Παρασκευή, 12 Μαΐου 2017

Άγιος Παίσιος: "Δεν πρέπει να δείχνεις αγάπη αλλά να γίνεις αγάπη!".



(Μοναχή απευθυνόμενη στον Άγιο Παίσιο:)
"– Γέροντα, πολλοί μας λένε: «Ζῆτε στὸν Παραδεισο».
(Απάντηση Αγίου:)
– Ν κνετε εχ ν μν χσετε τν λλο Παρδεισο. 
γ θ ναπαυμουν ν ντυπωσιζονταν ο κοσμικο π τν πνευματικ σας ξλιξη, χωρς ν τὸ καταλαβανατε σες – ξ ατας τς πνευματικς σας ξελξεως – κα χωρς ν τὸ ἐπιδικατε σες, λλ ν γιντανε μνο του ατσωτερικ κα φυσιολογικ.

Προσπαθστε ν μ χνεσθε μ χαμνα πργματα, γι ν μ χσετε τν Χριστσο μπορετε, προσπαθστε ν ποκττε συνεδηση μοναχικ. Ζστε πνευματικά σν μοναχς, μν ξεχντε τν Χριστ, γι ν σς θυμται κα κενος. 

Σκοπ δν χω ν σς στενοχωρ, λλ ν σς βοηθ, ν σς στηρζω. Προσπαθστε νὰ διακρνετε τ κοσμικ πνεμα ποταν μπανη στ Μοναχισμ, στενοχωρε τν διο τν Χριστ, κα ν τ ποβλλετε σν ξνο πνεμα. 

Δυστυχς τ κοσμικ πνεμα π τν κσμο χει μπ κα σ πολλ Μονα‐στρια, γιατ μερικο Πατρες τς ποχς μς διοχετεουν τν Μοναχισμ π τὸ κοσμικ κανλι κα δν δηγονται ο ψυχς στ πατερικ πνεμα τς Χριτος.

Βλπω να πνεμα πο πικρατε σμερα στ Μοναστρια ντ‐πατερικν μή δχωνται τ καλ, τ πατερικ, ν μ ζον δηλαδ πατερικ κα ν σοπεδνουν τὰ πνευματικ ψματα ν νματι τς πακος, τς κοπς το θελματος, κα νὰ κνουν τ κοσμικ τους νλογα θελματα. 

τσι δν κνουν προκοπ, γιατ χουν κοινοβιασμνο κα τν πειρασμ, τ κοσμικ πνεμα. Τς ντολς το Θεο δν χουμε δικαωμα ν τς ρμηνεουμε πως μς συμφφει, οτε κα τν Μοναχισμό ἔχουμε δικαωμα ν τν παρουσιζουμε πως θλουμε. 

λλο εναι τ νὰ ἀναγνωρζουμε τς δυναμες μας κα ν ζητομε ταπειν τ λεος το Θεο. Τὸ μεγαλτερο κακ γι μνα εναι τ τι μερικο θεωρον προδο τ κοσμικ ατὸ πνεμα. 

ν θ πρεπε ν τ ασθανθον ς πτση κα ν τ μσουν, γι νὰ καθαρισθον πνευματικ κα ν ρθη μσως τ γιο Πνεμα. Τ γιο Πνεμα εναι πο γιζει, πληροφορε κα στηρζει τς ψυχς. 

Εναι κα μερικο πο λνε: «Πρπει ν παρουσισουμε τν πολιτισμ μας». Ποιν πολιτισμ ν παρουσισουμε; Τν κοσμικ πολιτισμμες κανονικ, σν μοναχο, πρπει ν παρουσισουμε τν πνευματικ πολιτισμ μας, τν πνευματική ἐξλιξη. 

