολη θέση και τους πιο εκλεκτούς δούλους του Θεού.

Η αιτία της μεγάλης επίδρασης του αντιχρίστου θα έγκειται στην σατανική δολιότητα και

υποκρισία, με τις οποίες σκεπάζει το πιο φρικαλέο κακό· με το αχαλίνωτο και αναίσχυντο θράσος του· με

την πλήρη συμπαράσταση των πονηρών πνευμάτων· και με την ικανότητα να κάνη θαύματα· ψεύτικα μεν,

αλλά που προκαλούν κατάπληξη. Η φαντασία του ανθρώπου είναι ανίκανη να συλλάβη την εικόνα ενός

τόσο μεγάλου κακούργου, όσος θα είναι ο αντίχριστος. Θα σαλπίζει για τον εαυτό του, όπως σάλπιζαν οι

πρόδρομοί του, οι προτυπώσεις του. Θα ονομάζη τον εαυτό του κήρυκα και παλινορθωτή της αληθινής

θεογνωσίας. Έτσι εκείνοι, που δεν κατανοούν τον χριστιανισμό, θα ιδούν σ’ αυτόν ένα αντιπρόσωπο και

υπέρμαχο της αληθινής θρησκείας! Και θα πάνε με το μέρος του. Θα σαλπίση. Και θα ονομάση τον εαυτό

του επηγγελμένον Μεσσίαν. Και συναντώντας τον, εκείνοι που ζουν με σαρκικό φρόνημα, και βλέποντας

την δόξα του, την δύναμή του, τις πνευματικές του ικανότητες, την ολοσχερή επιβολή του στα στοιχεία του

κόσμου, θα τον αναγορεύσουν Θεό και θα γίνουν οπαδοί του [16α].

Ο αντίχριστος θα παρουσιασθή πράος, εύσπλαγχνος, γεμάτος αγάπη, γεμάτος αρετές. Θα τον

δεχθούν σαν πράγματι γεμάτον αρετές. Και θα υποταχθούν σ’ αυτόν, εξ αιτίας των υψίστων αρετών του,

όλοι εκείνοι που φαντάζονται, πως αλήθεια είναι η «αλήθεια» του πεπτωκότος ανθρώπου, και γι’ αυτό

ούτε καν σκέπτονται να την ξεπεράσουν για να γνωρίσουν την αλήθειαν του Ευαγγελίου[17].

Ο αντίχριστος τότε θα εισηγηθή στην ανθρωπότητα την δημιουργία μιας ανώτατης παγκόσμιας

ειρήνης και ευημερίας. Θα προσφέρη τιμές, πλούτη, μεγαλεία, σημαντικές ανέσεις και σαρκικές ηδονές. Και

όσοι ποθούν επίγεια πράγματα, θα τον δεχθούν. Και θα τον ονομάσουν «κύριό» τους[18]. Ενώπιον της

ανθρωπότητος ο αντίχριστος θα ανοίξη ένα τέτοιο ανεξήγητο με την τότε επιστήμη τσίρκο θαυμάτων, που η

κατεργαριά τους θα θυμίζη θέατρο. Θα φέρη φόβο με τις απειλές και θαυμασμό με τα θαύματά του. Θα

ικανοποιήση την άκριτη περιέργειά τους και την παχυλή τους άγνοια. Θα ικανοποιήση την ματαιοδοξία τους

και τον εγωισμό τους. Θα ικανοποιήση το σαρκικό τους φρόνημα. Θα ικανοποιήση την δεισιδαιμονία και τις

προλήψεις τους. Και θα φέρη σε σύγχυση τους σοφούς. Έτσι όλοι οι άνθρωποι με οδηγό την πεπτωκυία

φύση τους, χωρίς το φως του Θεού, θα παρασυρθούν και θα καταλήξουν πειθήνια και άβουλα όργανα του

πλάνου[19].

Τα σημεία του αντιχρίστου θα γίνουν κατά κύριο λόγο στον αέρα [19α], και συγκεκριμένα στο

στρώμα, στο οποίο κυριαρχεί ο σατανάς[20]. Τα σημεία αυτά θα επιδρούν ως επί το πλείστον στην αίσθηση

της όρασης. Και έτσι και θα γοητεύουν και θα απατούν.

