"Αυτός που κάνει κάτι για να επιδειχθεί στους ανθρώπους απομακρύνεται από τον μισθό του". Από το Γεροντικό

Είπε ο αββάς Ησαΐας:

“Νομίζω πώς είναι πολύ σπουδαίο και πολύτιμο αγαθό να νικήσει κανείς την κενοδοξία και να προκόψει στη γνώση του Θεού. Γιατί αυτός που πέφτει στην εξουσία αυτού του πονηρού πάθους της κενοδοξίας, γίνεται ξένος προς την ειρήνη, σκληραίνει η καρδιά του προς τους εν Χριστώ αδελφούς και τελική συμφορά του είναι ότι πέφτει στην υψηλοφροσύνη, δηλαδή στην υπερηφάνεια, που είναι η μάνα όλων των κακών.

Εσύ όμως, πιστέ δούλε του Χριστού, κράτα κρυφή την εργασία σου, και με πόνο καρδιάς φρόντισε να μη χάσεις τον μισθό της εργασίας σου εξαιτίας της ανθρωπαρέσκειας. Γιατί αυτός που κάνει κάτι για να επιδειχθεί στους ανθρώπους απομακρύνεται από τον μισθό του, όπως είπε ο Κύριος”.

Πήγε άλλος αδελφός σ΄ αυτόν (στον αββά Θεόδωρο της Φέρμης) και άρχισε να μιλάει και να ερευνά για πράγματα, τα οποία ακόμη δεν είχε αρχίσει να τα εφαρμόζει. Και του λέει ο Γέροντας:

“Ακόμη δεν βρήκες πλοίο, ούτε τις αποσκευές σου φόρτωσες, και πριν ταξιδέψεις, έφτασες κιόλας σ΄ εκείνη την πόλη; Πρώτα άρχισε την εργασία και καθώς την κάνεις, θα φθάσεις σ΄ αυτά που τώρα λες”.

Είπε ο αββάς Ποιμήν:

“Μάθε στην καρδιά σου να εφαρμόζει αυτά που διδάσκει η γλώσσα σου”.

Είπε επίσης:

“Λίγοι άνθρωποι παρουσιάζουν με πληρότητα την ορθόδοξη διδασκαλία κι ακόμα πιο λίγοι την εφαρμόζουν”.

Είπε ο αββάς Ποιμήν:

“Εκείνος που με κάθε τρόπο επιδιώκει τη φιλία των ανθρώπων, απομακρύνεται εντελώς από τη φιλία του Θεού. Δεν είναι καλό να θέλει κανείς να αρέσει σε όλους. Γιατί η Γραφή λέει: Αλίμονο σας όταν όλοι οι άνθρωποι σας επαινούν”.

Ο αββάς Αμμούν της Ραϊθούς ρώτησε τον αββά Σισώη:

“Όταν διαβάζω την Αγία Γραφή γυρεύει ο λογισμός μου να φτιάξει κάποιες ωραίες φράσεις, για να έχω ν΄ απαντώ, όταν με ρωτούν”.

Κι ο Γέροντας του λέει:

“Δεν χρειάζεται. Καλύτερο είναι να αποκτήσεις την καθαρότητα του νου (της καρδιάς) και το να μη μεριμνάς τι θα πεις και τότε θα μιλάς σωστά”.

Είπε η αγία Συγκλητική:

“Όπως ακριβώς ο θησαυρός όταν βγει στο φανερό, με τον καιρό λιγοστεύει και τελικά εξαφανίζεται, κατά τον ίδιο τρόπο και η αρετή, όταν γίνεται γνωστή και κοινοποιείται, χάνεται....

Και όπως το κερί λιώνει, όταν πλησιάσει τη φωτιά, το ίδιο και η ψυχή διασκορπίζεται από τους επαίνους και χαλαρώνει”.

Από το Μεγάλο Γεροντικό

http://logosfotos.blogspot.com/2019/10/blog-post_11.html

****

Νέο βιβλίο

Δ. ΠΑΙΚΟΠΟΥΛΟΣ ΑΙΝΟΙ ΗΧ. ΠΛ Δ.wmv

Αρχιεπίσκοπος; «Να θυμάσαι πάντα ότι η εκλογή σου, συμβολίζει την ενότητα της Εκκλησίας».

Χειροτονία νέου Μητροπολίτη Καλαβρύτων 

κ.κ. Ιερωνύμου

ΕΞΕΛΕΓΗ ΠΑΜΨΗΦΕΙ

         Α Ξ Ι Ο Σ !!!

Μητρόπολη | Θάνος Θανόπουλος

Με ιδιαίτερη λαμπρότητα και μεγαλοπρέπεια τελέστηκε σήμερα, Κυριακή 13 Οκτωβρίου 2019 η χειροτονία του νέου εψηφισμένου Μητροπολίτη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Ιερωνύμου στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Αθηνών.

Της Θείας Λειτουργίας προεξήρχε ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος, και συλλειτούργησαν οι Μητροπολίτες πρώην Καλαβρύτων Αμβρόσιος, Μαντινείας Αλέξανδρος, Σπάρτης Ευστάθιος, Σάμου Ευσέβιος, Βεροίας Παντελεήμων, Πειραιώς Σεραφείμ, Δημητριάδος Ιγνάτιος, Σύρου Δωρόθεος, Σερρών Θεολόγος, Χαλκίδος Χρυσόστομος, Σιδηροκάστρου Μακάριος, Κοζάνης Παύλος, Ζιχνών Ιερόθεος, Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμος, Μεσογαίας Νικόλαος, Κορίνθου Διονύσιος, Πατρών Χρυσόστομος, Λευκάδος Θεόφιλος, Μεσσηνίας Χρυσόστομος, Κηφισίας Κύριλλος, Ιλίου Αθηναγόρας, Γλυφάδος Αντώνιος, Νέας Ιωνίας Γαβριήλ, Ιερισσού Θεόκλητος, Πρεβέζης Χρυσόστομος, Μαρωνείας Παντελεήμων, Θεσσαλιώτιδος Τιμόθεος, Περιστερίου Κλήμης, Τρίκκης Χρυσόστομος, Σταγών Θεόκλητος, Καβάλας Στέφανος, Μάνης Χρυσόστομος, Φθιώτιδος Συμεών, Λαρίσης Ιερώνυμος και Σιατίστης Αθανάσιος.

