Το μυστήριο τῆς ἡσυχίας στὴ Μεταμόρφωση
π. Ζαχαρίας Ζάχαρου
Ἡ ἡσυχία συνόδευε πάντοτε τὴν ἐπίγεια ζωὴ τοῦ Κυρίου μας. Ὄχι ἐπειδὴ εἶχε ἀνάγκη νὰ προσευχηθεῖ, ἀφοῦ πάντοτε ἦταν ἑνωμένος μὲ τὸν Πατέρα. Ήταν ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ καὶ ἀρκοῦσε νὰ προφέρει ἕναν λόγο, καὶ γινόταν πραγματικότητα. Ωστόσο, Τον βλέπουμε συχνὰ νὰ ἀποσύρεται στὸ Ὄρος τῶν Ἐλαιῶν γιὰ νὰ προσευχηθεῖ, Τον βλέπουμε συχνὰ τὴ νύχτα νὰ παραμένει στὴν προσευχή, γιὰ νὰ δώσει παράδειγμα στοὺς μαθητές Του. Καὶ ὅποτε ἐξερχόταν ἀπὸ τὴν ἡσυχία, ἐξέφραζε «ρήματα ζωῆς αἰωνίου», παρέδιδε τὸ Ἱερὸ Εὐαγγέλιο, τὸ ὁποῖο ἀποτελεῖ τὴ δύναμη καὶ τὴ σοφία τοῦ Θεοῦ στὴ γενεά μας καὶ τὴν ὁδὸ τῆς σωτηρίας μας. Μὲ τὸν τρόπο αὐτό μᾶς ἔδειξε τὴν Ὁδό.
Στὸν λόγο τοῦ γέροντα Σωφρονίου γιὰ τὴ Μεταμόρφωση ὑπάρχει μία πολύ σημαντικὴ λεπτομέρεια, ποὺ φανερώνει ὅτι καὶ ὁ ἴδιος ἦταν ἀληθινὸς ἡσυχαστὴς καὶ γνώριζε καλὰ στὴ ζωή του τὸ μυστήριο τῆς ἡσυχίας. Ἐπισημαίνει στὸ κήρυγμά του ὅτι ὁ Κύριος γιὰ μία ὁλόκληρη ἑβδομάδα δὲν ἐπιτέλεσε κανένα θαῦμα οὔτε μίλησε, ἀλλὰ ἀπομονώθηκε μὲ τοὺς μαθητές Του στὴν προσευχή. Ἔπειτα ἀνέβηκε μαζί τους στὸ Ὄρος Θαβώρ καὶ ἐκεῖ φανέρωσε τὴ δόξα Του ἔμπροσθέν τους. Ἐργάστηκε ὅλη τὴν ἑβδομάδα, προκειμένου νὰ τοὺς καταστήσει ἱκανοὺς νὰ δοῦν τὴ δόξα Του «καθώς ἠδύναντο», ὅπως ψάλλουμε στὸ ἀπολυτίκιο τῆς Μεταμορφώσεως.
Μέσα ἀπὸ τὴ ζωὴ καὶ τὸ ἔργο τοῦ Κυρίου βλέπουμε καθαρά τό μυστήριο τῆς ἡσυχίας. Ἂν ὁ ἄνθρωπος δὲν ἀφιερώσει χρόνο, ἂν δὲν «σχολάσει» στὴν Παρουσία τοῦ Θεοῦ, δὲν θὰ ἀναγεννηθεῖ, διότι ἡ Παρουσία τοῦ Θεοῦ εἶναι ζωοποιός. Καί ὅπως διδασκόμαστε ἀπὸ τὴν ἐπιστολὴ Β ́ Πρὸς Θεσσαλονικεῖς, κατὰ τὴν ἐσχάτη ἡμέρα ἡ Παρουσία τοῦ Κυρίου θὰ ἀφανίσει τὸν ἄνομο [Βλ. Β’ Θεσ. 2,8]. Ἂν δὲν παραμείνουμε στὴν Παρουσία τοῦ Θεοῦ μὲ ἡσυχία, ἔχοντας μία σκέψη, τὴ διπλὴ σκέψη τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς ἐλεεινότητάς μας, τότε δὲν θὰ ἀφανιστεῖ ἡ δύναμη τοῦ κακοῦ πού περιβάλλει καὶ συνθλίβει τὴν καρδιά μας, δὲν θὰ σπάσει αὐτὸ τὸ κέλυφος γύρω ἀπὸ τὴν καρδιά, ὥστε νὰ ἀνοίξει ἡ καρδιὰ διάπλατα καὶ νὰ δεχτεῖ τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ, τὴν χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Αὐτό μᾶς ἀποκαλύπτει καὶ μᾶς διδάσκει ὁ Ἴδιος ὁ Θεός, τόσο στὴν Παλαιὰ Διαθήκη ἀσάρκως, ὅσο καὶ στὴν Καινὴ Διαθήκη ἐν σαρκί. Εἶναι μεγάλο τὸ μυστήριο τῆς ἡσυχίας καὶ τὸ δηλώνει ὁ Προφήτης μέ ἀξιωματικό τρόπο: «Σχολάσατε καὶ γνῶτε ὅτι Ἐγώ εἰμι ὁ Θεός».
