ΕΡΩΤΗΣΗ ΤΟΥ ΑΒΒΑ ΕΥΘΥΜΙΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΒΑΡΣΑΝΟΥΦΙΟ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Εσύ που αναζήτησες το πλανεμένο πρόβατο, Ιησού, δίδαξε κι εμάς με ποιο τρόπο να αναζητήσουμε τον ποιμένα.
Πάτερ, ένα λόγο θέλω να σε ρωτήσω: Επειδή έχει γραφτεί "αναζητήστε τον Κύριο και θα γίνετε κραταιοί (δυνατοί), ζητήστε το πρόσωπό του για πάντα" πώς γίνεται ένας αμαρτωλός άνθρωπος να ζητήσει για πάντα τον Κύριο; Δίδαξέ μας τον λόγο αυτό για τον Κύριο που σε φωτίζει, ώστε κι εμείς να αναζητήσουμε το πρόσωπο του Θεού για πάντα, διότι η δόξα ανήκει σε αυτόν στους αιώνες. Αμήν.
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Αδελφέ Ευθύμιε,
παρακαλώ την αγάπη σου να κοπιάσεις μαζί μου στη δέηση προς τον φιλάνθρωπο Θεό. Διότι η αγάπη σου μου ζήτησε να σου γράψω πώς να αναζητήσουμε τον ποιμένα. Και από την πρώτη ημέρα μέχρι τώρα παρακαλώ τον Θεό για το αίτημά σου και μου λέει:
"Καθάρισε την καρδιά σου από τους λογισμούς του παλαιού ανθρώπου και θα σου ικανοποιήσω τα αιτήματά σου. Διότι οι δικές μου δωρεές χωράνε μέσα στους καθαρούς και δωρίζονται.
Όσο όμως η καρδιά σου κινείται από την οργή και την μνησικακία και τα όμοια πάθη του παλαιού ανθρώπου εκεί μέσα δεν θα εισέλθει σοφία.
Εάν επιθυμείς τα χαρίσματά μου, διώξε από σένα τα σύνεργα του πονηρού και τα δικά μου θα έρθουν σε σένα από μόνα τους.
Μήπως δεν άκουσες πως δεν γίνεται ένας δούλος να δουλεύει σε δύο αφεντικά; Εάν είσαι με μένα δεν είσαι με τον διάβολο. Εάν είσαι με τον διάβολο δεν είσαι με μένα ουδέποτε."
Εάν κάποιος θέλει να γίνει άξιος των χαρισμάτων μου ας κατανοήσει τα σημάδια μου, διότι σαν πρόβατο άκακο δέχτηκα όλα τα πάθη σας, χωρίς να φέρω αντίρρηση σε κάποιο. Και σε σας είπα να έχετε ακεραιότητα όπως τα περιστέρια και αντί αυτού έχετε αγριότητα παθών. Προσέξετε να μην πω "Πορεύεστε στο φως της φωτιάς σας".
Ακούγοντας αυτά βρίσκομαι σε πένθος και οδυρμό μέχρι να δείξει ευσπλαχνία και σε μένα η Αγαθότης Του και να με απαλλάξει από τα φοβερά πάθη του παλαιού ανθρώπου για να δεχτώ όλα τα επερχόμενα με υπομονή πολλή. Γνωρίζεις άλλωστε τι καρπούς φέρνει η υπομονή. Και ο Απόστολος αναφέρεται στην αξία της.
Ευχήσου λοιπόν, αδελφέ, για να έρθει σε μένα. Και κάνε αγάπη και έλεγξέ με αν κάτι παραβλέπω για να διορθωθώ. Διότι δεν έχω φρόνηση αλλά αγαπώ αυτούς που με διδάσκουν και με ελέγχουν γνωρίζοντας ότι για τη σωτηρία της ψυχής μου γίνεται η διδασκαλία τους. Ακόμη παρακάλεσε να απαλλαγώ από την πτώση του δικαιώματος, διότι πάντα θλίβομαι.
Και συγχώρησέ με για όλα, διότι σε κόπο σε βάζω πάντοτε αλλά πολύ μισθό έχει αυτό το πράγμα από τον Χριστό Ιησού και Κύριό μας, εις τον οποίο ανήκει η δόξα στους αιώνες. Αμήν.
Ἐρώτησις τοῦ αὐτοῦ πρός τόν αὐτόν μέγαν Γέροντα.