Να αναφερθεί ότι πλήθος κληρικών, μοναχών, μοναζουσών και πιστών συνέρρευσαν στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό για να τιμήσουν με την παρουσία τους τον νέο Μητροπολίτη Καλαβρύτων κ. Ιερώνυμο και να του ευχηθούν μία καλλίκαρπη Αρχιερατεία.

«Η εκλογή σου έχει ένα σημασιολογικό στοιχείο για την Εκκλησία, όχι για σένα προσωπικά, αλλά ούτε για τους Επισκόπους. Εξελέγης παμψηφεί, αυτό δείχνει ότι η εκλογή σου ένωσε την Ιεραρχία» - ανέφερε ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος απευθυνόμενος προς τον νέο Μητροπολίτη Καλαβρύτων.

Αρχιεπίσκοπος: «Να θυμάσαι πάντα ότι η εκλογή σου, συμβολίζει την ενότητα της Εκκλησίας».

«Επίσης είναι βαριά η ευθύνη που φέρεις, διότι πρέπει να συνεχίσεις το μεγάλο έργο του προκατόχου σου κ. Αμβροσίου» - συμπλήρωσε ο Μακαριώτατος.

------------------------------------------------------------

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΤΟ ΠΛΟΥΣΙΟ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ:

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΕΙΡΟΤΟΝΗΤΗΡΙΟ ΛΟΓΟ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ

https://www.romfea.gr/epikairotita-xronika/32255-xeirotonia-neou-mitropoliti-kalabruton-ieronumou-foto

''ΔΗΜΗΤΡΙΑ 2019'' 2η ΜΕΡΑ - ΟΜΙΛΙΑ π. ΑΡΣΕΝΙΟΥ ΤΟΥ ΣΙΝΑΪΤΗ

"ΔΗΜΗΤΡΙΑ 2019" 3η ΜΕΡΑ - ΕΝΟΡΙΑΚΟ ΑΡΧΟΝΤΑΡΙΚΙ ΜΕ ΤΟΝ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟ π. ΧΡΥ...

Θλίψεις και δοκιμασίες - Πατέρας Μαξιμος Κυρίτσης

Π. Στέφ. Ἀναγνωστόπουλος: Πῶς πάει ὁ ζῆλος σου;

π. Στέφανος Αναγνωστόπουλος

Σ’ ἕνα ἄρθρο ἀπὸ τὸ περιοδικὸ «ΕΦΗΜΕΡΙΟΣ» (1-11-1956), τὸ ὁποῖο εἶχε φυλάξει στὸ ἀρχεῖο του ὁ ἀείμνηστος Γέροντας, πατὴρ Ἀρσένιος Κομπούγιας, τοῦ ἡσυχαστηρίου «Παναγία ἡ Γοργοεπήκοος» στὴ Ναύπακτο, γράφει τὸ ἑξῆς σημαντικὸ γεγονός: 

Ἕνας ἱερεὺς ζηλωτὴς, μὲ πλούσια δράση, εἶδε κάποτε ἕνα ὄνειρο. Ὁ ἴδιος μᾶς τὸ ἔχει περιγράψει ὡς ἑξῆς: 

«Καθόμουνα στὴν πολυθρόνα μου, κουρασμένος κι ἐξαντλημένος ἀπὸ τὴν ἐργασία. Τὸ σῶμα μου πονοῦσε ἀπ’ τὴ μεγάλη κόπωση. 

Πολλοὶ στὴν ἐνορία μου ζητοῦσαν τὸν πολύτιμο «Μαργαρίτη». Καὶ πολλοὶ τὸν εἶχαν βρεῖ. Ἡ ἐνορία μου προόδευε ἀπὸ κάθε ἄποψη. Ἡ ψυχὴ μου πλημμύριζε ἀπὸ χαρά, ἐλπίδα καὶ θάρρος. Τὰ κηρύγματά μου ἔκαναν μεγάλη ἐντύπωση. Πολλοὶ προσήρχοντο στὴν Ἐξομολόγηση. Ἡ ἐκκλησία μου ἦταν πάντοτε ἀσφυκτικὰ γεμάτη. Εἶχα κατορθώσει νὰ κινητοποιήσω ὁλόκληρη τὴν ἐνορία. 

Ἱκανοποιημένος ἀπ’ ὅλα, ἐργαζόμουνα κάθε μέρα μέχρις ἐξαντλήσεως. Ἐνῷ σκεπτόμουνα ὅλα αὐτὰ, χωρὶς νὰ τὸ καταλάβω, μὲ πῆρε ὁ ὕπνος. Τότε συνέβη τὸ ἑξῆς, ποὺ θὰ σᾶς περιγράψω: 

Ἕνας ξένος μπῆκε στὸ δωμάτιο χωρὶς νὰ χτυπήσει τὴν πόρτα. Τὸ πρόσωπό του ἦταν γλυκὸ κι εἶχε μεγάλη πνευματικότητα. Ἦταν καλὰ ντυμένος καὶ κρατοῦσε στὸ χέρι του μερικὰ ὄργανα χημικοῦ ἐργαστηρίου. Ἡ ὅλη του ἐμφάνιση προκαλοῦσε παράξενη ἐντύπωση. Ὁ ξένος μὲ πλησίασε. Κι ἐνῷ μοῦ ἅπλωνε τὸ χέρι του γιὰ νὰ μὲ χαιρετήσει, μὲ ρώτησε: 

-Πῶς πάει ὁ ζῆλος σου;

Ἡ ἐρώτηση αὐτὴ μοῦ προξένησε μεγάλη χαρά. Γιατὶ ἤμουν πολὺ ἱκανοποιημένος μὲ τὸ ζήλο μου. Καὶ δὲν εἶχα καμία ἀμφιβολία, πὼς κι αὐτὸς ὁ ξένος θὰ ἦταν πολὺ...

χαρούμενος, ἄν τὸν γνώριζε. 

Τότε, ὅπως θυμᾶμαι ἀπ’ τὸ ὄνειρό μου, γιὰ νὰ τοῦ δείξω πόση ἀξία ἔχει ὁ ζῆλος μου, σὰν νὰ ἔβγαλα ἀπ’ τὸ στῆθος μου μιὰ συμπαγῆ μᾶζα, ποὺ ἀκτινοβολοῦσε σὰν χρυσάφι. Τοῦ τὴν ἔβαλα στὸ χέρι καὶ τοῦ λέω:

-Αὐτὸς εἶναι ὁ ζῆλος μου.

