Τετάρτη, 8 Απριλίου 2015

488_ Δέξαι μου τας πηγάς των δακρύων...



Το Τροπάριο της Κασσιανής


κύριε, ν πολλας μαρτίαις περιπεσοσα γυνή,
τν σν ασθομένη Θεότητα, μυροφόρου ναλαβοσα τάξιν,

δυρομένη μύρα σοι, πρ το νταφιασμο κομίζει.

Ομοι! λέγουσα, τι νξ μοι, πάρχει, οστρος κολασίας,

ζοφώδης τε κα σέληνος, ρως τς μαρτίας.
Δέξαι μου τς πηγς τν δακρύων,
νεφέλαις διεξάγων τς θαλάσσης τ δωρ·
κάμφθητί μοι πρς τος στεναγμος τς καρδίας,
κλίνας τος Ορανούς, τ φάτ σου κενώσει·
καταφιλήσω τος χράντους σου πόδας,
ποσμήξω τούτους δ πάλιν, τος τς κεφαλς μου βοστρύχοις·
ν ν τ Παραδείσ Εα τ δειλινόν,
κρότον τος σν χηθεσα, τ φόβ κρύβη.
μαρτιν μου τ πλήθη κα κριμάτων σου βύσσους,
τίς ξιχνιάσει ψυχοσστα Σωτήρ μου;
Μ με τν σν δούλην παρίδς, μέτρητον χων τ λεος.