Ὁ ζητήσας τό πεπλανημένον πρόβατον, Ἰησοῦ, δίδαξον καί ἡμᾶς πῶς νά ζητήσωμεν τόν ποιμένα. Πάτερ, ἕνα λόγον θέλω ἐρωτῆσαι. Ἐπειδή γέγραπται «ζητήσατε τόν Κύριον καί κραταιώθητε, ζητήσατε τό πρόσωπον αὐτοῦ διά παντός», πῶς δύναται ἁμαρτωλός ἄνθρωπος ζητῆσαι τόν Κύριον διά παντός; Δίδαξον ἡμᾶς τόν λόγον τοῦτον διά τόν σοφίσαντά σε, ἵνα καί ἡμεῖς διά παντός ζητήσωμεν τό πρόσωπον τοῦ Κυρίου, ὅτι αὐτῷ ἡ δόξα εἰς τούς αἰῶνας. Ἀμήν.
Ἀπόκρισις.
Ἀδελφέ Εὐθύμιε, δέομαι τῆς ἀγάπης σου συγκοπίασόν μου τῇ δεήσει πρός τόν φιλάνθρωπον Θεόν. Καί γάρ ἡ ἀγάπη σου ᾔτησέ με γράψαι σοι πῶς νά ζητήσωμεν τόν ποιμένα. Καί ἀπό πρώτης ἡμέρας ἕως ἄρτι δέομαι τοῦ Θεοῦ περί τῆς αἰτήσεώς σου καί λέγει μοι˙ καθάρισόν σου τήν καρδίαν ἀπό τῶν λογισμῶν τοῦ παλαιοῦ ἀνθρώπου καί χαρίζομαί σοι τά αἰτήματά σου. Τά γάρ ἐμά δωρήματα, ἐν τοῖς καθαροῖς χωροῦνται καί δωροῦνται. Ὅσον δέ κινεῖται ἡ καρδία σου ἀπό τῆς ὀργῆς καί μνησικακίας καί τῶν ὁμοίων παθῶν τοῦ παλαιοῦ ἀνθρώπου, ἐκεῖ οὐκ εἰσελεύσεται σοφία. Εἰ ἐπιποθεῖς τά ἐμά χαρίσματα, τά σκεύη τοῦ ἀλλοτρίου ἔκβαλε ἀπό σοῦ καί τά ἐμά ἀφ᾿ ἑαυτῶν ἔρχονται εἰς σέ. Μή οὐκ ἤκουσας «οὐ δύναται δοῦλος δυσί κυρίοις δουλεύειν»; Ἐάν οὖν ἐμοί, οὐ τῷ διαβόλῳ˙ ἐάν δέ τῷ διαβόλῳ, ἐμοί οὐδέποτε. (σελ. 346) Εἴ τις οὖν θέλει καταξιωθῆναι τῶν ἐμῶν χαρισμάτων, τά ἴχνη μου κατανοήσει˙ ὅτι ὡς πρόβατον ἄκακον ἐδεξάμην ὅλα τά πάθη, μή ἀντιλέξας ἔν τινι. Καί ὑμῖν εἶπον ἔχειν ἀκεραιότητα ὡς αἱ περιστεραί καί ἀντί τούτων ἔχετε ἀγριότητα τῶν παθῶν. «Βλέπετε μή εἴπω ὑμῖν˙ πορεύεσθε τῷ φωτί τοῦ πυρός ὑμῶν».
Ταῦτα οὖν ἀκούσας, ἐν πένθει εἰμί καί ὀδυρμῷ ἕως οὗ σπλαγχνισθῇ καί εἰς ἐμέ ἡ ἀγαθότης αὐτοῦ καί ἀπαλλάξει με τῶν δεινῶν παθῶν τοῦ παλαιοῦ ἀνθρώπου, τοῦ δέξασθαι πάντα τά ἐπερχόμενά μοι ἐν ὑπομονῇ πολλῇ. Οἶδας γάρ τί κατεργάζεται ἡ ὑπομονή˙ καί ὁ Ἀπόστολος ἐμνημόνευσε περί ταύτης΄
Εὖξαι οὖν, ἀδελφέ μου, ἵνα ἔλθῃ μοι. Καί διά τήν ἀγάπην ἔλεγξόν με εἴ τι παρέρχομαι, ἵνα διορθώσωμαι. Καί γάρ ἄφρων εἰμί, ἀλλά ἀγαπῶ τούς διδάσκοντας καί ἐλέγχοντάς με, εἰδώς ὅτι εἰς σωτηρίαν ψυχῆς ἔσται μοι αὐτῶν ἡ διδασκαλία. Ἔτι δεήθητι ἵνα φύγω ἀπό τῆς πτώσεως τοῦ δικαιώματος, ὅτι πάντα θλίβομαι. Καί συγχώρησόν μοι κατά πάντα, ὅτι εἰς κόπον σε βάλλω πάντοτε, ἀλλά πολύν μισθόν ἔχει τό πρᾶγμα, ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν˙ ᾧ ἡ δόξα εἰς τούς αἰῶνας. Ἀμήν.
Από το βιβλίο του Αγίου Νικοδήμου περί του αββά Βαρσανουφίου
- Κείμενα διακριτικά και ησυχαστικά
- Ερωταποκρίσεις
Πηγή