Ἐκεῖνος τὴν πῆρε καὶ τὴ ζύγισε προσεκτικὰ πάνω στὴ ζυγαριὰ του:

-Ζυγίζει πενῆντα κιλά, μοῦ λέει σοβαρά.

Ἐγὼ μόλις ποὺ μποροῦσα νὰ συγκρατήσω τὴ χαρὰ μου γιὰ τὸ βάρος αὐτό. Ἐκεῖνος ὅμως μὲ σοβαρότητα, σημείωσε τὸ βάρος σ’ ἕνα χαρτὶ καὶ συνέχισε τὴν ἐξέτασή του.

Ἔσπασε τὴ μᾶζα ἐκείνη σὲ κομμάτια καὶ τὴν ἔβαλε μέσα σ’ ἕνα χημικὸ τηγάνι πάνω στὴ φωτιά. Ὅταν ἡ μᾶζα ἔλειωσε καὶ καθαρίστηκε, τὴν ἔβγαλε ἀπ’ τὴ φωτιά. Ξεχώρισε τὰ διάφορα στοιχεῖα. Ὅταν αὐτὰ κρύωσαν, σχηματίσθηκαν διάφορα κομμάτια. Τὰ ἄγγιζε μ’ ἕνα σφυράκι καὶ ζύγιζε τὸ βάρος κάθε κομματιοῦ πάνω στὸ χαρτί.

Ὅταν τελείωσε, μοῦ ἔριξε μιὰ ματιὰ γεμάτη ἀπὸ συμπόνια καὶ μοῦ λέει:

-Εὔχομαι νὰ σὲ λυπηθεῖ ὁ Θεὸς καὶ νὰ σωθεῖς.

Κι ἀμέσως, ἐγκατέλειψε τὸ δωμάτιο.

Στὸ χαρτὶ ποὺ μοῦ ἄφησε στὸ τραπέζι, ἦταν γραμμένα τὰ ἑξῆς:

Ἀνάλυσις τοῦ ζήλου τοῦ ἱερέως Χ.

Συνολικὸν βάρος: 50 κιλὰ

Ἡ προσεκτικὴ ἀνάλυσις παρουσιάζει τὰ ἑξῆς στοιχεῖα:

• Φανατισμός: 5 κιλά.

• Προσωπικὴ φιλοδοξία: 15 κιλά.

• Φιλοχρηματία: 12 κιλά.

• Τάση πρὸς ἐπιβολὴ καὶ κυριαρχία πάνω στὶς ψυχές: 8 κιλά.

• Ἐπίδειξις: 10 κιλὰ παρὰ 20 γραμμάρια.

• Ἀγάπη πρὸς τὸν Θεό: 10 γραμμάρια.

• Ἀγάπη πρὸς τοὺς ἀνθρώπους: 10 γραμμάρια.

Σύνολον: 50 κιλά.

Ἡ παράξενη συμπεριφορὰ τοῦ ξένου καὶ ἡ ματιὰ μὲ τὴν ὁποία μὲ ἀποχαιρέτησε, μοῦ μετέδωσαν κάποια ἀνησυχία. Μὰ ὅταν εἶδα τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ἐξετάσεώς του, ἔνοιωσα τὰ γόνατά μου νὰ λυγίζουν.

Θέλησα στὴν ἀρχὴ ν’ ἀμφισβητήσω τὴν ὀρθότητα τῶν ἀριθμῶν. Μὰ ἐκείνη τὴ στιγμὴ ἄκουσα ἕναν ἀναστεναγμὸ τοῦ ξένου, ποὺ εἶχε φθάσει στὴν ἐξώπορτα. Ἠρέμησα κι ἄρχισα νὰ σκέπτομαι πιὸ ψύχραιμα. Μὰ καθὼς σκεπτόμουν, σκοτείνιασε μπροστὰ μου. Δὲν μποροῦσα νὰ διαβάσω τὸ χαρτί, ποὺ κρατοῦσα στὰ χέρια μου. Ἀγωνία καὶ φόβος μὲ κατέλαβαν. Στὰ χείλη μου ἦλθε ἡ κραυγή:

-Κύριε, σῶσον με…

Ἔριξα πάλι μιὰ ματιὰ στὸ χαρτί. Ξαφνικά, μεταμορφώθηκε αὐτὸ σ’ ἕναν ὁλοκάθαρο καθρέπτη, ποὺ καθρέπτιζε τὴν καρδιὰ μου. Ἔνοιωσα καὶ ἀνεγνώρισα τὴν κατάστασή μου. Μὲ δάκρυα στὰ μάτια παρακαλοῦσα τὸν Κύριο νὰ μ’ ἐλευθερώσει ἀπ’ τὸ ΕΓΩ μου. Τέλος, ξύπνησα μὲ μιὰ κραυγὴ ἀγωνίας.

Στὰ περασμένα χρόνια, παρακαλοῦσα τὸν Θεὸ νὰ μὲ σώσει ἀπὸ διαφόρους κινδύνους. Μὰ ἀπὸ τὴν ἡμέρα ἐκείνη, ἄρχισα νὰ παρακαλῶ τὸν Θεὸ νὰ μ’ ἐλευθερώσει ἀπὸ τὸ δικὸ μου ΕΓΩ.

Γιὰ πολὺ καιρὸ ἔνοιωθα ταραγμένος. Τέλος, ὕστερα ἀπὸ ἐπίμονες προσευχές, ἔνοιωσα τὸ φῶς τοῦ Κυρίου νὰ πλημμυρίζει τὴν καρδιὰ μου καὶ νὰ καίει τ’ ἀγκάθια τοῦ ἐγωκεντρισμοῦ μου. Ὅταν ὁ Κύριος μὲ καλέσει κοντὰ Του, θὰ Τὸν εὐχαριστήσω ὁλόθερμα γιὰ τὴν ἀποκάλυψη ἐκείνης τῆς ἡμέρας, γιατὶ μοῦ φανέρωσε τότε τὸν ἀληθινὸ ἑαυτὸ μου καὶ ὁδήγησε τὰ πόδια μου στὸν πιὸ στενό, ἀλλὰ καὶ πιὸ ὄμορφο δρόμο. Ἀπὸ τότε κάθε μέρα ἀνανέωνα τὶς ἀποφάσεις μου.