Ο άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος μελετώντας στην Αποκάλυψη του τα γεγονότα, που θα γίνουν πριν από

την συντέλεια του κόσμου, λέγει ότι ο αντίχριστος θα κάμη μεγάλασημεία, ακόμη και να κατεβή «πυρ εκ

του ουρανού ενώπιον των ανθρώπων»[21]. Το θαύμα αυτό, μας λέγει η Αγία Γραφή, θα είναι το πιο μεγάλο

από τα θαύματα του αντιχρίστου. Και αυτό το θαύμα θα γίνη στον αέρα. Θα είναι ένα μεγαλοπρεπές και

φοβερό θέαμα!

4 . Α π ά τ η  κ α ι  κ α τ ε ρ γ α ρ ι ά

Τα σημεία του αντιχρίστου θα γεμίσουν όλες του τις ενέργειες απάτη και κατεργαριά. Και θα

τραβήξουν τους πιο πολλούς ανθρώπους να τον ακολουθήσουν. Οι εχθροί του αντιχρίστου θα θεωρηθούν

τ α ρ α ξ ί ε ς , ε χ θ ρ ο ί τ η ς κ ο ι ν ω ν ί α ς κ α ι τ η ς τ ά ξ η ς · θα υποστούν ανοιχτές και συγκεκαλυμμένες

διώξεις· και θα υποβληθούν σε σκληρές τιμωρίες και ποινές. Τα πονηρά πνεύματα σκορπισμένα στην

οικουμένη, θα προκαλούν στους ανθρώπους μια γενικά εξαίρετη γνώμη για τον αντίχριστο, ένα γενικό

ενθουσιασμό, μια ακαταδάμαστη στροφή σ’ αυτόν[22].

Με αδρές γραμμές η αγία Γραφή μας περιγράφει το βάρος του τελευταίου διωγμού και την

σκληρότητα του διώκτη. Το πιο αποφασιστικό και χαρακτηριστικό σημείο είναι το όνομα, που η Γραφή

δίνει στον φρικαλέο εκείνο άνθρωπο. Τον ονομάζει «θ η ρ ί ο »[23], όπως και ο πεσών άγγελος είχε

ονομασθή «ό φ ι ς » (φίδι)[24]. Οι δύο αυτές ονομασίες σκιαγραφούν αρκετά καλά τον χαρακτήρα των

εχθρών του Θεού. Ο ένας ενεργεί πιο μυστικά, ο άλλος πιο φανερά. Όμως στο «θ η ρ ί ο » αυτό (που μοιάζει

με όλα τα άλλα θηρία[25], στο ότι συγκεντρώνει στον εαυτό του τις θηριωδίες όλων) «έδωκεν ο δράκων την

δύναμιν αυτού και τον θρόνον αυτού και εξουσίαν μεγάλην»[26]. Η δοκιμασία για τους αγίους του Θεού θα

είναι φοβερή. Ο διώκτης με την πονηρία, την υποκρισία και τα θαύματά του θα προσπαθήση να τους

πλανήση και απατήση προκαλώντας εις βάρος τους φοβερά εκλεπτυσμένους, και παμπόνηρα

συγκεκαλυμμένους διωγμούς και φτιαχτά προβλήματα. Η απεριόριστη εξουσία των βασανιστών θα τους

φέρη σε τρομερά δύσκολη θέση. Πολύ μικρός αριθμός από αυτούς θα εκτελεσθούν ενώπιον όλων των

ανθρώπων. Και κλήρος τους θα είναι η κοινή περιφρόνηση, το μίσος, η κατασυκοφάντηση από όλους,

τα πιεστικά εις βάρος τους μέτρα, και ο βίαιος θάνατος. Μόνο με την βοήθεια της θείας χάριτος και με το

φωτισμό του Θεού θα κατορθώσουν οι εκλεκτοί Του να ομολογήσουν ενώπιον των ανθρώπων τον Κύριον Ιησούν Χριστόν.

Πηγή

Μέγας Αντώνιος: "Εκείνοι που ζουν με την κακία δεν είναι δυνατόν να αποκτήσουν την αθάνατη ζωή"

Άγιος Αντώνιος

Από το βιβλίο: Βιβλιοκαλία-Κείμενα Αγίων Πατέρων

"Πρέπει πραγματικά οι άνθρωποι να επιμελούνται τα ήθη τους και να ζουν όπως πρέπει. Όταν αυτό το κατορθώσουν, τότε εύκολα μπορούν να γνωρίσουν και τα θεια· γιατί όποιος με όλη του την καρδιά και την πίστη του σέβεται το Θεό, έχει τη βοήθεια Του να δαμάσει και να κρατεί το θυμό και την επιθυμία του· επειδή αιτία όλων των κακών είναι η επιθυμία και ο θυμός.