Αὐτὸ εἶναι τὸ πνεῦμα τῶν Κυριακῶν, τῶν ἑορτῶν καὶ τῶν ἀκολουθιῶν στὴν Ἐκκλησία.
Τὸ χάραγμα τοῦ Χριστοῦ στὴν καρδιὰ τοῦ ἀνθρώπου, Ἀρχιμανδρίτη Ζαχαρία Ζάχαρου, Δ’7. Το μυστήριο τῆς ἡσυχίας, σελ. 319-320
***
Όλα τα μεγάλα γεγονότα της σχέσεως του Θεού με τον άνθρωπο, που καταγράφονται στην ιερά ιστορία, υπήρξαν επακόλουθα ιεράς και παρατεταμένης ησυχίας των ανθρώπων του Θεού στην παρουσία Του. Από την αρχή της Δημιουργίας, το Πνεύμα το Άγιον επώαζε εν σιωπή την άβυσσο του μηδενός και ξαφνικά ωοτόκησε όλη την κτίση. Ο Ιακώβ πάλευε όλη τη νύχτα στην προσευχή του, για να επισπάσει την ευλογία του Θεού, πριν αντιμετωπίσει τον θηριώδη αδελφό του Ησαύ. Ο Μωυσής και οι Ισραηλίτες στην έρημο τήρησαν σαράντα ημέρες σιγή, και κατόπιν εισήλθε ο Προφήτης στον γνόφο της θείας δόξας. Ο Ιησούς του Ναυί με τον λαό του ησύχασαν προσευχόμενοι για επτά ημέρες γύρω από τα τείχη της Ιεριχούς. Και την εβδόμη ημέρα τα τείχη κατέρρευσαν με τον ήχο της σάλπιγγας. Ο προφήτης Ηλίας πορευόταν για σαράντα ημέρες προς το όρος Χωρήβ έχοντας ως μόνο του λογισμό τον πόθο να εισέλθει στην παρουσία του Θεού, και η προσευχή του κατέβασε άνεμο, σεισμό, πυρ από τον Ουρανό και στη συνέχεια τη λεπτή αύρα, στην οποία ήταν Παρών ο Θεός. Ο Ιώβ τήρησε σιγή στην παρουσία των φίλων του για επτά ημέρες, βυθομετρώντας τα κρίματα του Θεού, και όταν άνοιξε το στόμα του, ο λόγος του ομοίαζε με θύελλα.
Στην Καινή Διαθήκη η Αγία Παρθένος δέχθηκε το υπερφυές μήνυμα του Ευαγγελισμού, έπειτα από χρόνια ησυχαστικής ζωής στα Άγια των Αγίων. Η Γέννηση του Λόγου προήλθε από την ησυχία του Πατρός. Ο Κύριος με τους μαθητές Του ησύχασαν για μία εβδομάδα, πριν ξεκινήσουν την ανάβαση «εν προσευχητική σιγή» προς το άγιον όρος του Θαβώρ, όπου ο Κύριος φανέρωσε τη δόξα Του. Η Ανάσταση έγινε, αφού σίγησε για τρεις ημέρες «πάσα σαρξ βροτεία». Το Άγιο Πνεύμα επεδήμησε στον κόσμο, ενόσω οι μαθητές ησύχαζαν ομοθυμαδόν.