Ἐκείνη ἡ ἐπίσκεψη ποὺ μοῦ ἔκανε Ἐκεῖνος ποὺ «ἐτάζει καρδίας καὶ νεφρούς» (πρβλ. Ψαλμ. 7:10), μὲ ἔκανε ἄλλον ἄνθρωπο καὶ ὠφέλησε πολὺ τὴν ἐργασία μου».

Πηγή: (Ἀναγνωστόπουλος Στέφανος (Πρεσβύτερος), "Οἱ Ἀναβαθμοὶ στὴν ἐν Χριστῷ πορεία", Πειραιᾶς, 2011) 
https://ethnegersis.blogspot.com/2019/10/blog-post_35.html#more

Αρχιμ. Ιάσων Κεσέν: "Αν κάποιος, είτε παπάς, είτε νεωκόρος, είτε επίτροπος, είτε απλός πιστός κλείνει τη πόρτα στους άλλους, κλείνει τη πόρτα κατ’ ουσία στον ίδιο τον Χριστό"..

“Κοίτα τι φοράει αυτή” θα πει κάποια κυρία μεγαλύτερης ηλικίας για μια μικρότερη -την ώρα της Λειτουργίας- στην εξίσου μεγάλης ηλικίας φίλη της ή “ποιος είναι αυτός; Δεν τον έχω ξαναδεί” θα σχολιάσει κατά τη διάρκεια της ακολουθίας ο γέρος επίτροπος, όταν θα δει κάποιον που δεν τονε ξέρει.

Καμιά φορά, οι άνθρωποι της Εκκλησίας, αυτοί δηλαδή που εκκλησιάζονται συχνά ή ακόμα έχουν κάποιο διακόνημα μες το ναό, πέφτουν στη παγίδα του “κλειστού κλαμπ”, ότι δηλαδή ο χώρος του ναού τους ανήκει με αποτέλεσμα οποιοσδήποτε μη συνηθισμένος στα μάτια τους να φαίνεται παράταιρος και να κρίνεται άξιος σχολιασμού.

Όταν ο Χριστός ανέβηκε να κηρύξει στο βήμα της Συναγωγής για πρώτη φορά, αντίστοιχα, αντιμετώπισε τα σχόλια που επαναλαμβάνονται μέχρι σήμερα στις δικές μας εκκλησίες. Το να αισθάνεται κανείς την Εκκλησία “σα το σπίτι του” είναι εντελώς διαφορετικό από να θεωρεί ότι η Εκκλησία του ανήκει. Αν κάποιος, είτε παπάς, είτε νεωκόρος, είτε επίτροπος, είτε απλός πιστός κλείνει τη πόρτα στους άλλους, κλείνει τη πόρτα κατ’ ουσία στον ίδιο τον Χριστό.

Αν κάποιος θεωρεί την Εκκλησία δικό του κτήμα, τότε μάλλον θα πρέπει να ανοίξει εξ αρχής το Ευαγγέλιο και να το διαβάσει. Κι αν έρχεται στην Εκκλησία επειδή δεν έχει κάτι άλλο να κάνει, καλύτερα να μη πατάει το πόδι του καθόλου, αν θέλει με τη στάση του να μεταφέρει αυτή τη μιζέρια και στους άλλους. Από καφενεία -δόξα τω Θεω- γιόμησεν ο τόπος.

Μη ξεχνάμε ποτέ οτι μες την Εκκλησία είμαστε ίσοι, ανεξάρτητα τι κάνουμε έξω απ’ αυτήν.

Αν αυτή την ισότητα δεν τη δεχόμαστε, κάποιο πρόβλημα έχουμε και θα ‘ταν καλύτερα να πάμε να το κοιτάξουμε.

 αρχιμ. Ιάσων Κεσέν

πηγή: imverias  

https://simeiakairwn.wordpress.com/

Όταν έρθει ο Άγγελος στην προσευχή μας, αμέσως φεύγουν όσοι μας ενοχλούν

Άγγελος: Όταν προσεύχεσαι όπως πρέπει, θα συναντήσεις τέτοια πράγματα, που να σου φαίνεται πως μ’ όλο σου το δίκαιο πρέπει να εξοργιστείς.

Δεν υπάρχει όμως δικαιολογημένος θυμός εις βάρος του διπλανού μας. Γιατί αν καλοεξετάσεις, θα βρεις πως είναι δυνατό και δίχως θυμό να τακτοποιηθεί μια χαρά το ζήτημα.

Κάνε λοιπόν ότι περνάει από το χέρι σου για να μην ξεσπάσεις σε θυμό. Κοίτα μήπως νομίζοντας ότι γιατρεύεις τον άλλο, αποδειχθείς εσύ ο ίδιος αγιάτρευτος και βάζεις εμπόδια στην προσευχή σου.

Αν αποφεύγεις το θυμό, θα βρεις και συ έλεος και θα φανείς φρόνιμος και θα λογαριαστείς κι εσύ ανάμεσα σ’εκείνους που προσεύχονται.

Να αρματώνεσαι ενάντια στον θυμό. Δεν πρέπει να ανέχεσαι καμιά επιθυμία. Γιατί αυτή δίνει υλικό στο θυμό κι αυτός με τη σειρά του ταράζει το νοητό μάτι, βλάφτοντας πολύ την πνευματική κατάσταση, που μέσα μας δημιουργεί η προσευχή.

Μην προσεύχεσαι μόνο με την εξωτερική στάση, αλλά παρακίνησε τον νου σου να έρχεται σε συναίσθηση της πνευματικής προσευχής με πολύ φόβο.

Μερικές φορές θα προσευχηθείς καλά, ευθύς ως πας για προσευχή. Κι άλλοτε πάλι, κι αν ακόμα κουραστείς πολύ, δε θα πετύχεις τον σκοπό αυτό.

Και τούτο για να ζητήσεις πιο πολύ προσευχή ακόμη και, αφού τη λάβεις να μη φοβάσαι μη τυχόν και σου αρπάξουν το κατόρθωμα.

Όταν έρθει άγγελος, μονομιάς φεύγουν όλοι όσοι μας ενοχλούν και βρίσκεται ο νους σε πολλή άνεση καθώς προσεύχεται σωστά.

Άλλοτε όμως, όταν μας έρχεται ο συνηθισμένος πόλεμος, χτυπιέται και αγωνίζεται ο νους και δεν του επιτρέπεται κεφάλι να σηκώσει, γατί έχει πια αποκτήσει την ποιότητα λογής λογής παθών.