Πο εναι πνευματικ ξλιξη; Ν μν πμε ν ξεπερσουμε τος κοσμικος στν κοσμικ ξλιξη. Τος κοσμικος τους βασανζει ατ ξλιξη ἡ κοσμικ, πσο μλλον τν μοναχμες πρεπε ν τρχουμε πολ πνευματικ....".
----------------------------------------------------

 Ἁγ. Παϊσίου Ἁγιορείτου:    ΛΟΓΟΙ  ΣΤ’  «Περί Προσευχής»  

----------------------------------------------------------------------

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3 - Οἱ δωρεὲς τοῦ Θεοῦ

Ὁ Θεὸς δίνει σιγὰ-σιγὰ τὴν Χάρη Του

"- Γιατί, Γέροντα, ἄλλες φορὲς νιώθουμε ἔντονα τὴν θεία Χάρη στὴν προσευχὴ καὶ
ἄλλες φορὲς δὲν αἰσθανόμαστε τίποτε;

– Ὁ Καλὸς Θεός, γιὰ νὰ μᾶς βοηθήση νὰ ἀγωνιζώμαστε, μᾶς δίνει πότε-πότε τέτοιες εὐλογίες. Ὅπως δίνουμε σὲ ἕνα μικρὸ παιδὶ ἕνα σοκολατάκι καὶ τοῦ λέμε: «ἂν εἶσαι φρόνιμο, θὰ σοῦ δώσω καὶ ἄλλα», ἔτσι καὶ ὁ Θεὸς δίνει «σοκολάτες», γιὰ νὰ καταλάβουμε πόσο Γλυκὺς εἶναι καὶ νὰ ἀγωνισθοῦμε νὰ Τὸν εὐαρεστήσουμε, γιὰ νὰ πᾶμε κοντά Του.

– Γέροντα, ἡ γλυκύτητα ποὺ αἰσθάνεται στὴν προσευχὴ ὁ ἄνθρωπος ποὺ δὲν ἔχει καθαρισθῆ ἀκόμη ἀπὸ τὰ πάθη, μπορεῖ νὰ εἶναι μόνο συναίσθημα;

– Στὴν ἀρχὴ μπορεῖ νὰ εἶναι καὶ λίγο συναίσθημα, ἀλλά, καθὼς ὡριμάζει κανεὶς πνευματικά, αὐτὸ λαμπικάρεται, ὅπως καὶ ἕνα φροῦτο, ὥσπου νὰ ὡριμάση, εἶναι λίγο ξινό, λίγο στυφό... Ὁ Θεὸς δίνει σιγὰ-σιγὰ τὴν Χάρη Του, γιὰ νὰ βοηθιέται ὁ ἄνθρωπος, γιατί, ἂν νιώση στὴν ἀρχὴ τὴν Χάρη τοῦ Θεοῦ, μπορεῖ νὰ τιναχθῆ στὸν ἀέρα. Ἂν ὅμως δὲν καταλάβη ὅτι καὶ αὐτὸ τὸ λίγο προέρχεται ἀπὸ τὸν Θεὸ καὶ τοῦ μπῆ ὁ λογισμὸς ὅτι κάτι εἶναι, τότε ὁ Θεὸς τοῦ τὸ ἀφαιρεῖ, ἕως ὅτου καταλάβη ὅτι δὲν ἦταν δικό του, ἀλλὰ τοῦ Θεοῦ.

– Μερικὲς φορές, Γέροντα, εἶμαι ὅλη τὴν ἡμέρα στὴν διακονία καὶ τὸ βράδυ, ὅταν πάω στὸ κελλί, δὲν μοῦ κάνει καρδιὰ νὰ ξεκουρασθῶ· ἔχω πολλὴ διάθεση γιὰ πνευματικά.

Εἶναι εὐφορία πνευματική. Νὰ ἀξιοποιῆς αὐτὲς τὶς καταστάσεις. 