Το πνεύμα της θαυμάσιας και ιδιάζουσας αυτής ησυχίας είναι πολύ σημαντικό, καθότι το ήθος της Ορθόδοξης Εκκλησίας είναι ησυχαστικό.[,,,]
Όσοι προσκαρτερούν σε αυτή την εργασία γίνονται ολόκληροι πνεύμα, καθώς δεν επιτρέπουν στη σκέψη τους να αφαιρείται ούτε για ένα δευτερόλεπτο. Ο νους εδραιωμένος στο καμίνι της καρδιάς μένει απορροφημένος στην επίκληση του αγίου Ονόματος του Παντοκράτορος Ιησού.
Ο Ησυχασμός είναι η πεμπτουσία της Ορθόδοξης ασκητικής παραδόσεως και όσοι τον ασπάζονται αποτελούν ζωντανό θαύμα. ….
Ἀρχιμανδρίτης Ζαχαρίας Ζάχαρου, Ὡς ἐκ νεκρῶν ζῶντες, Β4 Ἡ ἔνταση τῆς καρδιακῆς ἡσυχίας, σ. 189 κ.εξ
***
Κατά τη Θαβώρεια Μεταμόρφωση, ο Κύριος έλαμψε ως ο ήλιος και η δόξα Του περιέλαβε τους δύο προφήτες και τους τρεις Μαθητές. Κατά την έσχατη ημέρα της Δευτέρας Παρουσίας Του, η λάμψη της αστραπής του Προσώπου Του θα καλύψει όλη την οικουμένη και θα είναι «απ᾿ άκρων ουρανών έως άκρων αυτών», ή —όπως λέγει ο Ευαγγελιστής Μάρκος— «απ᾿ άκρου της γης έως άκρου του ουρανού». Όσοι μεν δεν θα αναμένουν το σωτήριον του Θεού «κόψονται», θα θρηνήσουν δηλαδή απαράκλητα. Οι στρατιές δε όλων των αγγέλων και οι χοροί όλων των Αγίων και δικαίων —ανά τους αιώνας— θα συναχθούν στην Παρουσία του Υιού του Ανθρώπου, με αναστημένα και αφθαρτοποιημένα σώματα, και θα λάμψουν «ως ο ήλιος». Αυτό που φανέρωσε ο Κύριος στη Μεταμόρφωση, θα είναι η κατάσταση των σεσωσμένων στη Βασιλεία Του. Η δόξα της Μεταμορφώσεως δεν ήταν παρά μέρος μόνο εκείνης της δόξας που θα λάβει χώρα στη Δευτέρα Παρουσία.
Το θέμα του Θαβωρείου Φωτός είναι εν γένει πολύ οικείο και προσφιλές στην Ορθόδοξη Ησυχαστική Παράδοση, ακριβώς επειδή ο Κύριος μεταμορφώθηκε ενόσω προσευχόταν. Αυτό είχε ως σκοπό να δώσει σ᾿ εμάς τύπο ζωής. Οι ορθόδοξοι ησυχαστές προσκαρτερούν στην προσευχή, στη μονολόγιστη επίκληση του ονόματος του Κυρίου Ιησού Χριστού. Η ευχή αυτή του Ιησού ‒ όπως ονομάζεται ‒ τοποθετεί τον προσευχόμενο στην Παρουσία του Προσώπου του Κυρίου, τον Οποίο επικαλείται. Όταν αυξηθεί η ενέργεια αυτή της προσευχής και η Παρουσία του Χριστού πυκνώσει και κυριαρχήσει μέσα στον άνθρωπο, τότε, όπως αναφέρει και το αποστολικό ανάγνωσμα της ημέρας, η αιώνια ημέρα του Κυρίου «διαυγάζει και φωσφόρος ανατέλλει» μέσα στην καρδιά. Και, όπως λέγει ο Ψαλμωδός, τότε ο άνθρωπος εξέρχεται επί την όντως εργασίαν αυτού έως εσπέρας. Μετά το φωτισμό αυτό, ο άνθρωπος γνωρίζει πως να πορευτεί ενώπιον του Προσώπου του Θεού και να «επιτελέσει αγιωσύνην εν φόβω Του»…