Όμως ζητώντας πιο πολύ θα βρει. Κι αν χτυπάει την πόρτα, θα του ανοίξουν (πρβλ. Ματθ. ζ΄8).

Μην προσεύχεσαι να γίνουν τα δικά σου θελήματα, γιατί χωρίς άλλο δε συμφωνούν με του Θεού το θέλημα. Να προσεύχεσαι μάλλον καθώς διδάχτηκες λέγοντας «γενηθήτω το θέλημα σου εν εμοί» (πρβλ. Λουκ.κβ΄42).

Και για κάθε πράγμα με τον ίδιο τρόπο να ζητάς να γίνεται το δικό Του θέλημα. Γιατί θέλει ο Θεός το αγαθό κι αυτό, που συμφέρει στην ψυχή σου. Εσύ οπωσδήποτε δεν θα το ζητάς αυτό.

Πολλές φορές στην προσευχή μου ζήτησα να γίνει αυτό, που εγώ νόμιζα καλό. Και επέμεινα στο αίτημα εκβιάζοντας ασυλλόγιστα το θέλημα του Θεού μη αναθέτοντας σ’αυτόν να οικονομήσει ό,τι εκείνος ξέρει για συμφέρον μου.

Και όμως, όταν έλαβα ό,τι ζητούσα δυσανασχέτησα πολύ, επειδή δε ζήτησα να γίνει μάλλον το θέλημα του Θεού. Δεν ανταποκρίθηκε δηλαδή στις προσδοκίες μου ό,τι του ζήτησα.

Άγιος Νείλος ο Ασκητής

πηγή: elromio.gr

https://simeiakairwn.wordpress.com/

«Ἤ σώζεσαι ἤ χάνεσαι. Διάλεξε ἀμέσως, γιατί δέν ἔχεις καιρό»

 

«Ἡ εἲσοδος τοῦ Θεοῦ στήν ἀνθρώπινη καρδιά γίνεται μέ δύο τρόπους. 

Ἢ μ’ ἓνα ἀπ’ εὐθείας φωτισμό, εἰρηνικά. 

Ἢ μέ τή συνοδεία γεγονότων συγκλονιστικῶν, πού εἶναι ἓνα σκληρό μάθημα θεογνωσίας.

Μέ τόν δεύτερο τρόπο, ὂχι σπάνιο, κατακτῶνται οἱ πολλοί. Εἶναι, τότε, ὂχι ἁπλῆ εἲσοδος, ἀλλά μοιάζει μᾶλλον μέ ἐπιδρομή φοβερή.

Ἡ οἰκονομία τῶν γύρω μας γεγονότων προκαλεῖ στήν ψυχή μιά βίαιη ἀνάνηψη. Πρίν ἀπό τήν καταιγίδα, ἡ ἀτμόσφαιρα εἶναι θολή. Μετά λάμπει ὁλόφρεσκη.

Συνήθως οἱ ἂνθρωποι πού πῆραν αὐτό τό σφοδρό μάθημα θεογνωσίας, βλέπουν καθαρώτερα τίς ὑπερφυσικές ἀλήθειες στήν κατόπιν ζωή τους. Γίνονται δυνατοί ἀγωνιστές στόν στίβο τῶν ἀρετῶν.

Ἡ βάναυσή τους μεταχείριση ἐκ μέρους τοῦ Θεοῦ, κατά τό χρόνο τῆς μετάνοιάς τους, εἶναι σάν μιά γερή προπόνηση, μέ δοξασμένες προοπτικές.

Τούς ἐξασφαλίζει ζῆλο πύρινο, στό ἒπακρο φιλότιμες προσπάθειες, ἂπληστη ὂρεξη τῶν ἂνω ἐπάθλων. Μ’αὐτές τίς ὁρμητικές εἰσόδους του, ὁ Κύριος φαίνεται ἀπειλητικός στήν ἀγαπημένη του ψυχή.

Εἶναι σάν νά τῆς λέει: «Ἢ σὠζεσαι ἢ χάνεσαι. Διάλεξε ἀμέσως, γιατί δέν ἒχεις καιρό».

-------------------------------------------------------

 Από το βιβλίο του Ἱερομόνάχου Εὐσεβίου, 

«ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΚΑΙ ΠΟΛΥΑΘΛΟΥ ΙΩΒ».

----------------------------------------------------------------

Πηγή: http://agiosgeorgiosavras.blogspot.com/2018/07/blog-post_29.html#more

https://epanosifi.blogspot.com/2019/09/blog-post_721.html

http://hristospanagia3.blogspot.com/2019/10/blog-post_47.html

ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ: Το ξεκλείδωμα της καρδιάς στη Θεία Χάρη

Πνευματικά θησαυρίσματα για τα θαυμαστά ιάματα της προσευχής                   

ΝΕΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ

Μόλις δόθηκε στην κυκλοφορία, συν Θεώ το βιβλίο με τίτλο: 

Το ξεκλείδωμα

της καρδιάς 

στη Θεία Χάρη

Πρόκειται για ένα συνοπτικό, ψυχωφελές, πνευματικό ανάγνωσμα, που περιέχει τις ανέκδοτες χειρόγραφες σημειώσεις ενός ανωνύμου Ορθόδοξου μοναχού. 

Αποτελεί απόσταγμα βαθιάς μελέτης της Πατερικής Θεολογίας μας αλλά και καρπό της προσευχητικής εμπειρίας και  φώτισης του ησυχαστού, με μοναδικές συμβουλές-γιατρικά για την αληθινή προσευχή, την αντιμετώπιση των λογισμών, τη θεραπεία των παθών, τη θεία ταπείνωση και την απόκτηση των αρετών.

Η μελέτη του θα συντελέσει στο άνοιγμα της καρδιάς στη θεία χάρη δίνοντας πολύτιμη έμπνευση στον αγώνα της ζωής κάθε Χριστιανού.

Μπορείτε να το βρείτε σε όλα τα βιβλιοπωλεία,

να το παραγγείλετε τηλεφωνικά, ηλεκτρονικά ή με e-mail

Σελίδες βιβλίου: 112, Διαστάσεις βιβλίου: 14x21 εκ. 

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΕΠΤΑΛΟΦΟΣ

---------------------------------------------------------------------------------------

Κεντρικοί διαθέτες:

ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ - ΕΚΔΟΣΕΙΣΝΕΚΤΑΡΙΟΣ Δ. ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ

Τηλ. παραγγελιών:  +(030) 210 32 24 819

και:  6977452545

ή στα e-mail: hi@npanagopoulos.gr

miarmi99@yahoo.gr

2. ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ: ΣΤΗΝ ΚΡΗΝΗ

ΣΩΤΗΡΗΣ  ΚΑΡΚΑΛΑΤΟΣ

        Μαυρομιχάλη 18
        Αθήνα 

       Τηλ.  2109595692

               6973298064
        e-mail: stinkrini@gmail.gr

----------------------------------------------------------------------------------------

Παραγγελίες του βιβλίου από το διαδίκτυο:

(Κάντε κλικ στα δύο παρακάτω βιβλιοπωλεία,

 για να σας αποσταλεί κατ΄οίκον).

 A. Ηλεκτρονικό βιβλιοπωλείο Στην Κρήνη  

 Β . Ηλεκτρονικό βιβλιοπωλείο Πολιτεία      

"Ρώτησαν κάποτε τον γέροντα Αυξέντιο Γρηγοριάτη τι πρέπει να κάνουμε για να κερδίσουμε τη Βασιλεία των Ουρανών. Απάντησε: " Να λέμε συνεχώς την ευχή "Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με". Σε όλους συνιστούσε να λένε την ευχή. Έλεγε μάλιστα: "την ευχή στην καρδιά". και συμπλήρωνε: 'Να λέτε συνεχώς την ευχή, γιατί θα είστε μαζί με τον Χριστό. Με την ευχή αισθάνεται κανείς ένωση με τον Θεό. Με την ευχή να διώχνετε τους λογισμούς. Ο ίδιος ο Χριστός θα σας φωτίζει. Μόνο να κοιτάτε ο νους σας να είναι μέσα στην καρδιά....".

Απόσπασμα από το βιβλίο, σελ 58. 

Монастырь Святого Павла на Афоне / Monastery of Saint Paul on Mount Athos

Η ακηδία προ­σβάλλει τον αγωνιστή χριστιανό και δη τον μοναχό περίπου το καταμεσήμερο και του προκαλεί ακαταστασία, στεναχωρία και πρόγευση κολάσεως. ΠΩΣ ΘΕΡΑΠΕΥΕΤΑΙ:

Διδαχές Οσίου Σεραφείμ του Σάρωφ 

Η ακηδία προ­σβάλλει τον αγωνιστή χριστιανό και δη τον μοναχό περίπου το καταμεσήμερο και του προκαλεί ακαταστασία, στεναχωρία και πρόγευση κολάσεως. ΠΩΣ ΘΕΡΑΠΕΥΕΤΑΙ:

Αχώριστος σύντροφος του πνεύματος της λύπης είναι η ακηδία. Όπως παρατηρούν οι πατέρες, η ακηδία προ­σβάλλει το μοναχό περίπου το καταμεσήμερο και του προκαλεί τέτοια ακαταστασία, ώστε τόσο ο τόπος όπου ζει όσο και οι αδελφοί πού ζουν μαζί του, του γίνονται ανυπόφοροι. 

Κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης εγείρεται μέσα του ένα είδος αηδίας και μεγάλης πείνας και χα­σμουριέται πολύ συχνά. 

Μόλις ή κοιλιά του ικανοποιη­θεί, ο δαίμονας της ακηδίας προτείνει στο μοναχό την ιδέα να βγει από το κελί του και να μιλήσει σε κάποιον αδελφό, υποστηρίζοντας ότι ο μόνος τρόπος με τον οποίο μπορεί κανείς να σωθεί από την ακηδία είναι ή συνεχής συζή­τηση με τους άλλους. 

Ό μοναχός πού έχει κυριευθεί από την ακηδία είναι σαν ένα λεπτό ζιζάνιο πού δε σταματά ούτε λε­πτό, άλλα βρίσκεται πάντα στη διάθεση του άνεμου. Είναι σαν ένα μικρό σύννεφο πού καταδιώκεται από τον άνεμο. 

Ό δαίμονας αυτός, αν δεν μπορέσει να παραπλανήσει το μοναχό να βγει από το κελί του, αρχίζει να αποσπά το νου του κατά τη διάρκεια της προσευχής και της ανά­γνωσης. Αρχίζει να του υποβάλει τις σκέψεις ότι αυτό δεν έπρεπε να είναι έτσι, εκείνο δεν ανήκει έδώ, θα πρέπει κανείς να βάλει τα πράγματα σε τάξη. Και ο δαί­μονας κάνει όλα αυτά για να καταστήσει το πνεύμα του μοναχού αργό και στείρο. 

Ή ακηδία θεραπεύεται με την προσευχή, την αποχή από τον αργό λόγο, χειρωνακτική εργασία ανάλογα με τη δύναμη του άνθρωπου, ανάγνωση του λόγου του θεού και υπομονή. Γιατί γεννιέται από τη λιποψυχία, την αργία και τον αργό λόγο (άγιος Ισαάκ ο Σύρος). 

Γι’ αυτόν πού αρχίζει τη μοναχική ζωή είναι δύσκολο να αποφύγει την ακηδία. Είναι το πρώτο πράγμα πού προσβάλλει το μοναχό. Γι’ αυτό πάνω απ’ όλα θα πρέπει να την καταπολεμήσει κανείς με αυστηρή και απόλυτη εφαρμογή όλων των διακονημάτων πού του έχουν ανατεθεί. 

Όταν όλες σου οι δραστηριότητες βρίσκονται σε πραγματική τάξη, τότε ή ακηδία δε θα βρει χώρο στην καρδιά σου. Μόνο εκείνοι πού δεν έχουν ρυθμίσει τις υποθέσεις τους και δεν τις έχουν βάλει σε σωστή τάξη δοκιμάζονται από την ακηδία. Ή υπακοή είναι ή καλύτε­ρη θεραπεία για τον επικίνδυνο αυτό πειρασμό.

Όταν σε κατακυριεύσει ή ακηδία, λέγε στον εαυτό σου, σύμφωνα με τις οδηγίες του αγίου Ισαάκ του Σύ­ρου: «Πάλι επιθυμείς μια ακάθαρτη και επονείδιστη ζωή. Και αν τύχει να σκεφτείς ότι είναι μεγάλη αμαρτία να αυ­τοκτονήσει κανείς (με ασκητικούς αγώνες), τότε απάν­τησε στον εαυτό σου: σκοτώνω τον εαυτό μου επειδή δεν μπορώ να ζω στην αμαρτία, θα πεθάνω έδώ, ώστε να μη δώ τον πραγματικό θάνατο, το θάνατο της ψυχής μου, το χωρισμό της από το θεό. 

Είναι καλύτερα για μένα να πεθάνω με αγνότητα παρά να ζήσω μια αμαρτω­λή ζωή στον κόσμο. Προτίμησα έναν τέτοιο θάνατο για τις αμαρτίες μου. Σκοτώνω τον εαυτό μου, γιατί έχω αμαρτήσει ενώπιον του θεού και δε θέλω να Τον παροργίσω άλλο. Τι αξίζει ή ζωή μου μακριά από το θεό; θα υποφέρω κάθε δοκιμασία, ώστε να μη στερηθώ την ελπίδα των ουρανών. Γιατί να φροντίσει ό θεός για μένα, αν ζω πονηρά και τον παροργίζω;» 

Άλλο πράγμα είναι ή ακηδία και άλλο είναι ή ανησυχία τού πνεύματος πού καλείται λιποψυχία. Συμβαίνει μερικές φορές ό άνθρωπος να βρίσκεται σε τέτοια πνευματική κατάσταση, ώστε θα προτιμούσε να σκοτωθεί ή να μείνει αναίσθητος παρά να παραμείνει ακόμα σ' αυτή τη φοβε­ρά οδυνηρή κατάσταση. Πρέπει κανείς να φύγει από αυτή γρήγορα. Φύλαξε τον εαυτό σου από το πνεύμα της λιποψυχίας, γιατί από αυτή προέρχεται κάθε είδος δυστυχίας (άγιος Βαρσανούφιος ο Μέγας). 

«Υπάρχει μια φυσική λιποψυχία, διδάσκει ο άγιος Βαρσανούφιος, πού προέρχεται από αδυναμία. Και υπάρχει λιποψυ­χία πού προκαλείται από το δαίμονα. Μπορούν να διακριθούν κατ' αυτό τον τρόπο: Ή διαβολική λιποψυχία έρχεται πριν την ώρα πού πρέπει να δώσει κανείς στον εαυτό του κάποια ανά­παυση. Ή όταν κάποιος προγραμματίζει να κάνει κάτι, πριν τε­λειώσει το ένα τρίτο ή το ένα τέταρτο από αυτό, ο δαίμονας τον πιέζει να το εγκαταλείψει. 

Σε μια τέτοια περίπτωση δεν πρέπει κανείς να τον ακούσει, άλλα να κάνει προσευχή και να συνεχίσει με υπομονή την εργασία του. Και ο εχθρός, βλέποντας ότι ό άνθρωπος προσεύχεται λόγω αυτής της λιποψυχίας, αποσύρεται, αφού δε θέλει να δώσει καμιά ευκαιρία στον άνθρωπο να προσευχηθεί». 

Ό άγιος Ισαάκ ο Σύρος λέει ότι, όταν ο Θεός θέλει να ρίξει τον άνθρωπο σε μεγαλύτερες δοκιμασίες, του επι­τρέπει να πέσει στα χέρια της ακηδίας. Ή ακηδία του φέρνει μια μεγάλη απελπισία στην όποια δοκιμάζει τέ­τοια ψυχική στενοχώρια, πού είναι σαν να προγεύεται την κόλαση. Σαν συνέπεια αυτού εγείρεται μέσα του το πνεύμα της έξαψης και απ' αυτό πηγάζουν χιλιάδες πει­ρασμοί: ανησυχία, οργή, βλασφημία, παράπονα για την τύχη του, διεφθαρμένες σκέψεις, μετακίνηση από μια τοποθεσία σε άλλη και τα όμοια. 

"Αν ρωτήσεις από τι προέρχεται αυτό, τότε θα σού απαντήσω: από την αμέλεια σου. Γιατί δεν έλαβες την πρόνοια να αναζητήσεις μια θεραπεία γι' αυτά. Γιατί για όλα αυτά υπάρχει μόνο μια θεραπεία και με τη βοήθεια αυτής ο άνθρωπος βρίσκει εύκολα παρηγοριά στη ψυχή του. 

Και τι είδους θεραπεία είναι αυτή; Ή ταπείνωση της καρδιάς. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος, έκτος απ' αυτόν, για να μπορέσει ο άνθρωπος να καταρρίψει τους τοί­χους αυτών των κακιών. Διαφορετικά, θα διαπιστώσει ότι οι κακίες αυτές θα τον κατανικήσουν. Ή ακηδία μερικές φορές καλείται από τους άγιους πατέρες αργία, οκνηρία ή νωθρότητα.

-----------------------------------------------------------------

Φιλοκαλία των Ρώσων νηπτικών Α. διδαχές Οσίου Σεραφείμ του Σάρωφ, 

ΠΕΤΡΟΥ ΜΠΟΤΣΗ

Πηγή:http://agiosmgefiras.blogspot.com/

https://ethnegersis.blogspot.com/2019/10/blog-post_32.html#more

Αγίου Παῒσίου: Πρέπει να ελέγχουμε ή όχι τον πλησίον;

– Γέροντα, είναι δυνατόν κανείς συνειδητά να κρύβει μια πτώση του από τον πνευματικό του;

– Ναι, αλλά, και αν ξέρη ο πνευματικός την πτώση του ή κάτι καταλαβαίνει, δεν συμφέρει, ούτε θα τον ωφελήσει, να του το πει. Πολλές φορές βλέπω στον αγώνα του αλλού κάτι, καταλαβαίνω ή ξέρω τι έχει κάνει, όμως, από σεβασμό, δεν του λέω τίποτε, αν δεν μου το πει ο ίδιος.

Το θεωρώ εκβιασμό, ατιμία, να του το πω, την στιγμή που εκείνος δεν θέλει μόνος του να το φανερώσει. Είναι λεπτό το θέμα, γιατί θα τον ρεζιλέψεις. Πώς να βιάσης τον άλλον; Υπάρχει ελευθερία.