– Γέροντα, τί νὰ λέω τότε στὸν Θεὸ γιὰ δοξολογία; 

– Νὰ λὲς στὸν Θεὸ ἁπλὰ ὅ,τι σὲ συγκινεῖ. Αὐτὴ ἡ κατάσταση εἶναι ἕνα χάδι τοῦ Θεοῦ".
πηγή: 
 Ἁγ. Παϊσίου Ἁγιορείτου:    ΛΟΓΟΙ  ΣΤ’  «Περί Προσευχής»   - 121 -
[//241] 
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3 - Οἱ δωρεὲς τοῦ Θεοῦ

Ὁ Θεὸς δίνει σιγὰ-σιγὰ τὴν Χάρη Του
Γιατί, Γέροντα, ἄλλες φορὲς νιώθουμε ἔντονα τὴν θεία Χάρη στὴν προσευχὴ καὶ
ἄλλες φορὲς δὲν αἰσθανόμαστε τίποτε;
– Ὁ Καλὸς Θεός, γιὰ νὰ μᾶς βοηθήση νὰ ἀγωνιζώμαστε, μᾶς δίνει πότε-πότετέτοιες εὐλογίες. Ὅπως δίνουμε σὲ ἕνα μικρὸ παιδὶ ἕνα σοκολατάκι καὶ τοῦ λέμε: «ἂνεἶσαι φρόνιμο, θὰ σοῦ δώσω καὶ ἄλλα», ἔτσι καὶ ὁ Θεὸς δίνει «σοκολάτες», γιὰ νὰκαταλάβουμε πόσο Γλυκὺς εἶναι καὶ νὰ ἀγωνισθοῦμε νὰ Τὸν εὐαρεστήσουμε, γιὰ νὰπᾶμε κοντά Του.– Γέροντα, ἡ γλυκύτητα ποὺ αἰσθάνεται στὴν προσευχὴ ὁ ἄνθρωπος ποὺ δὲνἔχει καθαρισθῆ ἀκόμη ἀπὸ τὰ πάθη, μπορεῖ νὰ εἶναι μόνο συναίσθημα;– Στὴν ἀρχὴ μπορεῖ νὰ εἶναι καὶ λίγο συναίσθημα, ἀλλά, καθὼς ὡριμάζεικανεὶς πνευματικά, αὐτὸ λαμπικάρεται, ὅπως καὶ ἕνα φροῦτο, ὥσπου νὰ ὡριμάση,εἶναι λίγο ξινό, λίγο στυφό... Ὁ Θεὸς δίνει σιγὰ-σιγὰ τὴν Χάρη Του, γιὰ νὰ βοηθιέται ὁἄνθρωπος, γιατί, ἂν νιώση στὴν ἀρχὴ τὴν Χάρη τοῦ Θεοῦ, μπορεῖ νὰ τιναχθῆ στὸνἀέρα. Ἂν ὅμως δὲν καταλάβη ὅτι καὶ αὐτὸ [//242] τὸ λίγο προέρχεται ἀπὸ τὸν Θεὸ καὶτοῦ μπῆ ὁ λογισμὸς ὅτι κάτι εἶναι, τότε ὁ Θεὸς τοῦ τὸ ἀφαιρεῖ, ἕως ὅτου καταλάβη ὅτιδὲν ἦταν δικό του, ἀλλὰ τοῦ Θεοῦ.– Μερικὲς φορές, Γέροντα, εἶμαι ὅλη τὴν ἡμέρα στὴν διακονία καὶ τὸ βράδυ,ὅταν πάω στὸ κελλί, δὲν μοῦ κάνει καρδιὰ νὰ ξεκουρασθῶ· ἔχω πολλὴ διάθεση γιὰπνευματικά.
– Εἶναι εὐφορία πνευματική. Νὰ ἀξιοποιῆς αὐτὲς τὶς καταστάσεις.– Γέροντα, τί νὰ λέω τότε στὸν Θεὸ γιὰ δοξολογία;– Νὰ λὲς στὸν Θεὸ ἁπλὰ ὅ,τι σὲ συγκινεῖ. Αὐτὴ ἡ κατάσταση εἶναι ἕνα χάδι τοῦ

Θεοῦ.