 Άνθρωπος λέγεται η εκείνος πού χρησιμοποιεί ορθά το λογικό του, η εκείνος πού δέχεται συμβουλή για τη διόρθωσή του. Ο αδιόρθωτος δε λέγεται άνθρωπος, αλλά απάνθρωπος. Κι αυτό είναι το γνώρισμα των απάνθρωπων· και οι άνθρωποι αυτοί πρέπει ν΄ αποφεύγονται. Γιατί εκείνοι πού ζουν με την κακία δεν είναι δυνατό να αποκτήσουν την αθάνατη ζωή.

Όταν κάνουμε καλή χρήση του λογικού μας, τότε είμαστε άξιοι να λεγόμαστε άνθρωποι. Αντίθετα, όταν δεν κάνομε καλή χρήση του λογικού, τότε μόνον κατά το σώμα και τη φωνή διαφέρομε από τα άλογα ζώα. Ας αναγνωρίσει λοιπόν ο συνετός άνθρωπος ότι είναι αθάνατος και τότε θα μισήσει κάθε αισχρή επιθυμία, η οποία γίνεται αιτία θανάτου στους ανθρώπους.

Όπως κάθε τέχνη διαμορφώνοντας την ύλη φανερώνει την αξία της , π.χ. ο ένας δουλεύει το ξύλο κι ο άλλος το χαλκό κι άλλος το χρυσό και το ασήμι, έτσι κι εμείς ακούγοντας για την καλή και ενάρετη και θεάρεστη ζωή, οφείλουμε να φαινόμαστε ότι είμαστε πραγματικά άνθρωποι για τη λογική ψυχή μας και όχι για τη διάπλαση μόνο του σώματός μας.

Η ψυχή πού είναι αληθινά λογική και αγαπά τον Θεό, γνωρίζει αμέσως όλα όσα συμβαίνουν στη ζωή. Και εξιλεώνει τον Θεό με διάθεση αγάπης και Τον ευχαριστεί πραγματικά, κατευθύνοντας προς Αυτόν όλη την ορμή και το νου της.

Οι καπετάνιοι κατευθύνουν με προσοχή το πλοίο για να μη προσκρούσει πάνω σε σκόπελο η ύφαλο. Έτσι και εκείνοι πού επιθυμούν να ζήσουν την ενάρετη ζωή, ας εξετάζουν με επιμέλεια ποια πρέπει να κάνουν και ποια πρέπει να αποφεύγουν και να πιστεύουν ότι οι αληθινοί και θείοι νόμοι τούς συμφέρουν, κόβοντας τις πονηρές ενθυμήσεις και επιθυμίες από την ψυχή τους.

Όπως οι πλοίαρχοι και οι αμαξηλάτες με την προσοχή και την επιμέλεια πετυχαίνουν το σκοπό τους, έτσι πρέπει και όσοι φροντίζουν να ζουν τη σωστή και ενάρετη ζωή, να μελετούν και να φροντίζουν πως να ζουν όπως πρέπει και αρέσει στον Θεό. Εκείνος πού θέλει να ζήσει έτσι και έχει καταλάβει ότι μπορεί, με την πίστη προχωρεί προς την αφθαρσία". 

Πηγή
Επιμέλεια-μορφοποίηση ανάρτησης:ιστολόγιο: http://agiopneymatika.blogspot.gr/

Ὁ Χρυσός Κανόνας καί ἡ Ἀγάπη πρός τούς ἐχθρούς, Κυριακή Β΄Λουκᾶ, Ἀρχ. Σά...

ΠΕΡΙ ΚΑΤΑΚΡΙΣΕΩΣ .ΑΡΧ. ΜΑΞΙΜΟΣ ΚΥΡΙΤΣΗΣ. 25-11-13

ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΕΥΣΕΒΙΟ ΓΙΑΝΝΑΚΑΚΗ: ΞΕΧΕΙΛΙΣΜΑ ΠΑΤΡΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ

Λόγοι Γέροντος Ευσεβίου - Απόσπασμα από το βιβλίο

 "Κι εκείνο που πρέπει να προσέχουμε είναι να αποφεύγουμε τους επαίνους, διότι οι έπαινοι βλάπτουν. Ο ταπεινός βέβαια άνθρωπος δεν στέκεται στους επαίνους ούτε δίνει σημασία. Αλλά επειδή δεν έχουμε την ταπείνωση όπως τη θέλει ο Θεός και δεν αποτελεί βίωμά μας μπορεί να το παίρνουμε επάνω μας.