"Ας ανέβουμε με τη δύναμη της πίστεως στο «όρος Κυρίου», με ελπίδα ότι και σε μας τους αμαρτωλούς, θα λάμψει «το αΐδιο Φως» της Θεότητος, ως αίσθηση ιλαρής αγάπης Χριστού· ως ανεκλάλητη κίνηση της αιώνιας ζωής μέσα μας· ως «εαρινή πρωία αναστάσεως»… Όλοι εμείς, χωρίς εξαίρεση, μεγάλοι και μικροί, σημαντικοί και ασήμαντοι, κληθήκαμε στην ίδια τελειότητα, στην οποία κάλεσε ο Κύριος τους Αποστόλους Πέτρο, Ιάκωβο και Ιωάννη που τους οδήγησε στο όρος του Θαβώρ…"
Η Νεφέλη είναι η Παρουσία και η δύναμη του Θεού, το Φως και η Πνοή του Αγίου Πνεύματος, το ένδυμα «της μεγαλοπρεπούς δόξης» του Θεού, η υπέρτατη στιγμή της Θαβώρειας Θεοφάνειας… Αρχιμ. Ζαχαρία (Ζάχαρου)
https://iconandlight.wordpress.com/2015/08/07/%ce%b7-%ce%bd%ce%b5%cf%86%ce%ad%ce%bb%ce%b7-%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9-%ce%b7-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%bf%cf%85%cf%83%ce%af%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b7-%ce%b4%cf%8d%ce%bd%ce%b1%ce%bc%ce%b7-%cf%84/
Ο αγιασμός του πνευματικού ανθρώπου, αγιάζει και τον κόσμο που τον περιβάλλει, μεταμορφώνη ολόκληρη την κτίσι. Αυτός είναι και ο μεγάλος προορισμός του ανθρώπου π.Πετρώνιος Τανάσε
https://iconandlight.wordpress.com/2020/08/05/%ce%bf-%ce%b1%ce%b3%ce%b9%ce%b1%cf%83%ce%bc%cf%8c%cf%82-%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%80%ce%bd%ce%b5%cf%85%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%bf%cf%8d-%ce%b1%ce%bd%ce%b8%cf%81%cf%8e%cf%80%ce%bf%cf%85-%ce%b1/
Η λάμψη του Θαβωρίου Φωτός σκόρπισε το σκοτάδι των ειδώλων δια των προσευχών της αγίας Νίνας. Ας μη μείνει κανένας μακριά από το Θεό, για να μη χάσει το φως του από την επέλαση του τρομακτικού σκοταδιού των αλλοεθνών … Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς
https://iconandlight.wordpress.com/2020/08/06/%ce%b7-%ce%bb%ce%ac%ce%bc%cf%88%ce%b7-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%b8%ce%b1%ce%b2%cf%89%cf%81%ce%af%ce%bf%cf%85-%cf%86%cf%89%cf%84%cf%8c%cf%82-%cf%83%ce%ba%cf%8c%cf%81%cf%80%ce%b9%cf%83%ce%b5-%cf%84%ce%bf-2/
Αρπαγή στο Φως, Άγιος Συμεών ο νέος θεολόγος
https://iconandlight.wordpress.com/2018/08/05/%ce%b1%cf%81%cf%80%ce%b1%ce%b3%ce%ae-%cf%83%cf%84%ce%bf-%cf%86%cf%89%cf%82-%ce%ac%ce%b3%ce%b9%ce%bf%cf%82-%cf%83%cf%85%ce%bc%ce%b5%cf%8e%ce%bd-%ce%bf-%ce%bd%ce%ad%ce%bf%cf%82-%ce%b8%ce%b5%ce%bf%ce%bb/
Θαβώρια Θεοφάνεια Αγίου Σεραφείμ του Σαρώφ