Εκτός αν δω ότι κινδυνεύει και δεν πρόκειται να βοηθηθεί από αλλού ή ότι έχει άγνοια και θα σπάσει τα μούτρα του, θα καταστραφεί, τότε θα κοιτάξω με τρόπο να του πω κάτι. Είναι καλύτερα να δίνης στον άλλον να καταλαβαίνει πού φταίει, εφόσον το ζητήσει και να χτυπά μόνος του τον παλαιό του άνθρωπο, γιατί έτσι πονά λιγότερο.

Βλέπεις, κι ένα παιδάκι, όταν πέσει μόνο του και χτυπήσει, κλαίει λιγότερο απ’ ότι κλαίει, αν πέσει, γιατί το έσπρωξε ένα άλλο παιδί.

Για να πει κανείς στον άλλον να κάνει κάτι, πρέπει αυτός που θα το ακούσει να είναι ταπεινός και αυτός που θα το πει να είναι δέκα φορές πιο ταπεινός και να προσπαθεί να το εφαρμόζει αυτό που θα πει. Θα κάνω ενάμιση εγώ, για να πω στον άλλον να κάνει ένα, και πάλι θα σκεφθώ αν το πω.

Βέβαια, ο έλεγχος γίνεται πάντοτε σε άνθρωπο που είναι δικός σου ή γνωστός. Ο πνευματικός θα δη τι δικαιώματα του έδωσε ο άλλος και τι ευθύνη έχει γι’ αυτόν και ανάλογα θα φερθεί. Όταν έχει αναλάβει την ευθύνη της ψυχής, τότε επιβάλλεται ο έλεγχος, φυσικά με διάκριση.

Δεν βοηθάει όμως να κάνεις στον άλλον τον δάσκαλο και να τον ελέγχεις για τις συνήθειές του, αν εκείνος δεν σου δώσει το δικαίωμα. Είναι σαν να μπει κάποιος στο κελλί μου και μου αλλάξει τα πράγματα, να μου βάλει το κανδήλι εδώ, το κρεββάτι εκεί, να κρεμάσει το κομποσχοίνι αλλού, χωρίς να με ρωτήσει.

---------------------------------------------------------------

Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου,

«Λόγοι Γ΄- Πνευματικός Αγώνας».

Εκδ. : Ι. Ησ. Ευαγγελιστή Ιώαννη του Θεολόγου. Σουρωτή Θεσ/νίκης 

https://www.agiotopia.gr/2019/09/blog-post_336.html

http://epanosifi.blogspot.com/

Ὄταν διαβάζεται ὁ εξάψαλμος....παρακολουθοῦμε όρθιοι «εν πάσῃ σιωπῇ καί κατανύξει»

Ὄταν διαβάζεται ὁ ἑξάψαλμος....

Τόν σταυρό μας μποροῦμε νά κάνουμε στήν ἀρχή καί στό τέλος τοῦ Ἑξάψαλμου. 

Σ’ ὅλη ὅμως τή διάρκεια αὐτοῦ, ἀκόμη καί στό μέσον του, ὅταν λέγουμε τά «Δόξα… Καί νῦν… Ἀλληλούια…» ΔΕΝ κάνουμε τόν σταυρό μας, ἀλλά παρακολουθοῦμε «ἐν πάσῃ σιωπῇ καί κατανύξει» τόν Ἀναγνώστη, ὁ ὁποῖος «μετ’ εὐλαβείας καί φόβου Θεοῦ», διαβάζει τόν Ἑξάψαλμο.

Διότι ὁ χρόνος αὐτός τῆς ἀναγνώσεως προεικονίζει τό χρόνο τῆς Δευτέρας Παρουσίας τοῦ Κυρίου, κατά τή διάρκεια τοῦ ὁποίου μέ φόβο καί τρόμο θά ἀναμένουμε τήν τελική κρίση Του γιά ἐμᾶς.

Καί, ὅπως τότε, ἔτσι καί τώρα θά πρέπει σιωπῶντες, ὄρθιοι, ἀκίνητοι, χωρίς μετακινήσεις ἤ, προπαντός, χωρίς καί τούς παραμικρούς θορύβους, νά παρακολουθοῦμε τήν ἀνάγνωση αὐτή.

(Ἰδιαίτερη προσοχή χρειάζεται στίς ἑσπερινές ἀκολουθίες τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδας, οἱ ὁποῖες εἶναι ὁ Ὄρθρος τῆς ἑπομένης. Διότι τότε, ἀφηρημένοι, μπαίνουμε στούς Ναούς χωρίς νά προσέχουμε, ἐάν ἐκείνη τήν ὥρα διαβάζεται ὁ Ἑξάψαλμος. 

Σ’ αὐτές τίς περιπτώσεις θά πρέπει νά παραμένουμε ἀκίνητοι στήν εἴσοδο τοῦ Κυρίως Ναοῦ καί μετά τό πέρας τῆς ἀναγνώσεως νά μετακινούμαστε γιά νά καταλάβουμε τή θέση μας).

Ὁ ἑξάψαλμος ἀποτελεῖται ἀπό ἀπό τούς ἑξῆς ψαλμούς:

• 3ος: Εἰκονίζει τήν σταθερή ἐλπίδα τῆς ψυχῆς στό Θεό.

• 37ος: Θρῆνος τῆς ψυχῆς γιά τό βάρος τῶν ἁμαρτιῶν.

• 62ος: Ἁπαλή παρηγορητική πρωϊνή προσευχή.

• 87ος: Δέηση ψυχῆς τσακισμένης ἀπό τίς συμφορές.

• 102ος: Προσευχή εὐγνωμοσύνης γιά τίς εὐεργεσίες τοῦ Θεοῦ.

• 142ος: Θερμή παράκληση βοήθειας.

Ὁ ἑξάψαλμος εἶναι ἡ κατανυκτική ἀνάγνωση (ὅλοι ὄρθιοι) τῶν 6 παραπάνω ἀπό τούς 150 ψαλμούς, τούς ὁποίους ἔγραψε ὁ Δαβίδ. Εἶναι συγχρόνως ὕμνος, δέηση, προφητεία.

ΠΗΓΗ : "ΑΓΙΟΣ ΜΗΝΑΣ", ΤΡΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ, ΕΤΟΣ ΙΔ΄, ΤΕΥΧ. 61, ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ - ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2014, σ. 22.

http://tribonio.blogspot.com

http://sfa-cryptochristian.blogspot.com/2019/09/blog-post_16.html
http://hristospanagia3.blogspot.com/2019/10/blog-post_75.html