 Όταν λέμε συνέχεια "μπράβο μπράβο, είσαι σπουδαία, επιτυγχάνεις παντού, είσαι άφθαστη" την γκρεμίζουμε την ψυχή αυτή. Όχι, όχι επαίνους. Έ, ένα μπράβο ο Πνευματικός ή η Γερόντισσα μπορούν να το πουν καμιά φορά, αλλά οι έπαινοι μεταξύ των Αδελφών δεν ωφελούν. Αυτά τα κάνει ο κόσμος. Οι άνθρωποι που δεν έχουν σχέση με τις αρετές του Θεού και τη ζωή του Χριστού άλλοτε κατηγορούν και άλλοτε επαινούν".

 *****

Φέτος, καλοκαίρι 2017, είδε το φως της κυκλοφορίας η νέα έκδοση της Ιεράς Μονής Αγίου Ιωάννου Θεολόγου Αιγιαλείας με τίτλο: ΞΕΧΕΙΛΙΣΜΑ ΠΑΤΡΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ, ΤΟΜΟΣ Α΄, που με περισσή επιμέλεια και θείο ζήλο συνέγραψε η  Αδελφότητα της Μονής.

Το νέο καλαίσθητο και καλοτυπωμένο βιβλίο, ένα θεόπνευστο πόνημα, που αποτελείται απο 390 σελίδες, περιέχει απομαγνητοφωνημένες πνευματικές νουθεσίες του αγίου Γέροντος  από το πλούσιο αρχείο των λόγων του, περιόδου 1974-1995, που φυλάσσουν οι αδελφές της Μονής ως ανεκτίμητο κειμήλιο, με αυθεντικό και πρωτότυπο υλικό, το οποίο δίνει πιστή την εικόνα του αγιασμένου Γέροντος.  

Είθε, όσοι μελετούν και εφαρμόζουν τους εμπνευσμένουνς απ΄ την αγάπη του Χριστού λόγους του, να έχουν πλούσιες τις ευλογίες του και το θείο έλεος!

*****

Μέρος από την Εισαγωγή:

"Δεχθείτε, πατέρες και αδελφοί, τους λόγους του οσίου Γέροντος, είτε Μοναχοί είσθε είτε λαϊκοί, γιατί απευθύνονται σε όλους. Παρηγορούν, στηρίζουν και ενισχύουν. Μας προτρέπουν στον αγώνα και στη φιλότιμη προσπάθεια να νικήσουμε τον κακό εαυτό μας και να ευαρεστήσουμε στον Κύριον. 

   Ας γίνουν λοιπόν σ΄εμάς καθημερινό εντρύφημα και μελέτη, Ας τους βάλλουμε στην καρδιά μας για να μας ξυπνούν από τον πνευματικό ύπνο και τη ραθυμία. Ας γίνουν σάλπιγγες που θα ηχούν και θα μας υπενθυμίζουν ότι ο μεν "αντίδικος ημών διάβολος ως λέων ωρυόμενος περιπατη ζητών τίνα καταπίη" (πρβλ. Α΄Πετρ. ε, 8), το δε πολίτευμά μας είναι στον Ουρανό. Εκεί είναι η αληθινή μας πατρίδα. Εκεί μας περιμένουν οι Άγιοι Πατέρες μας. Εκεί μας αναμένει και ο άγιος Γέροντας Ευσέβιος.

 Είθε οι πατρικές παραινέσεις του μακαρίου γέροντος δι΄αγίων ευχών του να βοηθήσουν τον αναγνώστη να επιτύχει την κατάκτηση και κληρονομία των αιωνίων αγαθών της Ουρανίου Βασιλείας".

Ο πνευματικός πατέρας της Αδελφότητος

Ιερομόναχος Θεοφάνης

*****

Έκδοση της Ιεράς Μονής Αγίου Ιωάννου Θεολόγου Αιγιαλείας

Εκδοτική παραγωγή: ΕΠΤΑΛΟΦΟΣ, www.eptalofos.gr

Άγιος Πορφύριος: "Με το καλό παράδειγμα, την αγάπη και την πραότητά μας, γίνεται η καλύτερη ιεραποστολή ..."