https://iconandlight.wordpress.com/2015/08/06/%ce%b8%cf%85%ce%bc%ce%b7%ce%b8%ce%ae%cf%84%ce%b5-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%bc%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%bc%cf%8c%cf%81%cf%86%cf%89%cf%83%ce%b7-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%ba%cf%85%cf%81%ce%af%ce%bf%cf%85-%cf%80/
Μία απλή γυναίκα προσευχόμενη πλημμύρισε απ’ το άκτιστο και θείο Φως, π. Ηλίε Κλεόπα
https://iconandlight.wordpress.com/2017/08/11/%ce%bc%ce%af%ce%b1-%ce%b1%cf%80%ce%bb%ce%ae-%ce%b3%cf%85%ce%bd%ce%b1%ce%af%ce%ba%ce%b1-%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%83%ce%b5%cf%85%cf%87%cf%8c%ce%bc%ce%b5%ce%bd%ce%b7-%cf%80%ce%bb%ce%b7%ce%bc%ce%bc%cf%8d/
Το άκτιστο θαβώριο Φως, Όσιος Νεκτάριος της Όπτινα
https://iconandlight.wordpress.com/2017/08/10/18968/
Η Μεταμόρφωση του Κυρίου. Συλλογή ομιλιών και πατερικών λόγων
https://immorfou.org.cy/%CE%B7-%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%BC%CF%8C%CF%81%CF%86%CF%89%CF%83%CE%B7-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CF%85%CF%81%CE%AF%CE%BF%CF%85/
Ἐσπερινός: Ἀναγνώσματα· Ἐξόδου (Κεφ. 24, 12-18), Ἐξόδου (Κεφ. 33, 11-23 & 34, 46, 8), Βασιλειῶν Γ’ (Κεφ. 19, 39, 11-13, 15-16)
Ὄρθρος: Εὐαγγέλιον· Λουκά 9:28-36.
Θεία Λειτουργία: Ἀπόστολος· Πέτρου Β’ 1:10-19, Ευαγγέλιον· Ματθ. 17:1-9.
Το γεγονός της Θείας Μεταμορφώσεως του Σωτήρος αναφέρεται· στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον 17:1-9, στο κατά Μάρκον 9:2-8, και στο κατά Λουκάν 9:28-36.
Ἀπολυτίκιον τῆς Ἑορτῆς τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Ἦχος βαρύς.
Μετεμορφώθης ἐν τῷ ὄρει Χριστὲ ὁ Θεός, δείξας τοῖς Μαθηταῖς σου τὴν δόξαν σου, καθὼς ἠδυναντο. Λάμψον καὶ ἡμῖν τοῖς ἁμαρτωλοῖς, τὸ φῶς σου τὸ ἀΐδιον, πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, φωτοδότα δόξα σοι. (ἐκ γʹ)
Ἦχος δ’
Εἰς ὄρος ὑψηλὸν μεταμορφωθεὶς ὁ Σωτήρ, τοὺς κορυφαίους ἔχων τῶν Μαθητῶν, ἐνδόξως ἐξέλαμψας, δηλῶν, ὅτι οἱ τῷ ὕψει τῶν ἀρετῶν διαπρέψαντες, καὶ τῆς ἐνθέου δόξης ἀξιωθήσονται. Συλλαλοῦντες δὲ τῷ Χριστῷ, Μωϋσῆς καὶ Ἠλίας ἐδείκνυον, ὅτι ζώντων καὶ νεκρῶν κυριεύει, καὶ ὁ πάλαι διὰ νόμου, καὶ Προφητῶν λαλήσας ὑπῆρχε Θεός, ᾧ καὶ φωνὴ τοῦ Πατρός, ἐκ νεφέλης φωτεινῆς, ἐμαρτύρει λέγουσα· Αὐτοῦ ἀκούετε, τοῦ διὰ Σταυροῦ τόν, ᾍδην σκυλεύσαντος, καὶ νεκροῖς δωρουμένου, ζωήν τὴν αἰώνιον.
Δόξα… Ἦχος πλ. α’
Δεῦτε ἀναβῶμεν εἰς τὸ ὄρος Κυρίου, καὶ εἰς τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, καὶ θεασώμεθα τὴν δόξαν τῆς Μεταμορφώσεως αὐτοῦ, δόξαν ὡς μονογενοῦς παρὰ Πατρός, φωτὶ προσλάβωμεν φῶς, καὶ μετάρσιοι γενόμενοι τῷ πνεύματι, Τριάδα ὁμοούσιον ὑμνήσωμεν εἰς τοὺς αἰῶνας.