Ο φανατισμός δεν έχει σχέση με τον Χριστό.

Να είσαι χριστιανός αληθινός. Τότε κανένα δεν θα παρεξηγείς αλλά η αγάπη σου "πάντα θα στέγει."

Και στον αλλόθρησκο, χριστιανός. Δηλαδή να τον τιμάεις άσχετα με τη θρησκεία του με έναν ευγενικό τρόπο.  Μπορείς να αγαπήσεις έναν οθωμανό, όταν έχει ανάγκη να του μιλήσεις, να αναστραφείς μαζί του. Να υπάρχει σεβασμός της ελευθερίας του άλλου.

Όπως ο Χριστός "ϊσταται επί την θύραν και κρούει" χωρίς να την παραβιάζει αλλά περιμένει την ψυχή μόνη της κι ελεύθερα να Τον δεχτεί, έτσι κι εμείς να στεκόμαστε μπροστά στην κάθε ψυχή.

Στην ιεραποστολική προσπάθεια να υπάρχει λεπτός τρόπος, ώστε οι ψυχές να δέχονται ό,τι προσφέρομε, λόγια, βιβλία χωρίς να αντιδρούν.

Και κάτι ακόμα. Λίγα λόγια. Τα λόγια ηχούν στα αυτιά και εκνευρίζουν πολλές φορές. Η προσευχή και η ζωή έχουν απήχηση.

Η ζωή συγκινεί, αναγεννά και αλλοιώνει, ενώ τα λόγια μένουν άκαρπα.

Η καλύτερη ιεραποστολή, γίνεται με το καλό μας παράδειγμα, την αγάπη μας, την πραότητά μας.

---------------------------------------------------

Επιμέλεια-μορφοποίηση ανάρτησης:

Ιστολόγιο: http://agiopneymatika.blogspot.gr/

Κείμενα από το βιβλίο: 

Βίος και Λόγοι Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου

Ιερά Μονή Χρυσοπηγής

Χανιά 2013

σελ. 396

Η Ρουμάνα χωρική και το Άκτιστο Φως

Μοναχού Σεραφείμ

Ένα χειμωνιάτικο πρωινό ο περίφημος Ρουμάνος ασκητής Κλεόπας Ιλιέ βρισκόταν στο Ιερό ενός μοναστηριακού Ναού και διάβαζε γονατιστός την ακολουθία της Θείας Μεταλήψεως.

Μετά από λίγη ώρα μπήκε στην Εκκλησία για να προσευχηθεί μια γυναίκα που είχε έρθει στο Μοναστήρι από το βράδυ.

Προσκυνούσε όλες τις εικόνες και έκανε παντού μετάνοιες, διηγείται ο πατήρ Κλεόπας.

Δεν γνώριζε ότι κάποιος ήταν μέσα στην Εκκλησία.

Την παρατηρούσα συνεχώς από την Ωραία Πύλη.

Εκείνη, αφού προσκύνησε τις εικόνες, γονάτισε στο μέσον της Εκκλησίας, ύψωσε τα χέρια της και έλεγε από την καρδιά της αυτά τα λόγια:

- Κύριε, μη με εγκαταλείπεις!...Κύριε, μη με εγκαταλείπεις!...

Είδα τότε ένα λαμπρό κίτρινο φως γύρω της και τρόμαξα!...

Η γυναίκα έπεσε με το πρόσωπο στη γη και προσευχόταν σιωπηλά.

Η φωτεινή νεφέλη που την περιέλουζε, μεγάλωσε περισσότερο και μετά σιγά-σιγά εξαφανίστηκε....

Αφού έσβησε το Θείο φως, σηκώθηκε στα πόδια της και βγήκε έξω από την Εκκλησία.

Ήταν μια απλή γυναίκα από τα γειτονικά χωριά μας...

Ιδού λοιπόν, ποιος έχει το δώρο της προσευχής!...

Να που οι λαϊκοί ξεπερνούν καμιά φορά τους Μοναχούς!....

Εγώ έκανα μετά προσκομιδή και από την μεγάλη μου συγκίνηση άρχισα να κλαίω και έτρεμα με τα χαρτιά μνημονεύσεως στο χέρι.

Μόνον ο Θεός γνωρίζει πόσοι  εκλεκτοί υπάρχουν σ' αυτόν τον κόσμο...

-----------------------------------------------------------

Από το βιβλίο "Χαρίσματα και Χαρισματούχοι", 

τ. Γʹ, σελ. 217-218, Εκδόσεις Ιεράς Μονής Παρακλήτου, 

Ωρωπός Αττικής 1990

---------------------------------------------------------------------
Πηγή: Αμφοτεροδέξιος
http://logosfotos.blogspot.gr/2017/07/blog-post_25.html

Μέχρι να μάθει η ψυχή να διατηρεί τη Xάρη…

Αγ. Σιλουανού του Αθωνίτου

“Τόσο αγαπά ο Θεός τον άνθρωπο, που του δίνει πλούσια τις δωρεές του Αγίου Πνεύματος. Μέχρις ότου, όμως, μάθει η ψυχή να διατηρεί τη χάρη, θα βασανίζεται για πολύ.

Όποιος έχασε τη χάρη, όπως εγώ, αυτός ας πολεμά με γενναιότητα τους δαίμονες. Γνώριζε πως εσύ ο ίδιος είσαι ο ένοχος: έπεσες στην υπερηφάνεια και τη ματαιοδοξία. Όμως, ο πολυέλεος Κύριος σε αφήνει να μάθεις τι σημαίνει να ζεις με το Άγιο Πνεύμα και τι σημαίνει να βρίσκεσαι σε πόλεμο με τους δαίμονες. Έτσι, η ψυχή βλέπει εκ πείρας πόσο ολέθρια είναι η υπερηφάνεια και αποφεύγει τη ματαιοδοξία και τους ανθρώπινους επαίνους και διώχνει τους υπερήφανους λογισμούς. Τότε η ψυχή αρχίζει να γίνεται καλά και μαθαίνει να διατηρεί τη χάρη.

Η άρρωστη ψυχή είναι υπεροπτική, ενώ η υγιής ψυχή αγαπά την ταπείνωση, όπως τη δίδαξε το Άγιο Πνεύμα , και όσο δεν γνωρίζει ακόμα αυτή την θεία ταπείνωση πρέπει να θεωρεί τον εαυτό της χειρότερο απ΄ όλους.

Η ταπεινή ψυχή, και αν καθημερινά την ανεβάζει ο Κύριος στους ουρανούς και της δείχνει την αγάπη των Σεραφείμ και των Χερουβείμ και όλων των Αγίων, και όλη την ουράνια δόξα που Τον περιβάλλει, ακόμα και τότε, διδαγμένη από την πείρα, θα λέει:

 «Εσύ ,Κύριε, μου δείχνεις τη δόξα Σου γιατί αγαπάς το πλάσμα Σου. Σε μένα, όμως ,δώσε δάκρυα κατανύξεως και δύναμη να Σε ευχαριστώ. Σε Σένα βέβαια αρμόζει δόξα στον ουρανό και στη γη , σε εμένα όμως ,ταιριάζουν δάκρυα για τις αμαρτίες μου».

 Αλλιώς είναι αδύνατον να διατηρήσεις τη χάρη του Αγίου Πνεύματος, την οποία δίνει δωρεάν ο Κύριος από ευσπλαγχνία.

/www.agiameteora.net/

Τον πρωτογνώρισα στην είσοδο της μονής Ιβήρων...

Τον πρωτογνώρισα στην είσοδο της μονής Ιβήρων.

Ήταν ζηλωτής.
Πουλούσε κομποσκοίνια και θυμίαμα.Τον καλούσαν εκεί δύο φορές το χρόνο γιατί ήταν καλλιτέχνης στον στολισμό των κολύβων.
Αφού συζητήσαμε αρκετά, μου ζήτησε τα ονόματα της οικογενείας μου με το πρόσχημα ότι θα τα έδινε σε έναν ιερέα να τα μνημονεύει.
Την επόμενη φορά που τον συνάντησα στο ίδιο μέρος με φώναξε με το όνομα μου και με προσκάλεσε στην Νέα Σκήτη να τον επισκεφθώ όποτε θέλω.
Έμενε στο κελί του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου.
Πέρασαν χρόνια δίχως να τον ξαναπετύχω.
Κάποτε ανεβήκαμε στην Αγία Άννα με έναν φίλο,και οδοιπορώντας προς τον Άγιο Παύλο σκέφτηκα να περάσω να τον ιδώ.
Το κελί του, σαν την παράγκα του Καραγκιόζη.
Έτοιμο να πέσει με τον πρώτο αέρα.
Διώροφο, από κάτω μια αποθήκη με ξύλα.
Η ξύλινη πόρτα ανοιχτή.
Προχωρήσαμε μέχρι την αποθήκη,έτοιμοι να τον φωνάξουμε όταν ακούσαμε ικετευτικές κραυγές από πάνω δεξιά.
Είπαμε να μην ενοχλήσουμε μέχρι να ηρεμήσουν τα πράγματα.
Τότε κατάλαβα ότι ήταν ο γερο Γεράσιμος που προσευχόταν κλαίγοντας ,αναφέροντας ονόματα ανθρώπων.
Σαν να είχε πιαστεί από το φουστάνι της Παναγίας.
Όπως ένα μικρό παιδί που ζητάει από τη μαμά του να του κάνει τα χατίρια.
Ανάμεσα στα άλλα άκουσα το όνομα το δικό μου και όλα τα ονόματα της φαμίλιας μου.
Συγκλονίστηκα.
Μετά από πολλή ώρα τα πράγματα ησύχασαν.
Φώναξα το όνομα του.
Ανεβήκαμε τις σκάλες,μας αγκάλιασε,και το πρώτο πράγμα που ρώτησε ήταν.
-Τώρα ήρθατε;
-Ναι γέροντα.
Α γιατί αν δεν ήρθατε τώρα, εγώ έκανα κάτι παλαβά.
Αργότερα δέχτηκε ως υποτακτικό έναν ηλικιωμένο δάσκαλο από την Ξάνθη τον Βασίλειο που μετονομάστηκε σε Γρηγόριος.
-Μια ζωή παρακαλούσα τον Θεό να μου στείλει υποτακτικό,και εκείνος μου έστειλε αυτόν τον μπακαλιάρο, έλεγε και ο Γρηγόριος υπομειδιούσε.
Πρώτος έφυγε από τη ζωή ο Γρηγόριος και κατόπιν ο Γερο Γεράσιμος.
Αιωνία τους η μνήμη.

(Στη φωτογραφία ,αριστερά ο γέροντας και δεξιά ο υποτακτικός) 
Ανάρτηση στο face book:

‎Μιχάλης Μάλαμας‎ προς Φίλοι του Αγίου Όρους/Agio Oros - Mount Athos

Με αρετές και όχι με τίτλους βαδίζουμε κοντά στον Θεό!

- Γέροντα, τί πρέπει νά κάνουμε ὅταν θέλουμε νά παρακαλέσουμε ἕναν Ἅγιο γιά κάτι;

 - Γέροντα, τί πρέπει να κάνουμε όταν θέλουμε να παρακαλέσουμε έναν Άγιο για κάτι;

• Πρώτα να κάνετε τοn σταυρό σας στο Όνομα της Αγίας Τριάδος. 
• Μετά πείτε την προσευχή της Παναγίας ''Χαίρε, Κεχαριτωμένη Μαρία'' και 
• ύστερα επικαλεστείτε τον Άγιο τρείς φορές.

Για παράδειγμα: ''Άγιε Μεγαλομάρτυρα Γεώργιε, παρακάλεσε τον Θεό για μας!'', και ύστερα ζητήστε εκείνο που θέλετε, αλλά αυτό να είναι χρήσιμο για την ψυχή. Αυτό να ζητάτε.

------------------------------------------------------------

(Απο το βιβλίο της Νάνα Μερκβιλάτζε: ''Ο Άγιος Γαβριήλ ο δια Χριστόν Σαλός και Ομολογητής'')
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΕΠΤΑΛΟΦΟΣ

http://apantaortodoxias.blogspot.gr/2017/09/blog-post_271.html?m=1

http://hristospanagia3.blogspot.gr/2017/09/blog-post_747.html#more

Το πνεύμα της πλάνης κυνηγάει τα άκρα. Τα περισσά και τα υπέρμετρα, σύμφωνα με την πατερική σοφία "των δαιμόνων εισί".

Όταν ο γερο-Δανιήλ ήταν στο Ρωσικό, παρατηρούσε πως κάποιος μοναχός που ασκήτευε σ΄ ένα κάθισμα έξω από το μοναστήρι, παρίστανε τον μεγάλο ασκητή. Έκανε μεγάλες νηστείες, φορούσε τα πιο άθλια ρούχα, γύριζε ξιπόλητος, γύριζε ξιπόλητος ακόμα και τον χειμώνα κλπ. Μεταξύ των άλλων, ενώ ο κανονισμός προβλέπει 300 μετάνοιες την ημέρα, αυτός έκανε 3000. Οι άλλοι λοιπόν μοναχοί τον εθαύμαζαν.

-Αυτό; είναι πραγματικός καλόγερος. Αυτός είναι ασκητής με τα όλα του έλεγαν.

Ο π. Δανιήλ, παρ΄ όλο που ήταν νεώτερος τότε, δεν έδειχνε ενθουσιασμένος. Με το διορατικό του βλέμμα διέκρινε μια κατάσταση κάθε άλλο, παρά θεάρεστη. Διεπίστωσε μάλιστα πως στην πόρτα της καλύβης του υπήρχε κάποιο άνοιγμα, που επέτρεπε στους διαβάτες να βλέπουν μέσα για να επαινούν τη μεγάλη του άσκηση.

Η αγάπη τον έσπρωξε ν΄ αναφέρει την υπόθεση στον ηγούμενο, ώστε να σωθεί ο αδελφός από την πλάνη. Τότε ο ηγούμενος ξεκίνησε για την καλύβη του "υπερασκητού"!

-Πώς τα περνάς εσύ εδώ, πάτερ ;

-Με την ευχή σου γέροντα, καλά. Αγωνίζομαι και κλαίω τις αμαρτίες μου.

-Μόνο που δεν ήρθες καμιά φορά να μου πεις τους λογισμούς σου.

-Τί, να σου πω, γέροντα ; Τα ξέρεις. Είμαι ένας αμαρτωλός που αγωνίζομαι.

-Τί αγώνες έχεις ; Δεν μου λες, κάνεις καμιά γονυκλισία ;

-Ναι, γέροντα, κάνω μερικές.

-Πόσες ;

-Να με την ευχή σου 3000 την ημέρα.

-Πώς ; Γιατί 3000; Ποιός σου έδωσε ευλογία για τόσε; Όχι, δεν θα ξανακάνεις 3000. Τι θέλεις να παραστήσεις; Τον "υπερασκητή"; Στο εξής μόνο πενήντα. Έτσι δεν θα σε πιάνει και υπερηφάνεια.

Ο γέροντας έφυγε. Η τομή είχε γίνει και το απόστημα παρουσιάσθηκε αμέσως με όλη του τη δυσοσμία. Συνέβη κάτι το ανέλπιστο.

Ο άλλοτε "μέγας και τρανός" ασκητής πήρε στροφή εκατόν ογδόντα μοιρών. Γονυκλισίες δεν μπορούσε να κάνει ούτε πενήντα ! Αντί για κουρελιάρικα ρούχα φορούσε τώρα ό,τι πολυτελέστερο υπήρχε. Η φτωχική του τράπεζα γνώρισε τα εκλεκτότερα φαγητά.

Όπως ήταν φυσικό, οι άλλοι πατέρες έτριβαν τα μάτια τους. Τότε πια κατάλαβαν πως οι υπέρμετρες ασκήσεις του οφείλονταν σε πνεύμα υπερηφανείας. Έτσι μπορούσε να εξηγηθεί και η καταπληκτική μεταβολή, γιατί το πνεύμα αυτό της πλάνης κυνηγάει τα άκρα. Τα άκρα, τα περισσά και τα υπέρμετρα, σύμφωνα με την πατερική σοφία "των δαιμόνων εισί".

Πηγή: ΑΡΧΙΜ. ΧΕΡΟΥΒΕΙΜ, ΔΑΝΙΗΛ ΚΑΤΟΥΝΑΚΙΩΤΗΣ, ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ, ΩΡΩΠΟΣ ΑΤΤΙΚΗΣ 2005, σ. 49 κ.ε. (tribonio.blogspot.gr)

Πηγή: http://synaxipalaiochoriou.blogspot.gr/

Χριστός ἐστιν ἡ εἰρήνη ἡμῶν (Ἐφ. 2,13-18), Ἁγ.Ἰουστίνου Πόποβιτς, Ἀρχ. ...