Μετὰ τὴν β’ Στιχολογίαν, Κάθισμα
Ἦχος δ’ Κατεπλάγη, Ἰωσὴφ
Ἐπὶ τὸ ὄρος τὸ Θαβώρ, μετεμορφώθης, Ἰησοῦ, καὶ νεφέλη φωτεινή, ἐφηπλωμένη ὡς σκηνή, τοὺς Ἀποστόλους τῆς δόξης σου κατεκάλυψεν· ὅθεν καὶ εἰς γῆν ἐναπέβλεπον, μὴ φέροντες ὁρᾶν τὴν λαμπρότητα, τῆς ἀπροσίτου δόξης τοῦ προσώπου σου, ἄναρχε Σῶτερ Χριστὲ ὁ Θεός, ὁ τότε τούτοις, τὸ φῶς σου λάμψας, φώτισον τὰς ψυχάς ἡμῶν.
Κοντάκιον τῆς Ἑορτῆς
Αὐτόμελον Ἦχος βαρὺς
Ἐπὶ τοῦ ὄρους μετεμορφώθης, καὶ ὡς ἐχώρουν οἱ Μαθηταί σου τὴν δόξαν σου, Χριστὲ ὁ Θεὸς ἐθεάσαντο, ἵνα ὅταν σε ἴδωσι σταυρούμενον, τὸ μὲν πάθος νοήσωσιν ἑκούσιον, τῷ δὲ κόσμῳ κηρύξωσιν, ὅτι σὺ ὑπάρχεις ἀληθῶς, τοῦ Πατρὸς τὸ ἀπαύγασμα.
Ὁ Οἶκος
Ἐγέρθητε οἱ νωθεῖς, μὴ πάντοτε χαμερπεῖς, οἱ συγκάμπτοντες εἰς γῆν τὴν ψυχήν μου λογισμοί, ἐπάρθητε καὶ ἄρθητε εἰς ὕψος θείας ἀναβάσεως, προσδράμωμεν Πέτρῳ καὶ τοῖς Ζεβεδαίου, καὶ ἅμα ἐκείνοις τὸ Θαβώριον ὄρος προφθάσωμεν, ἵνα ἴδωμεν σὺν αὐτοῖς τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, φωνῆς δὲ ἀκούσωμεν, ἧς περ ἄνωθεν ἤκουσαν, καὶ ἐκήρυξαν, τοῦ Πατρὸς τὸ ἀπαύγασμα.
Κανών β’, ᾨδὴ θ’, τῆς Ἑορτῆς
Ἦχος πλ. δ’
Ὁ Εἱρμὸς «Ἔφριξε πᾶσα ἀκοή,…
Δεῦτέ μοι πείθεσθε λαοί, ἀναβάντες εἰς τὸ ὄρος τὸ Ἅγιον, τὸ ἐπουράνιον ἀΰλως στῶμεν ἐν πόλει ζῶντος Θεοῦ, καὶ ἐποπτεύσωμεν νοῒ Θεότητα ἄϋλον, Πατρὸς καὶ Πνεύματος, ἐν Υἱῷ μονογενεῖ ἀπαστράπτουσαν.
Ἔθελξας πόθῳ με Χριστέ, καὶ ἠλλοίωσας τῷ θείῳ σου ἔρωτι, ἀλλὰ κατάφλεξον, πυρὶ ἀΰλω τὰς ἁμαρτίας μου, καὶ εμπλησθῆναι τῆς ἐν σοὶ τρυφῆς καταξίωσον, ἵνα τὰς δύο σκιρτῶν, μεγαλύνω ἀγαθὲ παρουσίας σου.
Αὐτῷ τῷ μεταμορφωθέντι ἐναργῶς ἐν Θαβὼρ θεανθρώπῳ Κυρίῳ ἡμῶν καὶ ἐν ἀκτίστῳ δόξῃ λαμπρύναντος ἐκπάγλως τὴν ἀνθρώπειον φύσιν ἡμῶν, ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας. Ἀμήν.
Μόρφου Νεόφυτος: Μεταμόρφωση ἢ παραμόρφωση…
https://www.youtube.com/watch?v=Nnmi-nBYpsc&ab_channel=%CE%9F%CE%9C%CE%99%CE%9B%CE%99%CE%95%
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου